چگونه یک فاکتور فروش انگلیسی بنویسیم

محمدرضا نوروزی
منابع و ماخذ:
۱. How to invoice by S.Ward.۲۰۰۷
۲. GST and HST
۳. PST and RST
۴. Business Management.
Related Articles:
۵. Invoices - Use Invoices That Encourage Action
۶. Business Scams - Phony Invoice Business Scam
۷. Business Forms Tutorials and Templates 
۸. How to design sample invoice?
۹. Invoices - Using Promos with Invoices 

فایروال ها: یک ضرورت اجتناب ناپذیر در دنیای امنیت اطلاعات

امنیت اطلاعات و ایمن سازی کامپیوترها به یک ضرورت غیرقابل انکار در عصر اطلاعات تبدیل شده است. پرداختن به مقوله امنیت اطلاعات با زبانی ساده بیش از هر زمان دیگر احساس می شود، چراکه هر یک از عوامل انسانی و غیرانسانی دارای جایگاه تعریف شده ای در نطام مهندسی امنیت اطلاعات می باشند. آشنائی اصولی و منطقی با این نطام مهندسی و آگاهی از عناصر موجود در این ساختار به همراه شناخت علمی نسبت به مسئولیت هر یک از عناصر فوق، امری لازم و حیاتی است. 
فایروال ها ، یکی از عناصر اساسی در نطام مهندسی امنیت اطلاعات می باشند که استفاده از آنان به یک ضرورت اجتناب ناپذیر در دنیای امنیت اطلاعات و کامپیوتر تبدیل شده است . بسیاری از افرادی که جدیدا" قدم در عرصه گسترده امنیت اطلاعات می گذارند ، دارای نگرانی و یا سوالات مفهومی خاصی در ارتباط با فایروال ها و جایگاه استفاده از آنان در جهت ایمن سازی شبکه های کامپیوتری می باشند . 
در این مطلب قصد داریم به برخی از مفاهیم و نکات مهم و اساسی در خصوص فایروال ها اشاره ای داشته باشیم تا از این رهگذر بتوانیم دانش لازم به منظور بکارگیری و مدیریت بهینه فایروال ها را بدست آوریم. 
NAT ( برگرفته از Network Address Translation ) 
اولین و در عین حال مهم ترین وظیفه یک فایروال ، جداسازی شبکه داخلی یک سازمان از اینترنت است . یکی از فنآوری های موجود که ما را در جهت نیل به خواسته فوق کمک می نماید ، جداول NAT می باشند ( NAT ، همچنین کمک لازم در جهت حل معضل کمبود آدرس های IP را ارائه می نماید ) . مهمترین ایده مطرح شده توسط NAT ، عدم دستیابی به اکثر کامپیوترهای موجود در یک شبکه خصوصی از طریق اینترنت است . یکی از روش های نیل به خواسته فوق ، استفاده از آدرس های IP غیرمعتبر ( Invalid ) می باشد . 
در اکثر موارد بکارگیری NAT ، صرفا" آدرس IP معتبر (Valid ) به فایروال نسبت داده می شود و تمامی کامپیوترهائی که مسئولیت حفاظت از آنان به فایروال واگذار شده است ، از آدرس های IP که صرفا" بر روی شبکه داخلی معتبر می باشد ، استفاده می نمایند . با تبعیت از چنین رویکردی ، زمانی که یک کامپیوتر موجود در شبکه داخلی نیازمند برقراری ارتباط با دنیای خارج است ، اقدام به ارسال درخواست خود برای فایروال می نماید . در ادامه فایروال به نمایندگی از کامپیوتر متقاضی ، درخواست مورد نظر را ارسال می نماید . در زمان مراجعت درخواست ارسالی ، پاسخ مربوطه به فایروال رسیده و در نهایت ، فایروال آن را برای کامپیوتر موجود در شبکه داخلی ارسال می نماید.فرض کنید ، کاربری قصد داشته باشد که یک وب سایت خاص را از طریق کامپیوتر موجود بر روی یک شبکه داخلی ملاقات نماید .پس از درج آدرس وب سایت مورد نظر در بخش آدرس برنامه مرورگر ، درخواست وی به یک درخواست HTTP ترجمه شده و برای فایروال ارسال می گردد . در ادامه ، فایروال از آدرس IP مختص به خود در ارتباط با درخواست HTTP و به نمایندگی از کاربر ارسال کننده درخواست ، استفاده می نماید . پس از پاسخ به درخواست ، پاسخ مربوطه برای فایروال ارسال شده و در نهایت فایروال آن را برای کاربر مربوطه ارسال می نماید. 
●فیلترینگ پورت ها 
فیلترینگ پورت ها از جمله مهمترین عملیاتی است که توسط فایروال ها انجام می شود و شاید به همین دلیل باشد که اکثر مردم بر این اعتقاد هستند که فایروال ها صرفا" به همین دلیل خاص طراحی و پیاده سازی شده اند و اغلب ، آنان را به عنوان ابزاری در جهت فیلترینگ پورت ها تصور می نمایند . همانگونه که می دانید ، مبادلات اطلاعات مبتنی بر پروتکل TCP/IP با استفاده و محوریت پورت ها انجام می گردد . در این رابطه ۶۵،۵۳۵ پورت TCP و به همین اندازه پورت UDP جداگانه وجود دارد که می توان از آنان به منظور مبادله اطلاعات استفاده نمود . 
به منظور آشنائی با جایگاه پورت ها و نقش آنان در مبادله اطلاعات در پروتکل TCP/IP ، می توان آنان را نظیر ایستگاه های رادیوئی تصور نمود . فرض کنید TCP به عنوان موج FM و UDP به عنوان موج AM باشد . در چنین وضعیتی ، می توان یک پورت در پروتکل TCP/IP را همانند یک ایستگاه رادیوئی تصور نمود . همانگونه که یک ایستگاه رادیوئی با اهداف خاصی طراحی شده است ، پورت های TCP و UDP نیز چنین وضعیتـی را داشته و با اهداف خاصی طراحی شده اند . یکی از مهمترین دلایل ضرورت استفاده از فایروال ها و فیلترینگ پورت ها ، استفاده غیرمتعارف از پورت ها به منظور نیل به اهدافی دیگر است . مثلا" پورت ۲۱ مربوط به پروتکل TCP بطور سنتی به منظور FTP استفاده می گردد و مهاجمان می توانند از پورت فوق و با استفاده از برنامه هائی نظیر Telnet سوء استفاده نمایند (با این که پورت فوق به منظور استفاده توسط برنامه Telnet طراحی نشده است). 
پویش پورت ها و آگاهی از پورت های باز ، از جمله روش های متداولی است که توسط مهاجمان و به منظور یافتن یک نقطه ورود مناسب به یک سیستم و یا شبکه کامپیوتری ، مورد استفاده قرار می گیرد . مهاجمان پس از آگاهی از پورت های باز ، با بکارگیری برنامه هائی نظیر Telnet زمینه ورود غیر مجاز به یک سیستم را برای خود فراهم می نمایند. 
وضعیت فوق و تهدیدات امنیتی مرتبط با آن ، ضرورت فیلترینگ پورت ها را به خوبی نشان می دهد . با فیلترینگ پورت ها ، این اطمینان ایجاد خواهد شد که هیچ چیزی نمی تواند از طریق یک پورت باز ارسال گردد مگر پروتکل هائی که توسط مدیریت شبکه به آنان اجازه داده شده است . مثلا" در صورتی که فیلترینگ پورت بر روی پورت ۲۱ مربوط به پروتکل TCP اعمال گردد ، صرفا" به مبادلات اطلاعات مبتنی بر FTP اجازه داده خواهد شد که از این پورت استفاده نمایند و مبادله اطلاعات به کمک سایر پروتکل ها و بکارگیری پورت فوق ، امکان پذیر نخواهد بود. 
محدوده عملیاتی فیلترینگ پورت ها می تواند از موارد اشاره شده نیز تجاوز نموده و در سطح هدر یک بسته اطلاعاتی و حتی محتویات آن نیز تعمیم یابد . در چنین مواردی ، هدر بسته اطلاعاتی بررسی و با مشاهده اطلاعاتی نظیر آدرس مبداء ، مقصد ، شماره پورت و سایر موارد دیگر در رابطه با آن اتخاذ تصمیم می گردد . مشکل موجود در این رابطه به وجود اطلاعات جعلی و یا نادرست در هدر بسته های اطلاعاتی برمی گردد . مثلا" فرستنده می تواند آدرس های IP و سایر اطلاعات ذخیره شده در هدر بسته های اطلاعاتی را جعل نماید . به منظور غلبه بر مشکل فوق ، نوع دیگری از فیلترینگ که برخی فایروال ها به آن stateful packet inspections و یا فیلترینگ پویای بسته های اطلاعاتی می گویند ، ایجاد شده است . در مدل فوق ، در مقابل بررسی هدر بسته های اطلاعاتی ، محتویات آنان مورد بازبینی قرار می گیرد . بدیهی است با آگاهی از این موضوع که چه چیزی در بسته اطلاعاتی موجود است ، فایروال ها بهتر می توانند در رابطه با ارسال و یا عدم ارسال آن برای یک شبکه داخلی تصمیم گیری نمایند. 
●ناحیه غیرنطامی ( Demilitarized Zone ) 
نواحی غیرنظامی ( DMZ ) ، یکی دیگر از ویژگی های ارائه شده توسط اکثر فایروال ها می باشد . DMZ ، ناحیه ای است که تحت قلمرو حفاظتی فایروال قرار نمی گیرد . فایروال های مختلف ، نواحی DMZ را با روش های متفاوتی پیاده سازی می نمایند . مثلا" برخی از فایروال ها ، صرفا" شما را ملزم به معرفی آدرس IP ماشینی می نمایند که قصد استقرار آن در ناحیه DMZ وجود دارد .برخی از فایروال ها دارای یک پورت شبکه ای اختصاصی می باشند که می توان از آن برای هر نوع دستگاه شبکه ای که قصد استقرار آن در ناحیه DMZ وجود دارد ، استفاده گردد . 
پیشنهاد می گردد ، حتی المقدور از نواحی DMZ استفاده نگردد ، چراکه ماشین های موجود در این نواحی از امکانات حفاظتی و امنیتی فایروال استفاده نخواهند کرد و تنها گزینه موجود در این رابطه امکانات ارائه شده توسط سیستم عامل نصب شده بر روی ماشین و سایر توصیه هائی است که با رعایت و بکارگیری آنان ، وضعیت امنیتی سیستم بهتر می گردد.
در صورتی که برای ایجاد یک ناحیه DMZ دلایل موجه و قانع کننده ای وجود دارد ، می بایست با دقت و برنامه ریزی صحیح توام با رعایت مسائل امنیتی اقدام به انجام چنین کاری گردد. در صورتی که ماشین مستقر در ناحیه DMZ دارای یک اتصال به شبکه داخلی نیز باشد ، مهاجمان با تمرکز بر روی ماشین فوق می توانند نقطه مناسبی برای ورود به شبکه را پیدا نمایند . پیشنهاد می گردد به عنوان یک قانون و اصل مهم ، ماشین های موجود در ناحیه DMZ دارای اتصالاتی به غیر از پورت DMZ فایروال نباشند. 
●فورواردینگ پورت ها 
در بخش قبل به نحوه عملکرد فیلترینگ پورت ها به منظور بلاک نمودن استفاده از یک پروتکل بجزء یک آدرس IP خاص، اشاره گردید . فورواردینگ پورت نیز بر اساس همین مفاهیم مطرح و در سازمان هائی که در ارتباط با NAT می باشند ، کارساز خواهد بود. 
برای آشنائی با مفهوم فورواردینگ پورت ها ، یک مثال نمونه را بررسی می نمائیم .فرض کنید ، سازمانی دارای یک سرویس دهنده وب است که از آدرس IP: ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱۲ ( یک آدرس معتبر نمی باشد ولی فرض کنید که چنین واقعیتی وجود ندارد ) استفاده می نماید و می بایست امکان دستیابی عمومی به آن فراهم گردد . در صورتی که سرویس دهنده وب فوق تنها سرویس دهنده موجود در سازمان است که می بایست امکان دستیابی عمومی به آن فراهم گردد ، می بایست یک قانون فیلترینگ بسته های اطلاعاتی در سطح فایروال تعریف گردد که تمامی درخواست های HTTP بر روی پورت ۸۰ و به مقصد هر آدرس موجود در شبکه بجزء آدرس IP:۱۹۲.۱۶۸.۰.۱۲ ، بلاک گردد . پس از تعریف قانون فوق ، در صورتی که کاربری یک درخواست HTTP را برای آدرس های دیگری ارسال نماید ، با پیامی مبنی بر این که وب سایت درخواستی وجود ندارد ، مواجه خواهد شد. 
در مثال فوق ، این فرض نادرست را کردیم که امکان دستیابی عمومی به آدرس IP:۱۹۲.۱۶۸.۰.۱۲ وجود دارد . آدرس فوق صرفا" بر روی یک شبکه خصوصی معتبر بوده و امکان دستیابی آن از طریق اینترنت وجود نخواهد داشت . بدیهی است در چنین وضعیتی می بایست آدرس سرویس دهنده وب خصوصی خود را با یک آدرس عمومی جایگزین نمائید . ( با این که یک گزینه مطلوب در این رابطه نمی باشد ) . برخی از مراکز ارائه دهنده خدمات اینترنت ( ISP ) ، صرفا" امکان استفاده از یک آدرس IP عمومی را در اختیار شما قرار داده و بدیهی است که در چنین مواردی ما دارای گزینه های متعددی برای اختصاص این آدرس نخواهیم بود و می بایست آن را به فایروال اختصاص داد.یکی از موارد استفاده سنتی از NAT به مواردی نظیر آنچه اشاره گردید ، بر می گردد . سازمان فرضی دارای صرفا" یک آدرس IP معتبر است و آن را به فایروال نسبت داده و از NAT به منظور تسهیل در مبادله اطلاعات بین ماشین های موجود در شبکه داخلی و اینترنت استفاده می نماید . در چنین مواردی یک مشکل همچنان باقی می ماند . NAT به منظور بلاک نمودن ترافیک تمامی ارتباطات ورودی بجزء آنانی که درخواست آنان از طرف یکی از ماشین های موجود در شبکه داخلی ارسال شده است ، طراحی شده است و ما همچنان دارای یک سرویس دهنده وب می باشیم که می خواهیم امکان دستیابی عمومی به آن را نیز فراهم نمائیم . 
به منظور حل مشکل فوق می توان از فورواردینگ پورت استفاده نمود . در واقع فورواردینگ پورت ، قانونی است که به فایروال می گوید در صورتی که درخواست های خاصی بر روی یک پورت خاص برای وی ارسال شده باشد ، می بایست درخواست مربوطه را برای یک ماشین طراحی شده بدین منظور بر روی شبکه داخلی، ارجاع نماید . در مثال اشاره شده ، ما قصد داریم امکان دستیابی عمومی به سرویس دهنده وب را فراهم نمائیم . بدین منظور می بایست یک قانون فورواردینگ پورت بدین منظور تعریف که به فایروال اعلام نماید هر درخواست HTTP بر روی پروتکل TCP و پورت ۸۰ را به آدرس IP:۱۹۲.۱۶۸.۰.۱۲ تغییر مسیر داده و برای آن ارسال نماید. پس از تعریف قانون فوق ، شخصی که قصد دستیابی به وب سایت سازمان شما را داشته باشد ، پس از فعال نمودن برنامه مرورگر ، اقدام به درج آدرس سایت سازمان شما دربخش مربوطه می نماید. مرورگر کاربر مورد نظر به منظور آگاهی از آدرس domain سایت سازمان شما ، اقدام به ارسال یک درخواست DNS می نماید تا از این طریق نسبت به آدرس IP نسبت داده شده به domain آگاهی لازم را پیدا نماید . بدیهی است آدرسی که پیدا خواهد شد و به عنوان مرجع در اختیار مرورگر قرار خواهد گرفت، همان آدرس IPعمومی است که شما آن را به فایروال نسبت داده اید . مرورگر در ادامه ، درخواست HTTP را برای آدرس IP عمومی شما ارسال می نماید که در حقیقت این درخواست برای فایروال ارسال می گردد . فایروال درخواست را دریافت و آن را برای سرویس دهنده وب ارسال می نماید(فورواردینگ).

مرجع : سخاروش 

کد‌گذاری مردم آمریکا برای افزایش کنترل اطلاعاتی در اینترنت

هماهنگ کننده امنیت سایبری کاخ سفید گفت: «به اعتقاد من این کار مرکز تمام تلاش‌ها برای ایجاد یک اکوسیستم هویتی از سوی دولت ایالات متحده در اینترنت محسوب می‌شود.»

دولت آمریکا به دنبال ایجاد یک IP اختصاصی اینترنتی برای تمام مردم آمریکا است تا با توجه به ایجاد وابستگی شدید آن‌ها به اینترنت زمینه احاطه اطلاعاتی خود را بر فعالیت‌های مردم سایبری فراهم کنند. 

 "هوارد اشمیت"، هماهنگ کننده امنیت سایبری کاخ سفید با اشاره به تلاش ایالات متحده برای ادامه تسلط بر فضای سایبری اعلام کرد: «اوباما قصد دارد به وزارت بازرگانی ایالات متحده مجوز تسلط و در دست گرفتن امنیت فضای سایبری را بدهد تا این وزارتخانه IP اختصاصی اینترنتی برای تمام آمریکایی‌ها ایجاد کند.»

 هوارد اشمیت افزود: «به اعتقاد من این کار مرکز تمام تلاش‌ها برای ایجاد یک اکوسیستم هویتی از سوی دولت ایالات متحده در اینترنت محسوب می‌شود. پروژه ایجاد IP‌های هویتی، وزارت بازرگانی را تبدیل به طلایه‌دار خط مقدم امنیت سایبری آمریکا می‌کند و دیگر کاندیداهای بالقوه همانند آژانس امنیت ملی آمریکا و وزارت امنیت داخلی را کنار می‌زند.»

دولت اوباما در حال حاضر پیش‌نویس استراتژی ملی برای "هویت‌های مورد اعتماد" در فضای سایبر را تهیه کرده است. اصل این اعلامیه دو ماه آینده از سوی رئیس جمهور اعلام خواهد شد که نسخه اولیه آن در اواخر تابستان منتشر شد. 

دسترسی آسان به کاربران هدف با بهانه حذف شدن پسوردهای متعدد
"گری لاک"، وزیر بازرگانی دولت اوباما در نشست استنفورد در خصوص ایجاد IP‌های اختصاصی برای شهروندان آمریکایی اعلام کرده است که ما درباره IP ملی و یک سیستم کنترل دولتی صحبت نمی‌کنیم. آنچه که ما درباره آن صحبت می‌کنیم افزایش امنیت آنلاین و حریم خصوصی و کاهش و حتی حذف نیاز به حفظ چند جین پسورد از سوی کاربران است و این اقدام از طریق ایجاد و استفاده از هویت‌های قابل اعتماد دیجیتالی محقق می‌شود. وزارت بازرگانی نیز یک دفتر ملی برای کار بر روی این پروژه راه‌اندازی خواهد کرد. 

جزئیات پروژه "هویت مورد اعتماد" در فضای سایبر سری و محرمانه است. اعلامیه سال گذشته به امکان ارائه کارت‌های هوشمند یا گواهی دیجیتال در آینده‌ای نزدیک اشاره داشت و اینکه این IP‌های دیجیتال از سوی فروشندگان آنلاین در معاملات مالی به مصرف کنندگان ارائه می‌شود. 

هماهنگ کننده امنیت سایبری کاخ سفید معتقد است که امروزه افراد می‌توانند به صورت گمنام یا با اسم مستعار در اینترنت حضور داشته باشند و ما نمی‌توانیم از چنین مسئله‌ای اجتناب کنیم، حتی اگر خودمان بخواهیم. با این شرایط دیگر هیچ شانسی برای ایجاد یک پایگاه متمرکز داده‌ها وجود نخواهد داشت و ما برای اجرای این پروژه به همکاری بخش خصوصی نیاز داریم. 

رقابت بین سازمان‌ها و آژانس‌های امنیت ملی آمریکا برای تسلط بر فضای امنیتی سایبری همواره وجود داشته است و حتی برخی از این مسئولیت‌های مرتبط با امنیت ملی که در وزارت امنیت داخلی از ۹ سال پیش متمرکز شده بود، اکنون از تسلط این وزارتخانه خارج می‌شود. 

بنا بر این گزارش سه سال پیش، طرحی در واشنگتن برای انتقال مسئولیت نظارت بر فضای سایبر به آژانس امنیت ملی مخفی که بخشی از وزارت دفاع آمریکا است، ارائه شده بود.

مقررات و ضوابط شبکه های اطلاع رسانی رایانه ای

پیرو تصویب و ابلاغ سیاستهاى کلى شبکه‏هاى اطلاع رسانى رایانه‏اى از سوى رهبر معظم انقلاب اسلامى (نامه‏هاى شماره ۱۰۳۳/۱ مورخ ۸۰/۰۳/۰۹ و شماره ۱۰۷۲/۱ مورخ ۸۰/۰۳/۱۳ دفتر مقام معظم رهبرى)، شورایعالى انقلاب فرهنگى مقررات و ضوابط شبکه‏هاى اطلاع رسانى رایانه‏اى را به این شرح تصویب کرد:

مصوب چهارصد و هشتاد و هشتمین جلسه مورخ ۱۵/۰۸/۱۳۸۰ شورای عالی انقلاب فرهنگی
تاریخ ابلاغ: ۱۲/۰۹/۱۳۸۰      شماره ابلاغ: ۳۰۹۱/دش

شرح:
پیرو تصویب و ابلاغ سیاستهاى کلى شبکه‏هاى اطلاع رسانى رایانه‏اى از سوى رهبر معظم انقلاب اسلامى (نامه‏هاى شماره ۱۰۳۳/۱ مورخ ۸۰/۰۳/۰۹ و شماره ۱۰۷۲/۱ مورخ ۸۰/۰۳/۱۳ دفتر مقام معظم رهبرى)، شورایعالى انقلاب فرهنگى مقررات و ضوابط شبکه‏هاى اطلاع رسانى رایانه‏اى را به این شرح تصویب کرد:

مقدمه:

به منظور انتظام امور و فعالیتهاى اطلاع رسانى و توسعه خدمات دسترسى به اینترنت در کشور، مقررات و ضوابط شبکه‏هاى اطلاع رسانى رایانه‏اى با مدنظر قرار دادن نکات اساسى ذیل تنظیم شده است:

۱- حق دسترسى آزاد مردم به اطلاعات و دانش

۲- مسؤولیت مدنى و حقوقى افراد در قبال فعالیتهاى خود

۳- رعایت حقوق اجتماعى و صیانت فرهنگى و فنى کشور در این قلمرو

۴- ایجاد حداکثر سهولت در ارائه خدمات اطلاع رسانى و اینترنت به عموم مردم

الف. آیین‏نامه نحوه اخذ مجوز و ضوابط فنى نقطه تماس بین‏المللى

۱- ایجاد نقطه تماس بین‏المللى. (ACCES SERVICE PROVIDER - A.S.P )در انحصار دولت مى‏باشد و ارائه مجوز به دستگاههاى ذى‏ربط توسط شورایعالى اطلاع رسانى صورت مى‏گیرد.

۲- دستگاههاى اجرایى دولتى براى سرمایه‏گذارى جهت ایجاد نقطه تماس بین المللى، به طور مستقل از شبکه مخابرات کشور، لازم است گزارش توجیهى فرهنگى، علمى - فنى و اقتصادى مربوط را با امضاى بالاترین مقام اجرایى به تأیید سازمان مدیریت و برنامه‏ریزى کشور برسانند. تصویب نهایى به عهده شورایعالى اطلاع رسانى مى‏باشد.

۳- دستگاه اجرایى یک نسخه از درخواست خود را همراه با توجیه فنى به وزارت پست و تلگراف و تلفن تحویل مى‏دهد. این درخواست همراه با گزارش بررسى فنى وزارت مذکور شامل توان علمى و فنى درخواست کننده، بررسى فرکانسى و سایر امور فنى و مهندسى براى تصویب نهایى به شورایعالى اطلاع رسانى ارسال مى‏شود. این شورا ظرف مدت یک ماه پس از دریافت نظرات وزارت اطلاعات و وزارت پست و تلگراف و تلفن اعلام نظر خواهد نمود.

تبصره: سازمان صدا و سیما صرفا براى وظیفه پخش برنامه‏هاى رادیویى و تلویزیونى خود از شبکه اینترنت، نیاز به مجوز از شورایعالى اطلاع رسانى ندارد ولى براى ارائه سایر خدمات اینترنتى موظف به اخذ مجوزهاى این مصوبه مى‏باشد.

۴- وزارت پست و تلگراف و تلفن موظف است در اسرع وقت کلیه مشخصات امکانات فنى را که طبق ماده ۳ از درخواست کنندگان دریافت نموده، در اختیار وزارت اطلاعات قرار دهد.

وزارت اطلاعات نیز موظف است ضمن بررسى‏هاى لازم فنى - حفاظتى، در زمانبندى مقرر، پیشنهادهاى اصلاحى را براى منظور نمودن توسط متقاضى، با هماهنگى وزارت پست و تلگراف و تلفن در مدت زمان حداکثر یک ماه اعلام نماید. در صورت عدم اعلام، مشخصات امکانات مزبور تأیید شده تلقى خواهد شد.

۵- هر دستگاه اجرایى که مجوز برقرارى تماس بین‏المللى را اخذ مى‏نماید صرفا مجاز به ارائه خدمات در محدوده وظایف قانونى و تشکیلات مصوب خود مى‏باشد. در صورت عدم رعایت این امر، پس از تذکر کتبى وزارت پست و تلگراف و تلفن، براى لغو مجوز اقدام خواهد شد.

۶- کلیه ایجاد کنندگان نقطه تماس بین‏المللى (از جمله شرکت مخابرات ایران)موظف مى‏باشند تا امکانات فنى لازم در حفاظت و کنترل متمرکز از شبکه‏هاى مزبور، به شرح ذیل را فراهم آورند:

الف - سیستم پالایش (Filtering )مناسب به منظور ممانعت از دسترسى به پایگاههاى ممنوع اخلاقى و سیاسى و حذف ورودى‏هاى (Port )غیرمطلوب.

تعیین ضوابط پالایش (Filtering )توسط کمیسیون راهبردى شورایعالى اطلاع‏رسانى صورت خواهد گرفت.

ب - سیستم بارو (Firewall )مناسب به منظور صیانت شبکه‏ها از تخریب، فریب و سرقت اطلاعات.

ج - دایرکننده نقطه تماس بین‏المللى اینترنتى موظف است بانک فعالیتهاى اینترنتى کاربران خود را قابل دسترسى وزارت پست و تلگراف و تلفن قرار دهد تا براساس ضوابط و مصوبات شورایعالى امنیت ملى با حکم قاضى ذى‏ربط حسب درخواست در اختیار وزارت اطلاعات قرار گیرد.

د - امکان جلوگیرى از برقرارى ارتباطات غیرمتعارف، نظیر ارتباطات غیرمتقارن و ارتباطات غیرمستقیم در موارد غیرمجاز (پیشکار - Proxy Server)

7- به منظور صیانت از شبکه اطلاع رسانى ملى، وزارت پست و تلگراف و تلفن موظف است تمهیداتى را فراهم آورد تا ارتباطات بین کاربران در داخل کشور حتى الامکان از طریق شبکه مازه (Back Bone) داخل کشور صورت پذیرد.

۸- دارندگان مجوز تنها مى‏توانند خدماتى را ارائه نمایند که در مجوز ذکر شده است و تخطى از این امر تخلف محسوب مى‏شود.

۹- دارندگان مجوز نقطه تماس بین‏المللى موظف به رعایت کلیه ضوابط مندرج در این آیین‏نامه و قوانین و مقررات جارى کشور مى‏باشند و در صورت تخلف از آن در مرحله اول تذکر و در مرحله دوم قطع موقت (حداکثر یک هفته)صورت مى‏گیرد و در صورت تکرار ضمن قطع ارتباط، با تأیید شوراى عالى اطلاع رسانى و کمیسیون ذى‏ربط آن براى رسیدگى به جرائم، به مراجع ذى‏ربط معرفى مى‏شوند.

۱۰- دستگاههاى دولتى که بدون اخذ مجوز اقدام به ایجاد نقطه تماس بین‏المللى کرده‏اند موظف مى‏باشند حداکثر ظرف یک ماه پس از ابلاغ این آیین‏نامه براى درخواست مجوز اقدام نمایند وگرنه براساس ماده ۹با آنان عمل خواهد شد.

تبصره: شرکتهاى بخش خصوصى که تاکنون نسبت به ایجاد نقطه تماس بین‏المللى اقدام کرده‏اند لازم است ظرف مدت ۶ماه پس از ابلاغ این آیین‏نامه نسبت به جمع آورى تأسیسات یا واگذارى به بخش‏هاى دولتى اقدام نمایند.

۱۱- نظارت بر حسن اجراى عملکرد نقاط تماس به عهده وزارت پست و تلگراف و تلفن مى‏باشد.

۱۲- وزارت پست و تلگراف و تلفن گزارش عملکرد این آیین‏نامه را هر ۶ماه یک بار براى بررسى در شورایعالى اطلاع‏رسانى ارائه مى‏دهد.

ب. آیین‏نامه واحدهاى ارائه کننده خدمات اطلاع رسانى و اینترنت رسا (ISP)

1- تعریف رسا(ISP)

شرکت‏ها یا مؤسسات ارائه کننده خدمات اطلاع رسانى و اینترنتى، رسا یا (Internet Service Provider ISP ) خوانده مى‏شوند.

اینترنت از پیوند تعداد بى‏شمارى شبکه‏هاى ارتباطى کامپیوترى کوچک و بزرگ که حاوى اطلاعات متنوع مى‏باشد تشکیل مى‏شود. یک فرد متصل به شبکه اطلاع رسانى و اینترنت تنها مشاهده گر و مرورگر اینترنت نمى‏باشد بلکه جزئى از این شبکه بوده و مى‏تواند با آن تبادل اطلاعات نماید. یک رسا یا ISPاتصال به شبکه اطلاع رسانى و اینترنت را فراهم مى‏آورد و جزء ضرورى دسترسى و اتصال افراد به شبکه اینترنت مى‏باشد.

۲- حدود فعالیت ارائه کننده خدمات اطلاع‏رسانى و اینترنت رسا (ISP)به شرح ذیل مى‏باشد:

۲-۱- شرکت‏ها یا مؤسسات ارائه کننده خدمات اطلاع رسانى و اینترنت رسا (ISP)تحت ضوابط و قوانین مشخص شده در کشور فعالیت مى‏نمایند و مى‏توانند هم مستقلا و هم در ارتباط با شبکه اینترنت به فرآورى اطلاعات پرداخته و به کاربران خود عرضه نمایند.

۲-۲- ارائه مجموعه خدمات ارزش افزوده بر خط (on -line) و برون خط (off-line) براى کاربران خود.

۲-۳- فراهم آورنده دسترسى و همچنین تهیه و فرآورى محتوى براى کاربران خود.

۲-۴-انجام انواع فعالیتها براى آشنا نمودن کاربران در استفاده بهینه از شبکه اطلاع‏رسانى و اینترنت.

۲-۵- فراهم سازى خدمات، تهیه، تولید، توزیع یا ارائه اطلاعات براى کاربران مربوط.

۳- ارائه کننده خدمات اطلاع رسانى و اینترنت رسا (ISP)با رعایت شرایط زیر مجاز به فعالیت مى‏باشند:

۳-۱- تهیه و نصب تجهیزات لازم به منظور برقرارى ارتباطات و تبادل اطلاعات کاربران از قبیل شبکه داخلى (Locl Area Network - LAN) ،خطوط تلفن، رهیاب ( router ) ، مودم، حافظه‏هاى پست الکترونیک، DNSو… به عهده رسا (ISP)مى‏باشد.

۳-۲- تهیه و بکارگیرى تجهیزات مورد نیاز در شبکه خود، براساس استانداردهاى اعلام شده از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن.

۴- هر رسا (ISP)براى ارائه خدمات تلفنى صوتى - آوانت (VOIP)لازم است مجوز مربوط را طبق ضوابط قانونى از وزارت پست و تلگراف و تلفن کسب نماید. این امر، ارتباط کامپیوتر با کامپیوتر(گپ - chat )را شامل نمى‏شود.

۵- ارائه کننده خدمات اطلاع رسانى و اینترنت رسا (ISP)مکلف به رعایت شرایط و ضوابط فنى زیر مى‏باشند:

۵-۱- اشخاص حقوقى و شرکتهاى ثبت شده در ایران مى‏توانند متقاضى کسب مجوز رسا (ISP)باشند.

۵-۲- لازم است مدیر این مؤسسات و شرکتها داراى شرایط زیر باشد:

۵-۲-۱- تابعیت ایران و پایبندى و التزام عملى به قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران

۵-۲-۲- متدین به یکى از ادیان الهى و رسمى مندرج در قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران.

۵-۲-۳- داراى صلاحیت علمى درحد حداقل مدرک کارشناسى با ۲۵سال سن

عدم اشتهار به فساد اخلاقى و سابقه محکومیت کیفرى براساس موازین اسلامى (که موجب محرومیت از حقوق اجتماعى باشد).

-۵-۲-۴- عدم عضویت در گروهکهاى ضدانقلاب و غیرقانونى و هوادارى از آنها (افرادى که به جرم اعمال‏ضدانقلابى و یا علیه امنیت داخلى و خارجى، در دادگاههاى انقلاب اسلامى محکومیت یافته‏اند و همچنین کسانى که علیه نظام جمهورى اسلامى فعالیت و یا تبلیغ‏داشته‏اند نمى‏توانند مدیریت مؤسسات و شرکتهاى رسا (ISP)را بعهده بگیرند.)

۵-۳- شرکت رسا (ISP)داراى مسؤولیت قانونى بوده و نسبت به کلیه ضوابط و تعهدات زیر پاسخگو مى‏باشد:

۵-۳-۱-مؤسسات و شرکتهاى رسا (ISP)و کاربران براى محتوایى که خود بر روى شبکه عرضه مى‏نمایند طبق این آیین‏نامه مسؤول و پاسخگو مى‏باشند.

تبصره: ارائه خدمات دسترسى به منابع اطلاعات، مشمول این بند نمى‏باشد.

۵-۳-۲- مسؤولیت رعایت قوانین مالکیت معنوى و حق تألیف و تصنیف به عهده ارائه کننده اطلاعات در شبکه مى‏باشد.

۵-۳-۳- امکان و اعمال برقرارى پالایه (filter)در شبکه رسا (ISP)باید فراهم باشد. ضوابط و مصادیق موارد پالایش (filtering) توسط شورایعالى اطلاع‏رسانى تصویب و اعلام مى‏شود.

۵-۳-۴- مسؤولیت رسا (ISP)در مورد دسترسى به اطلاعات عرضه شده توسط دیگران محدود به ایجاد امکان و اعمال برقرارى پالایه در شبکه خواهد بود.

۵-۳-۵- هر رسا(ISP)موظف است اطلاعات کلى کاربران و IPهاى مربوط را ثبت و یک نسخه از آن را نیز به وزارت پست و تلگراف و تلفن اعلام نماید.

۵-۳-۶- به منظور پاسخگو بودن قانونى و حفظ حقوق افراد در مقابل اقدامات انجام شده خود، رسا (ISP)مجاز به عقد قرارداد اشتراک با افرادى است که به سن قانونى انجام معاملات حقوقى رسیده باشند.

۵-۳-۷- رسا (ISP)حق واگذارى امتیاز بهره‏بردارى بدون هماهنگى و تأیید وزارت پست و تلگراف و تلفن را ندارد.

۵-۳-۸- بکارگیرى هرگونه رمز براى تبادل اطلاعات مستلزم کسب موافقت مراجع مربوط و ثبت مشخصات، الگوریتم و کلید رمز مربوط و همچنین مشخصات متقاضى در دبیرخانه شوراى عالى اطلاع رسانى (یا مرجعى که معرفى مى‏نماید)مى‏باشد و در غیر این صورت ممنوع مى‏باشد.

۵-۳-۹- رسا (ISP)موظف است خدمات مورد درخواست کاربر را با کیفیت مطلوب و براساس یک موافقت نامه کیفیت خدمات (Service Level Agreement - SLA)به کاربر ارائه نماید. وزارت پست و تلگراف و تلفن به طور دوره‏اى براساس ارزیابى کیفیت ارائه خدمات مؤسسات رسا (ISP)به کاربران، نسبت به رتبه بندى رساها (ISP) اقدام و آن را به اطلاع عموم مى‏رساند.

تبصره: شرکت‏هاى مخابرات نیز موظف هستند درخصوص خدماتى که به مؤسسات رسا (ISP)ارائه مى‏کنند رعایت کیفیت مطلوب را نموده و براساس موافقت نامه کیفیت خدمات (SLA)عمل نمایند.

۵-۳-۱۰- رسا (ISP)موظف است حتى المقدور تمهیدات فنى لازم براى حفظ حقوق کاربران و جلوگیرى از حمله به کامپیوترهاى آنها را فراهم آورد.

۵-۳-۱۱- رسا (ISP)موظف است براساس دستورالعملهاى صادره از سوى وزارت پست و تلگراف و تلفن عمل نموده و مواردى که مربوط به حقوق کاربران مى‏باشد را به اطلاع آنها برساند.

۵-۳-۱۲- رسا (ISP)موظف است اطلاعات مربوط به نحوه حفاظت از حریم خصوصى اطلاعات و ارتباطات افراد در شبکه خود را در اختیار کاربران قرار دهد.

۵-۳-۱۳- رسا (ISP)در ارائه خدمات خود به کاربران موظف به رعایت قوانین مخابراتى کشور مى‏باشد.

۵-۳-۱۴- رسا (ISP)براى تأمین ارتباط اینترنت بین‏المللى خود فقط از طریق نقاط تماس بین‏المللى مجاز (ASP)یا مخابرات کشور مجاز مى‏باشد.

۵-۳-۱۵- حریم اطلاعات خصوصى کاربران از مصونیت برخوردار بوده و هرگونه دسترسى غیرقانونى توسط رساها و هر مرجع دیگر به فعالیتهاى اینترنتى کاربران ممنوع مى‏باشد.

۵-۳-۱۶- رسا (ISP) موظف است بانک فعالیتهاى اینترنتى کاربران خود را مطابق ضوابط مصوب کمیسیون راهبردى قابل دسترسى وزارت پست و تلگراف و تلفن قرار دهد.

۶- تولید و عرضه موارد زیر توسط رساها (ISP)و کاربران ممنوع مى‏باشد:

۶-۱- نشر مطالب الحادى و مخالف موازین اسلامى

۶-۲- اهانت به دین اسلام و مقدسات آن

۶-۳- ضدیت با قانون اساسى و هرگونه مطلبى که استقلال و تمامیت ارضى کشور را خدشه‏دار کند

۶-۴- اهانت به رهبرى و مراجع مسلّم تقلید

۶-۵- تحریف یا تحقیر مقدسات دینى، احکام مسلّم اسلام، ارزشهاى انقلاب اسلامى و مبانى تفکر سیاسى امام خمینى (ره)

۶-۶- اخلال در وحدت و وفاق ملّى

۶-۷- القاء بدبینى و ناامیدى در مردم نسبت به مشروعیت و کارآمدى نظام اسلامى

۶-۸- اشاعه و تبلیغ گروهها و احزاب غیرقانونى

۶-۹- انتشار اسناد و اطلاعات طبقه بندى شده دولتى و امور مربوط به مسائل امنیتى، نظامى و انتظامى

۶-۱۰- اشاعه فحشاء و منکرات و انتشار عکسها و تصاویر و مطالب خلاف اخلاق و عفت عمومى

۶-۱۱- رویج مصرف سیگار و مواد مخدّر

۶-۱۲- ایراد افترا به مقامات و هریک از افراد کشور و توهین به اشخاص حقیقى و حقوقى

۶-۱۳- افشاء روابط خصوصى افراد و تجاوز به حریم اطلاعات شخصى آنان

۶-۱۴- انتشار اطلاعات حاوى کلیدهاى رمز بانکهاى اطلاعاتى، نرم افزارهاى خاص، صندوقهاى پست الکترونیکى و یا روش شکستن آنها

۶-۱۵- فعالیت‏هاى تجارى و مالى غیرقانونى و غیرمجاز از طریق شبکه اطلاع رسانى و اینترنت از قبیل جعل، اختلاس، قمار و…

۶-۱۷- خرید، فروش و تبلیغات در شبکه اطلاع رسانى و اینترنت از کلیه کالاهایى که منع قانونى دارند.

۶-۱۸- هرگونه نفوذ غیرمجاز به مراکز دارنده اطلاعات خصوصى و محرمانه و تلاش در جهت شکستن قفل رمز سیستم‏ها

۶-۱۹- هرگونه حمله به مراکز اطلاع رسانى و اینترنتى دیگران براى از کار انداختن و یا کاهش کارآیى آنها

۶-۲۰- هرگونه تلاش براى انجام شنود و بررسى بسته‏هاى اطلاعاتى در حال گذر در شبکه که به دیگران تعلق دارد.

۶-۲۱- ایجاد هرگونه شبکه و برنامه رادیویى و تلویزیونى بدون هدایت و نظارت سازمان صدا و سیما

۷- نحوه صدور مجوز:

۷-۱- بررسى تقاضا و صدور مجوز براساس این آیین نامه توسط وزارت پست و تلگراف و تلفن صورت مى‏گیرد.

۷-۲- تعیین صلاحیت حفاظتى متقاضیان طى استعلام رسمى از مراجع ذى‏صلاح (وزارت اطلاعات، دادگسترى و نیروى انتظامى) صورت خواهد گرفت و چنانچه ظرف‏یک ماه اعلام نظر نکنند به منزله موافقت تلقى مى‏شود. (براى دستگاههاى دولتى نیاز نمى‏باشد).

۷-۳- ارائه انواع خدمات بر روى شبکه اطلاع رسانى که طبق مقررات کشور نیاز به مجوز خاص دیگرى دارد منوط به کسب مجوز مربوط از دستگاه مسؤول خواهد بود. این دستگاهها ضمن نظارت، موارد تخلف را به وزارت پست و تلگراف و تلفن اعلام مى‏کنند.

۷-۴- کلیه دستگاههاى دولتى و نهادهاى عمومى در ارائه خدمات اطلاع رسانى و اینترنتى موظفند در محدوده وظائف و مأموریت سازمانى خود فعالیت نمایند.

۸- نحوه نظارت:

مسؤولیت نظارت بر حسن اجراى این آیین نامه برعهده وزارت پست و تلگراف و تلفن خواهد بود و این وزارت به طور دوره‏اى و موردى گزارش نظارت بر اجراى این آیین‏نامه را به کمیسیون راهبردى اعلام مى‏نماید.

۹- در صورت تخطى از موارد مندرج در این مصوبه، مجازات‏هاى اعمال شده شامل تذکر، قطع موقت مجوز، لغو پروانه و طرح در دادگاهها و محاکم قانونى بسته به نوع تخلف براساس قوانین و ضوابط ذى‏ربط برعهده کمیسیون راهبردى مى‏باشد که براساس گزارش نظارتى وزارت پست و تلگراف و تلفن بررسى و اعلام نظر مى‏نماید.

۱۰- نظر کمیسیون راهبردى لازم الاجراء و قطعى است، لیکن مانع شکایت و اقامه دعوى افراد ذینفع در محاکم نخواهد بود.

۱۱- رساها موظفند از کاربران خود براساس مندرجات این آیین‏نامه‏تعهدنامه رعایت ضوابط اخذ نمایند.

ج. آیین‏نامه دفاتر خدمات حضورى اینترنت (Coffeenet )

 

1- دفتر خدمات دسترسى حضورى به شبکه‏هاى اطلاع‏رسانى و اینترنت (Coffeenet) محلى براى دسترسى حضورى مشتریان و کاربران به شبکه اطلاع رسانى )اینترنت واینترانت( مى‏باشد.

۲- این دفاتر، ضمن رعایت ضوابط مندرج در این آیین‏نامه، واحد صنفى محسوب مى‏شوند و مشمول قانون نظام صنفى بوده و مجوز لازم توسط اتحادیه صنفى صادر مى‏شود.

تبصره - اتحادیه صنفى باید تصویر مجوز صادره را همزمان با تحویل به متقاضى به وزارت پست و تلگراف و تلفن نیز ارسال نماید.

۳- اشخاص متقاضى باید داراى شرایط عمومى ذیل باشند:

۱- تابعیت جمهورى اسلامى ایران

۲- اعتقاد به دین مبین اسلام و یا یکى از ادیان شناخته شده در قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران

۳- پایبندى به قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران

۴- عدم اشتهار به فساد اخلاقى و نداشتن سوء پیشینه کیفرى و عدم اعتیاد به مواد مخدر

۵- داشتن برگه پایان خدمت و یا معافیت دائم از خدمت نظام وظیفه براى آقایان

۶- متأهل با داشتن حداقل ۳۰سال سن

۳-۱- این محل باید در معرض دید و نظارت عمومى باشد و رعایت ضوابط اماکن عمومى الزامى مى‏باشد.

۳-۲- ارتباط اینترنتى این دفاتر فقط از طریق مؤسسات و شرکتهاى رسا (ISP)مجاز مى‏باشد.

۳-۳- ارائه خدمات ارتباطى دیگر مثل تلفن اینترنتى - آوانت( (VOIPمستلزم کسب مجوز مربوط مى‏باشد.

۳-۴- رعایت ضوابط مندرج در ماده ۶آیین‏نامه مؤسسات و شرکتهاى رسا (ISP)الزامى‏است.

تبصره: آیین‏نامه اجرایى این ماده توسط اتحادیه صنفى تهیه و به تصویب کمیسیون راهبردى شورایعالى اطلاع‏رسانى مى‏رسد.

 

۴- نام و نشانى کامل و شماره تلفن و نمابر، رایانامه (Email)و شماره پروانه کسب باید در سربرگهاى دفتر خدمات درج بوده و پروانه کسب و مرجع خط ارتباطى از رسا (ISP)مربوط به صاحب مجوز، هر یک به طور جداگانه در منظر عموم در دفتر نصب شود.

۵- به منظور پاسخگو بودن قانونى و حفظ حقوق افراد در مقابل اقدامات انجام شده خود، مشخصات هویتى، آدرس کاربر، ساعت شروع و خاتمه کار کاربر و IPتخصیصى را در دفتر روزانه ثبت و در صورتحساب کاربر نیز ذکر نماید.

۶- دفاتر و کاربران براى محتوایى که خود تولید و عرضه مى‏نمایند مطابق مقررات و ضوابط قانونى موجود کشور از جمله رعایت قوانین و مقررات حق مالکیت معنوى، مسؤول و پاسخگو مى‏باشند.

۷- تولید و عرضه موارد زیر توسط شبکه‏هاى انتقال اطلاعات رایانه‏اى ممنوع مى‏باشد:

۷-۱- نشر مطالب الحادى و مخالف موازین اسلامى

۷-۲- اهانت به دین اسلام و مقدسات آن

۷-۳- ضدیت با قانون اساسى و هرگونه مطلبى که استقلال و تمامیت ارضى کشور را خدشه‏دار کند

۷-۴- اهانت به رهبرى و مراجع مسلّم تقلید

۷-۵- تحریف یا تحقیر مقدسات دینى، احکام مسلّم اسلام، ارزشهاى انقلاب اسلامى و مبانى تفکر سیاسى امام خمینى(ره)

۷-۶- اخلال در وحدت و وفاق ملّى

۷-۷- القاء بدبینى و ناامیدى در مردم نسبت به مشروعیت و کارآمدى نظام اسلامى

۷-۸- اشاعه و تبلیغ گروهها و احزاب غیرقانونى

۷-۹- انتشار اسناد و اطلاعات طبقه بندى شده دولتى و امور مربوط به مسائل امنیتى، نظامى و انتظامى

۷-۱۰- اشاعه فحشاء و منکرات و انتشار عکسها و تصاویر و مطالب خلاف اخلاق و عفت عمومى.

۷-۱۱- ترویج ترور، خشونت و آموزش ساخت مواد تخریبى از قبیل مواد محترقه و یا منفجره

۷-۱۲- ترویج مصرف مواد مخدّر

۷-۱۳- ایجاد هرگونه شبکه و برنامه رادیویى و تلویزیونى بدون هدایت و نظارت سازمان صدا و سیما

۷-۱۴- ایراد افترا به مقامات و هریک از افراد کشور و توهین به اشخاص حقیقى و حقوقى

۷-۱۵- افشاء روابط خصوصى افراد و تجاوز به حریم اطلاعات شخصى آنان

۷-۱۶- انتشار اطلاعات حاوى کلیدهاى رمز بانکهاى اطلاعاتى، نرم افزارهاى خاص، صندوقهاى پست الکترونیکى و یا روش شکستن آنها

۷-۱۷- فعالیت‏هاى تجارى و مالى غیرقانونى و غیرمجاز از طریق شبکه اطلاع‏رسانى و اینترنت از قبیل جعل، اختلاس، قمار و…

۷-۱۸- خرید، فروش و تبلیغات در شبکه اطلاع رسانى و اینترنت از کلیه کالاهایى که منع قانونى دارند.

۷-۱۹- هرگونه نفوذ غیرمجاز به مراکز دارنده اطلاعات خصوصى و محرمانه و تلاش براى شکستن قفل رمز سیستم‏ها

۷-۲۰- هرگونه حمله به مراکز اطلاع رسانى و اینترنتى دیگران براى از کار انداختن و یا کاهش کارآیى آنها

۷-۲۱- هرگونه تلاش براى شنود و بررسى بسته‏هاى اطلاعاتى در حال گذر در شبکه که به دیگران تعلق دارد.

۷-۲۲- ترویج مصرف سیگار

۸- کمیسیون راهبردى شورایعالى اطلاع رسانى در استان تهران و کمیته‏هاى استانى در استانها متشکل از مدیر امور دیتا شرکت مخابرات استان، نماینده اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامى استان، نماینده دادگسترى استان، نماینده اتحادیه صنفى، نماینده صدا و سیماى استان، زیر نظر شرکت مخابرات استان بر گردش کار این دفاتر نظارت داشته و در صورت تخلف از مفاد این آیین نامه به نحو ذیل اقدام مى‏شود. نحوه اقدام در سایر زمینه‏ها مطابق قانون و مقررات نظام صنفى مى‏باشد.

با اعلام وزارت پست و تلگراف و تلفن، اتحادیه صنفى نسبت به لغو موقت پروانه ظرف مدت ۴۸ساعت اقدام و دفتر تعطیل مى‏شود و اتحادیه موظف است پس از رفع تخلف، ظرف مدت ۴۸ساعت اجازه ادامه کار دفتر را صادر نماید. در صورت تعلل اتحادیه صنفى، وزارت پست و تلگراف و تلفن مستقیما از طریق قوه قضائیه اقدام مى‏نماید.

تبصره :۱چنانچه تخلف ازموارد بند یک تا سیزده ماده ۷این آیین‏نامه باشد براى بار اول، به مدت سه ماه پروانه فعالیت لغو موقت مى‏شود و با کسب ضمانت عدم تخلف مجدد ازصاحب پروانه، لغو موقت پروانه ملغى مى‏شود و براى تخلف بار دوم، پروانه به طور دائم لغو مى‏شود و فرد حقیقى و حقوقى صاحب پروانه، مجاز به دریافت پروانه جدید در سراسر کشور نخواهد بود.

 

تبصره :۲چنانچه تخلف از موارد بند چهارده تا بیست و دو ماده ۷ این آیین نامه باشد براى بار اول کتبا به صاحب پروانه تذکر داده مى‏شود، بار دوم، پروانه به مدت یک ماه لغو موقت و با رفع تخلف و اخذ تعهد عدم تخلف از صاحب پروانه، لغو موقت پروانه ملغى مى‏شود، براى تخلف بار سوم، پروانه به مدت ۶ماه لغو مجدد و براى تخلف بار چهارم، پروانه به طور دائم لغو مى‏شود و فرد حقیقى و حقوقى صاحب پروانه مجاز به دریافت پروانه جدید در سراسر کشور نخواهد بود.

 

تبصره :۳نظر کمیسیون راهبردى و کمیته‏هاى استانى درخصوص جرایم و مجازاتهاى فوق، لازم‏الاجرا و قطعى است لکن مانع شکایت و اقامه دعوى افراد ذى‏نفع در محاکم نخواهد بود.

 

۹- از تاریخ تصویب این آیین‏نامه کلیه دفاتر موجود در تهران و شهرستانها موظفند حداکثر ظرف مدت دو ماه نسبت به تقاضاى اخذ مجوز لازم مطابق مفاد این آیین‏نامه اقدام نمایند.

 

۱۰- تا تأسیس اتحادیه دفاتر خدمات حضورى اینترنت، متقاضیان به اتحادیه همگن که وزارت بازرگانى معرفى مى‏نماید مراجعه خواهند نمود.

افزایش ضریب امنیت، خدمتی دیگر از شبکه ملی

افزايش ضريب امنيت و ارائه خدمات مختلف در حوزه‌هاي اصلي محتوا و زيرساخت‌هاي شبكه از ديگر اموري است كه از طريق شبكه ملی انجام مي‌شود.

 "رضا تقي‌پور"، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در همايش نوآوري و تحول در خدمات مخابراتي با اشاره به شبكه ملي اطلاعات اظهار كرد: «شبكه ملي اطلاعات مبتني بر IP بوده كه به منظور ميزباني داده‌ها و انواع كاربردها با پهناي باند زياد و از طريق فيبر نوري است كه سرويس‌هاي IPTV و IPمديا و سرويس‌هاي ديگر از طريق اين شبكه ارائه خواهند شد.»

وي با بيان اينكه از طريق اين شبكه افزايش پهناي باند را شاهد خواهيم بود، گفت: ‌«افزايش ضريب امنيت و ارائه خدمات مختلف در حوزه‌هاي اصلي محتوا و زيرساخت‌هاي شبكه از ديگر اموري است كه از طريق اين شبكه انجام مي‌شود.»

وزير ارتباطات تاكيد كرد: ‌«در شبكه‌هاي ارتباطي امروز، شركت ارتباطات زيرساخت به عنوان تنها شركت دولتي باقي مانده در عرصه مخابرات است كه وظيفه دارد پهناي باند لازم را براي همه شبكه‌هاي ارتباطي فراهم كند.»

وي گفت: «در حال حاضر 500 گيگابيت بر ثانيه ظرفيت IP داخل شبكه است كه مي‌توان گفت در سال اول به كل اهداف برنامه پنجم در حوزه زيرساخت رسيده‌ايم و پيش‌بيني مي‌كنيم كه اگر بر اساس برنامه‌ريزي امسال مجوزهاي لازم را دريافت كنيم، بتوانيم حداقل اين ظرفيت را به هزار و 200 گيگابيت بر ثانيه برسانيم كه اين كار از سال 91 و در صورت گرفتن مجوز آن از دولت ظرف سال جاري آغاز خواهد شد.»

تقي‌پور در ادامه با اشاره به مراكز داده ملي و استاني با بيان اينكه ايجاد اين مراكز شروع شده است، تصريح كرد: «در اين راستا بنا نداريم رقيب بخش خصوصي باشيم؛ ايجاد اين مراكز در 11 استان رو به اتمام است و 20 استان بعدي هم در سال جاري در قراردادمان وجود دارد كه طي سال 91 ايجاد شود.»

وزير ارتباطات با بيان اينكه متاسفانه موضوع عمده در بحث پهناي باند اينترنت، بخش دسترسي و توزيع است كه در اين رابطه كم‌لطفي و كم‌فروشي مي‌شود، گفت: «اميدوارم با اعلام بنده در اينجا، اين موضوع براي حال و آينده اصلاح شود؛ بنا داريم نظارت را بيشتر كنيم و البته اميدواريم كار به برخوردهاي حقوقي و قضائي نكشد و موضوع حل شود.»

وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات با بيان اينكه مدل‌هاي ارائه سرويس در شبكه ملي اطلاعات مشخص است، گفت: «در بحث زيرساخت‌هاي ارتباطي و ارائه پهناي باند، ضوابط و مقررات و پروانه‌ها تنظيم شده و سعي در برطرف كردن ايرادهاي جزئي داريم.»

وي ضرورت توجه بيشتر به بحث كيفيت و نظارت را مورد تاكيد قرار داد و خاطر نشان كرد: «بايد قدري بيشتر به بحث نظارت و كيفيت توجه شود و با توجه به اين كه امسال سال كيفيت و نظارت اعلام شده بود، بايد به اين موضوع در سال 91 شدت بيشتري بدهيم.»

او ادامه داد: «در اين عرصه يكي از بخش‌هاي مهم ارائه خدمات ارزش افزوده است؛ نمايشگاه امسال نشان داد كه اين عرصه در حال شكوفايي است و طبق تحليل‌ها، بازار ايران پتانسيل بسيار بالايي داراست و طي سال‌هاي آتي شاهد شكوفايي جهشي در خدمات ارزش افزوده خواهيم بود.»

وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات تاكيد كرد:‌ «امروز شبكه‌هاي تخصصي براي مديريت محتواهاي تخصصي در كشور در حال اجرا هستند.»

تقي‌پور با اشاره به اپراتور چهارم گفت:‌ «كل اين پروژه تا هشت سال آينده به پايان مي‌رسد كه مجري طرح شركت خدمات ارتباطي و الكترونيكي ايرانيان نت (اپراتور چهارم) است.»

وي خاطر نشان كرد: ‌«خدمات و سرويس‌هاي ديگري مثل موتور جست‌وجو، ايميل داخلي و مواردي ديگر هم در برنامه داريم تا در شبكه ملي اطلاعات مهيا شوند و با توجه به امنيت بالايي كه در اين شبكه وجود دارد، ارائه اين خدمات و سرويس‌ها انجام خواهد شد.»

منبع: ایسنا

کد‌گذاری مردم آمریکا برای افزایش کنترل اطلاعاتی در اینترنت

هماهنگ کننده امنیت سایبری کاخ سفید گفت: «به اعتقاد من این کار مرکز تمام تلاش‌ها برای ایجاد یک اکوسیستم هویتی از سوی دولت ایالات متحده در اینترنت محسوب می‌شود.»

دولت آمریکا به دنبال ایجاد یک IP اختصاصی اینترنتی برای تمام مردم آمریکا است تا با توجه به ایجاد وابستگی شدید آن‌ها به اینترنت زمینه احاطه اطلاعاتی خود را بر فعالیت‌های مردم سایبری فراهم کنند. 

به گزارش گرداب، "هوارد اشمیت"، هماهنگ کننده امنیت سایبری کاخ سفید با اشاره به تلاش ایالات متحده برای ادامه تسلط بر فضای سایبری اعلام کرد: «اوباما قصد دارد به وزارت بازرگانی ایالات متحده مجوز تسلط و در دست گرفتن امنیت فضای سایبری را بدهد تا این وزارتخانه IP اختصاصی اینترنتی برای تمام آمریکایی‌ها ایجاد کند.»

 هوارد اشمیت افزود: «به اعتقاد من این کار مرکز تمام تلاش‌ها برای ایجاد یک اکوسیستم هویتی از سوی دولت ایالات متحده در اینترنت محسوب می‌شود. پروژه ایجاد IP‌های هویتی، وزارت بازرگانی را تبدیل به طلایه‌دار خط مقدم امنیت سایبری آمریکا می‌کند و دیگر کاندیداهای بالقوه همانند آژانس امنیت ملی آمریکا و وزارت امنیت داخلی را کنار می‌زند.»

دولت اوباما در حال حاضر پیش‌نویس استراتژی ملی برای "هویت‌های مورد اعتماد" در فضای سایبر را تهیه کرده است. اصل این اعلامیه دو ماه آینده از سوی رئیس جمهور اعلام خواهد شد که نسخه اولیه آن در اواخر تابستان منتشر شد. 

دسترسی آسان به کاربران هدف با بهانه حذف شدن پسوردهای متعدد
"گری لاک"، وزیر بازرگانی دولت اوباما در نشست استنفورد در خصوص ایجاد IP‌های اختصاصی برای شهروندان آمریکایی اعلام کرده است که ما درباره IP ملی و یک سیستم کنترل دولتی صحبت نمی‌کنیم. آنچه که ما درباره آن صحبت می‌کنیم افزایش امنیت آنلاین و حریم خصوصی و کاهش و حتی حذف نیاز به حفظ چند جین پسورد از سوی کاربران است و این اقدام از طریق ایجاد و استفاده از هویت‌های قابل اعتماد دیجیتالی محقق می‌شود. وزارت بازرگانی نیز یک دفتر ملی برای کار بر روی این پروژه راه‌اندازی خواهد کرد. 

جزئیات پروژه "هویت مورد اعتماد" در فضای سایبر سری و محرمانه است. اعلامیه سال گذشته به امکان ارائه کارت‌های هوشمند یا گواهی دیجیتال در آینده‌ای نزدیک اشاره داشت و اینکه این IP‌های دیجیتال از سوی فروشندگان آنلاین در معاملات مالی به مصرف کنندگان ارائه می‌شود. 

هماهنگ کننده امنیت سایبری کاخ سفید معتقد است که امروزه افراد می‌توانند به صورت گمنام یا با اسم مستعار در اینترنت حضور داشته باشند و ما نمی‌توانیم از چنین مسئله‌ای اجتناب کنیم، حتی اگر خودمان بخواهیم. با این شرایط دیگر هیچ شانسی برای ایجاد یک پایگاه متمرکز داده‌ها وجود نخواهد داشت و ما برای اجرای این پروژه به همکاری بخش خصوصی نیاز داریم. 

رقابت بین سازمان‌ها و آژانس‌های امنیت ملی آمریکا برای تسلط بر فضای امنیتی سایبری همواره وجود داشته است و حتی برخی از این مسئولیت‌های مرتبط با امنیت ملی که در وزارت امنیت داخلی از ۹ سال پیش متمرکز شده بود، اکنون از تسلط این وزارتخانه خارج می‌شود. 

بنا بر این گزارش سه سال پیش، طرحی در واشنگتن برای انتقال مسئولیت نظارت بر فضای سایبر به آژانس امنیت ملی مخفی که بخشی از وزارت دفاع آمریکا است، ارائه شده بود.

منبع: فارس

مدیریت حفاظت امنیت اطلاعات

در حال حاضر، وضعیت امنیت فضای تبادل اطلاعات کشور، بویژه در حوزه دستگاههای دولتی، در سطح نامطلوبی قرار دارد از جمله دلایل اصلی وضعیت موجود، می توان به فقدان زیرساخت های فنی و اجرائی امنیت و عدم انجام اقدامات موثر در خصوص ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات دستگاه های دولتی اشاره نمود.

 در حال حاضر، وضعیت امنیت فضای تبادل اطلاعات کشور، بویژه در حوزه دستگاههای دولتی، در سطح نامطلوبی قرار دارد از جمله دلایل اصلی وضعیت موجود، می توان به فقدان زیرساخت های فنی و اجرائی امنیت و عدم انجام اقدامات موثر در خصوص ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات دستگاه های دولتی اشاره نمود. بخش قابل توجهی از وضعیت نامطلوب امنیت فضای تبادل اطلاعات کشور، بواسطه فقدان زیرساخت هائی از قبیل نظام ارزیابی امنیتی فضای تبادل اطلاعات، نظام صدور گواهی و زیرساختار کلید عمومی، نظام تحلیل و مدیریت مخاطرات امنیتی، نظام پیشگیری و مقابله با حوادث فضای تبادل اطلاعات، نظام مقابله با جرائم فضای تبادل اطلاعات و سایر زیرساخت های امنیت فضای تبادل اطلاعات در کشور می باشد. از سوی دیگر، وجود زیرساخت های فوق، قطعا تاثیر بسزائی در ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات دستگاههای دولتی خواهد داشت.

صرفنظر از دلایل فوق، نابسامانی موجود در وضعیت امنیت فضای تبادل اطلاعات دستگاه های دولتی، از یکسو موجب بروز اخلال در عملکرد صحیح دستگاه ها شده و کاهش اعتبار این دستگاه ها را در پی خواهد داشت، و از سوی دیگر، موجب اتلاف سرمایه های ملی خواهد شد. لذا همزمان با تدوین سند راهبردی امنیت فضای تبادل اطلاعات کشور، توجه به مقوله ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات دستگاه های دولتی، ضروری به نظر می رسد. این امر علاوه بر کاهش صدمات و زیانهای ناشی از وضعیت فعلی امنیت دستگاه های دولتی، نقش موثری در فرآیند تدوین سند راهبردی امنیت فضای تبادل اطلاعات کشور خواهد داشت.

۱) سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS)

با ارائه اولین استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات در سال ۱۹۹۵، نگرش سیستماتیک به مقوله ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات شکل گرفت. بر اساس این نگرش، تامین امنیت فضای تبادل اطلاعات سازمانها، دفعتا مقدور نمی باشد و لازم است این امر بصورت مداوم در یک چرخه ایمن سازی شامل مراحل طراحی، پیاده سازی، ارزیابی و اصلاح، انجام گیرد.برای این منظور لازم است هر سازمان بر اساس یک متدولوژی مشخص، اقدامات زیر را انجام دهد:

ـ تهیه طرح ها و برنامه های امنیتی موردنیاز سازمان

ـ ایجاد تشکیلات موردنیاز جهت ایجاد و تداوم امنیت فضای تبادل اطلاعات سازمان

ـ اجرای طرح ها و برنامه های امنیتی سازمان

در حال حاضر، مجموعه ای از استانداردهای مدیریتی و فنی ایمن سازی فضای تبادل اطلاعات سازمان ها ارائه شده اند که استاندارد مدیریتی BS۷۷۹۹ موسسه استاندارد انگلیس، استاندارد مدیریتی ISO/IEC ۱۷۷۹۹ موسسه بین المللی استاندارد و گزارش فنی ISO/IEC TR ۱۳۳۳۵ موسسه بین المللی استاندارد از برجسته ترین استاندادرها و راهنماهای فنی در این زمینه محسوب می گردند.

▪ در این استانداردها، نکات زیر مورد توجه قرار گرفته شده است:

ـ تعیین مراحل ایمن سازی و نحوه شکل گیری چرخه امنیت اطلاعات و ارتباطات سازمان

ـ جزئیات مراحل ایمن سازی و تکنیکهای فنی مورد استفاده در هر مرحله

ـ لیست و محتوای طرح ها و برنامه های امنیتی موردنیاز سازمان

ـ ضرورت و جزئیات ایجاد تشکیلات سیاستگذاری، اجرائی و فنی تامین امنیت اطلاعات و ارتباطات سازمان

کنترل های امنیتی موردنیاز برای هر یک از سیستم های اطلاعاتی و ارتباطی سازمان

۱ ۲) مروری بر استانداردهای مدیریت امنیت اطلاعات

▪ استانداردهای مدیریتی ارائه شده در خصوص امنیت اطلاعات و ارتباطات سازمان ها، عبارتند از:

ـ استاندارد مدیریتی BS۷۷۹۹ موسسه استاندارد انگلیس

ـ استاندارد مدیریتی ISO/IEC ۱۷۷۹۹ موسسه بین المللی استاندارد

ـ گزارش فنی ISO/IEC TR ۱۳۳۳۵ موسسه بین المللی استاندارد

در این بخش، به بررسی مختصر استانداردهای فوق خواهیم پرداخت.

۱ ۲ ۳) استاندارد BS۷۷۹۹ موسسه استاندارد انگلیس

استاندارد BS۷۷۹۹ اولین استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات است که نسخه اول آن (BS۷۷۹۹:۱) در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. نسخه دوم این استاندارد (BS۷۷۹۹:۲) که در سال ۱۹۹۹ ارائه شد، علاوه بر تغییر نسبت به نسخه اول، در دو بخش ارائه گردید. آخرین نسخه این استاندارد، (BS۷۷۹۹:۲۰۰۲) نیز در سال ۲۰۰۲ و در دو بخش منتشر گردید.

● بخش اول

در این بخش از استاندارد، مجموعه کنترل های امنیتی موردنیاز سیستم های اطلاعاتی و ارتباطی هر سازمان، در قالب ده دسته بندی کلی شامل موارد زیر، ارائه شده است:

۱) تدوین سیاست امنیتی سازمان

در این قسمت، به ضرورت تدوین و انتشار سیاست های امنیتی اطلاعات و ارتباطات سازمان ، بنحوی که کلیه مخاطبین سیاست ها در جریان جزئیات آن قرار گیرند، تاکید شده است همچنین جزئیات و نحوه نگارش سیاست های امنیتی اطلاعات و ارتباطات سازمان، ارائه شده است

۲) ایجاد تشکیلات تامین امنیت سازمان

در این قسمت، ضمن تشریح ضرورت ایجاد تشکیلات امنیت اطلاعات و ارتباطات سازمان، جزئیات این تشکیلات در سطوح سیاستگذاری، اجرائی و فنی به همراه مسئولیت های هر یک از سطوح، ارائه شده است.

۳) دسته بندی سرمایه ها و تعیین کنترل های لازم

در این قسمت، ضمن تشریح ضرورت دسته بندی اطلاعات سازمان، به جزئیات تدوین راهنمای دسته بندی اطلاعات سازمان پرداخته و محورهای دسته بندی اطلاعات را ارائه نموده است.

۴) امنیت پرسنلی

در این قسمت، ضمن اشاره به ضرورت رعایت ملاحظات امنیتی در بکارگیری پرسنل، ضرورت آموزش پرسنل در زمینه امنیت اطلاعات و ارتباطات، مطرح شده و لیستی از مسئولیت های پرسنل در پروسه تامین امنیت اطلاعات و ارتباطات سازمان، ارائه شده است.

۵) امنیت فیزیکی و پیرامونی

در این قسمت، اهمیت و ابعاد امنیت فیزیکی، جزئیات محافظت از تجهیزات و کنترلهای موردنیاز برای این منظور، ارائه شده است.

۶) مدیریت ارتباطات

در این قسمت، ضرورت و جزئیات روالهای اجرائی موردنیاز، بمنظور تعیین مسئولیت هر یک از پرسنل، روالهای مربوط به سفارش، خرید، تست و آموزش سیستم ها، محافظت در مقابل نرم افزارهای مخرب، اقدامات موردنیاز در خصوص ثبت وقایع و پشتیبان گیری از اطلاعات، مدیریت شبکه، محافظت از رسانه ها و روالها و مسئولیت های مربوط به درخواست، تحویل، تست و سایر موارد تغییر نرم افزارها ارائه شده است.

۷) کنترل دسترسی

در این قسمت، نیازمندیهای کنترل دسترسی، نحوه مدیریت دسترسی پرسنل، مسئولیت های کاربران، ابزارها و مکانیزم های کنترل دسترسی در شبکه، کنترل دسترسی در سیستم عاملها و نرم افزارهای کاربردی، استفاده از سیستم های مانیتورینگ و کنترل دسترسی در ارتباط از راه دور به شبکه ارائه شده است.

۸) نگهداری و توسعه سیستم ها

در این قسمت، ضرورت تعیین نیازمندیهای امنیتی سیستم ها، امنیت در سیستم های کاربردی، کنترلهای رمزنگاری، محافظت از فایلهای سیستم و ملاحظات امنیتی موردنیاز در توسعه و پشتیبانی سیستم ها، ارائه شده است.

۹) مدیریت تداوم فعالیت سازمان

در این قسمت، رویه های مدیریت تداوم فعالیت، نقش تحلیل ضربه در تداوم فعالیت، طراحی و تدوین طرح های تداوم فعالیت، قالب پیشنهادی برای طرح تداوم فعالیت سازمان و طرح های تست، پشتیبانی و ارزیابی مجدد تداوم فعالیت سازمان، ارائه شده است.

۱۰) پاسخگوئی به نیازهای امنیتی

در این قسمت، مقررات موردنیاز در خصوص پاسخگوئی به نیازهای امنیتی، سیاست های امنیتی موردنیاز و ابزارها و مکانیزم های بازرسی امنیتی سیستم ها، ارائه شده است.

سیستم هوشمند برای مدیریت امنیت اطلاعات

سیستم هوشمند برای مدیریت امنیت اطلاعات
مسائل مربوط به طراحی و معماری

چکیده: محدودیت های هر فناوری امنیتی به همراه رشد فشار حملات سایبر، نیاز به وجود مدیریت امنیت اطلاعات را ضروری ساخته و باعث افزایش فعالیت هایی می شود که بوسیله قسمت های از  شبکه اجرایی و کارکنان امنیتی انجام می گیرد. بنابراین نیاز برای افزایش مکانیزم های ویرایش خودکار و گزارش های هوشمند برای اعتماد به سایبر وجود دارد. سیستم های هوشمند سیستم های محاسباتی خودکار بر مبنای روشهای هوشمند هستند که از مراقبت پیوسته و کنترل کردن فعالیت ها حمایت می کنند. هوش باعث پیشرفت توانایی فردی برای تصمیم گیری بهتر می باشد. این تحقیق، ساختار مفروض یک سیستم هوشمند برای مدیریت امنیت اطلاعات (ISISM) را نشان می دهد. هدف از این سیستم بهبود بخشیدن به فرایندهای مدیریت امنیت مثل مراقبت کردن، کنترل و تصمیم گیری در ابعاد موثر می باشد که بالاتر از متخصصین در سیستم امنیتی قرار دارد و مکانیزم هایی را فراهم می کند تا باعث تقویت ساختار فعال دانش و آگاهی در مورد تهـــــــــــدیدات، سیاست ها، فرآیندها و خــــــــــطرات شود. ما به مسائل مربوط به نیازها و طراحی برای اجزای اصلی سیستم هوشمند تمرکز می کنیم.
واژگان کلیدی: مدیریت امنیت اطلاعات، امنیت سایبر، سیستم هوشمند، معماری، کنترل بر مبنای عامل

مرور کلی در مورد امنیت سایبر
رشد فزاینده اینترنت، همگرایی اینترنت و برنامه های کاربردی چند رسانه ای بی سیم و خدمات ، چالش های جدید امنیتی را بوجود آورده است (Miller, 2001)  .        
امنیت یک سیستم پیچیده است و می بایست در هــــــمه نقاط و برای  هر کاربری مورد توجه قرار بگیرد (Volonino, 2004). سازمانها نیاز به یک روش سیستماتیک برای مــدیریت امنیت اطلاعات دارند که پیوستگی امنیتی را در هر سطحی نشان می دهد.
آنها به سیستم هایی نیاز دارند که از تخصیص بهینه منابع امنیتی به نسبت ریسک بیشتر و آسیب پذیری حمایت کند. بهرحال زیربنای امنیتی در بیشتر سازمانها الزامات وجود آنرا نسبت به برنامه ریزی، روش بر مبنای تعامل ، مثل مشاهده آسیب ها و استفاده از نرم افزارهای به روز(Cardoso & Freire 2005) ، نشان می دهد Gordon, Loeb & Lucyshyn, 2003) ). از طرف دیگر برنامه های امنیتی ســـــــــایبرجهت نیازهای تخصصی تر برای کامپیوتر و امنیت شبکه  می باشد که بــــــه ویرایش خودکار و مـــــکانیزم های گزارشی و تقویت محصولات برای ارزشیابی های امنیتی و مدیریت تهدیدات مورد اســــتفاده قرار  میگیرد(Chan & Perrig 2003; Hwang, Tzeng & Tsai, 2003; Leighton, 2004).
در کنار کنترل های امنیتی (سیستم امنیتی، رمزهای عبور، مشاهده تعدّی، برنامه های بازیافت حملات و ...) که وجود دارد امنیت یک سازمان شامل مسائلی است. که عموما موضوعاتی مثل سیاست ها، آموزش، عادات، آگاهی، فرآیندها و انواع دیگری از مسـائل فنــی و غیــر فنـی می باشد(Heimerl & Voight,2005). .آموزش امنیتی و آگاهی که در مورد استفاده گسترده از زیر بناهای دیجیتالی جدید میباشد (Tassabehji, 2005)  همه این عـــــوامل امنیت را به صورت فرایندی در می¬آورندکه بر مبنای اصول داخلی می باشد (Maiwald, 2004; Mena, 2004). چالش های موجود در مدیریت امنیت اطلاعات به همراه فقدان درک علمی از رفتارهای سازمانی نیاز به وجود سیستم های محاسباتی بهتر را باعث می شود که به طور موثر از فناوری های اطلاعاتی حمایت کنند و روشهای جدیدی که بر مبنای روشهای هوشمند و اطلاعات امنیتی می باشد برای همکاری و تقسیم اطلاعات می باشد.
سیستم های هوشمند به صورت سیستم های نرم افرازی جدید برای حمایت از برنامه های کاربردی پیچیده بوجود آمدند. در این تحقیق ما ساختاری را برای یک سیستم هوشمند برای مدیریت امنیت اطلاعات (ISISM) فرض می کنیم که از فرآیندهای امنیتی در یک سازمان حمایت می کند.
در میان این اجزا سیستم های هوشمند شامل عوامل هوشمندی هستند که سطح بالایی از خودکاری و کارکرد مناسب را نشان می دهند.دانش موجود در سیستم حمایتی این کمک را به کاربران میکند تا با سطح بالایی از دقت به فهم و حل مسائل موجود در قلمرو امنیت اطلاعات بپردازند.
بخش بعدی در این تحقیق خلاصه نتایج مربوط به مدیریت امنیت اطلاعات را نشان می دهد. یک مرور کلی در مورد تهدیدات امنیت اطلاعات که به همراه مرور روشهای AI برای برنامه های کاربردی امنیت سایبر می باشد.
سپس ساختار و اجزای اصلی سیستم هوشمند را نشان می دهیم و نیازمندیهای طراحی خاص را برای عوامل هوشمند نشان می دهیم. مسائل اصلی مرتبط با طراحی و تکنولوژی ها را با استفاده از روش مهندسی سیستم ها نشان می دهیم. ما سیستم هایی را مورد بررسی قرار می دهیم که بر مبنای کنترل بر مبنای عامل هوشمند هستند که روشی را برای تحلیل، طراحی و اجرای سیستم های نرم افزاری پیچیده ارائه می کنند. ما نتیجه گیری را بر مبنای آینده کیفی مدیریت امنیت اطلاعات و تاثیرگذاری بصورت چند مثال ادامه می دهیم.
مدیریت امنیت اطلاعات
مسائل و رویکردها
مدیریت سیستم اطلاعات زیربنایی برای اطمینان از تاثیرگذاری کنترلهای امنیت اطلاعات در طول منابع اطلاعاتی  می باشد. آن مراقبت و کنترل مسائل امنیتی را نشان می دهد که برپایه اتخاذ خط مشی امنیتی ، تکنولوزی ها ، و اقدامات اصلی برای تصمیم گیری بوسیله افراد قرار دارد. هدف از مدیریت امنیت اطلاعات اطمینان از پیوستگی، اعتماد و موجودیت پذیر بودن اطلاعات در یک سازمان می باشد.
اگرچه فناوری های امنیتی مختلف از کارکردهای امنیتی خاصی حمایت می کنند مسائل دیگری وجود دارد که بر مدیریت امنیت اطلاعات تاثیر می گذارد. اینها فناوری های موثر و قابل قیاس بندی نیستند چون بر مبنای تخصص انسانی در فواصل انسانی داده ها را تحلیل می کنند. بسیاری از ابزارها و سیستم ها رخدادی را تولید می کنند و نشانه هایی را از مشکلات بوجود می آورند.
همچنین این ابزار ممکن است در زمانهای مختلف و از شرکت های مختلفی با گزارشات و توانمندیهای مختلف مدیریتی و بدتر از همه فهرستهایی از داده های مختلف بوجود بیایند. تکنولوژی های امنیتی بطور پیوسته نیستند و هر فناوری اطلاعات را با فرمت خاص خود ارائه می دهد. این سیستم ها با نسخه ها و خطوط تولید مختلف فعالیت میکنند و تمایل اندکی به اصلاح داشته و یا کارکترهایی با علامت جلوگیری از وقایع میباشند.  بخش های فروش ممکن است دارای نشانه برابری نباشند. این تکنولوژی ها فاقد خصوصیات پیوستگی و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده می باشند. در مدیریت امنیت، تحلیلگران می بایست انتخاب کنند که چگونه بهترین مشاهدات را جمع آوری کنند و حوزه های مورد علاقه خود را جدا کنند.
بخش کوتاهی که بوسیله فناوری امنیت فراهم می شود نوع خاصی از درک مورد نیاز برای پیش بینی را فراهم می کند. سازمانها به انسانها مانند اجرا کننده شبکه یا کارمندان امنیتی نگاه می کنند که پایگاههای اطلاعاتی مختلف را برای تهدیدات جدید مورد بررسی قرار می دهند و از راه حل های ممکن برای جلوگیری از حملات استفاده می کنند .
اغلب کارمندان امنیتی مختلف مسئول مراقبت و تحلیل اطلاعات فراهم شده بوسیله یک سیستم هستند. گزارش ها نشان می دهد که کارمندان امنیتی بطور پیوسته تحلیل اطلاعات و ارائه گزارش ها را انجام نمی دهند و همه نتایج حاصل از تحلیل گزارشات را در اختیار مدیران امنیتی قرار نمی دهند. همچنین ابزار مورد استفاده بسیار محدود هستند ، چون این سیستم ها فاقد قابلیت اجرایی برای تعمیم دادن، یادگیری و تطابق در زمان هستند.
فناوری های امنیتی در حال حاضر فاقد پیوستگی، پیش بینی و بازخور زمانی به انسانها هستند و از حملات جلوگیری  می کنند. همچنین فناوری ها در مقابل حملات عظیم موثر نیستند. به علاوه محدودیت های هر فناوری امنیتی به همراه رشد فشار حملات و افزایش فعالیت های این چنینی باید مورد توجه قرار بگیرند. مسائل خاص شامل جمع آوری داده، کاهش داده، نرمال کردن داده، پیوستگی رخداد، تقسیم بندی رفتار، گزارش و پاسخ است. برای فراهم کردن تصویر کامل، دقیق و جامع از رخدادهای شبکه فرایندهای بسیاری در آینده نزدیک مورد نیاز است. بنابراین راه حل های جامع مورد نیاز است که شامل مشاهده حملات منبع حمله و مشخص کردن و جلوگیری از خطر است.
نیاز برای افزایش ویرایش خودکار و مکانیزم های گزارش هوشمند وجود دارد که از  ارزشیابی امنیت و مدیریت تهدیدات حمایت می کند ( chang 2002).
سیولی در مقدمه ای به گیاراتا نو و ریلی اعلام می کند که راه حل خودکارسازی منوط به کاربرد موثر از حوزه علم کامپیوتر می باشد که هوش مصنوعی نامیده میشود .(Giarratano & Riley, 1989)
راه حل هایی که از تحلیل در زمان واقعی حمایت می کنند بسیار مهم هستند چون باعث می شود از بروز حملات اولیه جلوگیری شوند. این نتایج در کاهش آسیب بوجود آمده بوسیله حملات  موفقیت آمیز نقش دارند و خـــــطر از دست رفتن اطلاعات را کاهش می دهند(Kephart & Chess, 2003) . بیانیه IBM به مشکلات در مدیریت سیستم های محاسباتی اشاره می کند چون پیچیدگی آنها کارکردهای محدودی را برای انسان بوجود می آورد در حالیکه نیاز به پیوستگی و ارتباط داخلی وجود دارد.
سیستم ها حتی برای پیوند دادن سیستم فنی پیچیده هستند. مدیریت امنیت اطلاعات نیز از این قاعده مستثنی نیست. یک راه حل مفروض سیستم های محاسباتی خودکار است که خودشان می توانند مدیریت را انجام دهند.
این سیستم ها به قابلیت های اجرایی مثل تنظیم خودکار و محافظت خودکاراحتیاج دارند. متاسفانه ممکن است بوجود آوردن آن طول بکشد. در مقایسه با سیستم های خود کار روش دیگر سیستم هایی است که به تعامل موثر با عامل انسانی تاکید می کنند.
برای مثال سیاست های امنیتی می توانند اجرای عامل را کنترل کنند و با انسان ارتباط برقرار کنند تا مطمئن شوند رفتار حاصل در مقابل تهدیدها و سیاست های امنیتی به چه صورت می باشد
.(Bhatti, Bertino, Ghafoor & Joshi, 2004; Bradshaw, Cabri & Montanari, 2003)
راه حل های مدیریت وقایع امنیتی مورد نیاز است تا اطلاعات تهدید آمیز را از بخشهای مختلف جمع آوری کند، وقایع ا را از چندین منبع بهم پیوند دهد و وقایع قابل توجه را مشخص کند تا خطرات مدیریت نشده را تحت پوشش قرار دهد و باعث بهبود کارکرد امنیتی شود.
نیاز به استفاده روز افزون از ابزار خودکار وجود دارد تا وقایع   تهدیدات امنیتی را پیش بینی  کنند. ویرایش و مکانیزم های گزارش هوشمند می بایست مدیریت را در مقیاس بزرگ و همه زمانها انجام دهد. ابزارهای خودکار کاهش نیاز به انسان را برای انجام فرآیندها بوجود می آورند.
مدیریت امنیت اطلاعات به روش مدیریت وقایع امنیتی با تقویت قابلیت های اجرایی به سازگاری و تعمیم دادن احتیاج دارد که بتواند حملات ممکن را پیش بینی کند و از فعالیت های انسانی حمایت کند.
دوود و مک هنری(1998) به این نکته اشاره می کنند که امنیت شبکه می بایست بهتر درک و تقویت شود و استراتژی های پیشنهادی مثل ارزش حمایت از داده ها ، درک منابع خطر ،مشکلات سیستم اداری و مهندسی اجتماعی و تجاوزات داخلی و خارجی را نیز نشان می دهند .
برای حمایت در مقابل جدیدترین نسل از تهدیدات سایبر، قوانین حمایتی پیشگیری باید مورد توجه و حمایت قرار بگیرند. تاثیرگذاری سیستم مدیریت امنیتی بوسیله سیستم هوشمند بدست می آید که بصورت توانمندی برای مشاهده. حملات ناشناخته با دقت می باشد .(Wang, 2005)
تهدیدات امنیت اطلاعات
تهدیدات امنیت اطلاعات به دو گروه تقسیم بندی می شوند: (Tassabehji, 2005):
1- منابع فنی مثل حملات بدون اجازه، مراقبت کردن، نظارت خودکار، حملات خودکار به رمز عبور ، مخفی نگهداشتن حملات.
2- غیر فنی مثل حوادث طبیعی، حملات فیزیکی، اشتباه انسانی و مهندسی اجتماعی.
اگر سازمانها از ابزار خودکار برای تحلیل رفتار شبکه ای استفاده کنند آسیب های بوجود آمده بوسیله کرمSlammer   می تواند کاهش پیدا کند تا اینکه در ژانویه 2003 از آن جلوگیری شد. کرم حداقل به 75000 میزبان آسیب وارد کرد و اختلالاتی را در فعالیت تجاری و روزانه بوجود آورد. (پروازهای هواپیمایی لغو شدند، اختلالات در انتخابات بوجود آمد و ماشین های خودکار بانک ها دچار عدم  فعالیت شدند.) .(Moore et al, 2003)
کرم به سرعت از یک شبکه به شبکه دیگر می رفت. کرم ترافیک سنگینی را در شبکه ها، مصرف پهنای باند، تجهیزات شبکه و سرور پایگاه داده بوجود آورده بود.
(CPU و حافظه) و حملات DoS داخلی شامل افزایش ترافیک چند بخشی بود. اگر همه این روندهای اندازه گیری مورد تحلیل قرار بگیرند و ارتباط آنها بوسیله ابزار هوشمند مشخص شود، آسیب بوجود آمده بوسیله این کرم می تواند کاهش پیدا کند یا از آن جلوگیری شود. ترافیک شبکه تفسیری به نگاه کردن به چیزهای مختلف احتیاج دارد و نیازمند به تحلیل منطقی اطلاعات در کوتاهترین زمان است.
مدیریت موثر امنیت اطلاعات به درک فرآیندهای اکتشافی احتیاج دارد. عموما یک حمله دارای چندین مرحله         می باشد. اولین مرحله کشف یک شبکه می باشد. حمله کننده اطلاعاتی را در مورد هدف جمع آوری می کند مثل اسناد و اطلاعاتی که وجود دارند.
سپس حمله کننده تلاش می کند آسیب پذیری ها را در خدمات مشخص شده بوجود بیاورد. از این نقطه نظر اسکن ها عموما مضر می باشند بهرحال اسکن ها بخش اولیه در هر تهدید هستند. اگر مشخص شود که یک ورودی باز است هیچ ضمانتی وجود ندارد که حمله کننده باز نگردد اما بیشتر احتمال دارد که مرحله حمله را آغاز کند. چندین نوع خدمات و برنامه های کاربردی اهداف حملات هستند.
با وجود استفاده از فناوری های امنیتی بخش های اجرایی شبکه می بایست تصمیم بگیرند که چگونه از سیستم ها در مقابل حملات محافظت کنند. یک روش که شناسایی نامیده می شود بوسیله هکرها مورد استفاده قرار می گیرد تا شبکه ها را انتخاب کنند و در جستجوی اهداف برای حمله باشند. تشخیص به هکر اجازه می دهد که اهداف را مشخص کند.
اهداف سیستمها یا شبکه های آسیب  پذیر می باشند. برای حمایت در مقابل حملات لازم است روشهای شناسایی و دلایل آنها را بفهمیم. برای مثال با دانستن اهداف شناسایی هکر، بخشهای اجرایی شبکه و کارمندان امنیتی را مشخص کرده و امنیت شبکه را افزایش می دهند.
بنابراین مراقبت کردن و تحلیل الگوهای شناسایی هکر به درستی و پیوسته انجام می گیرد تا در مورد فشاری که به مدیریت امنیتی وارد می کنند بتوان تصمیم گرفت. در حمایت از این فعالیت ها کاربران اجرایی شبکه و بخش امنیتی روشهای موثری را برای تشخیص و تحلیل الگوهای شناسایی می توانند بوجود بیاورند.
بخش بعدی در مورد برنامه های اجرایی مختلف بر روی روشهای AI مختلف برای مراقبت، کنترل و برنامه های کاربردی امنیتی بحث می کند
روشهای هوش مصنوعی
روشهای AI (هوش مصنوعی) مثل کشف اطلاعات، شبکه های خنثی و مصنوعی، منطق پیچیده و سیستم های تخصصی می توانند به طور پیوسته به همراه روشهای فرآیندی و آماری باشند تا تحلیل و جمع آوری اطلاعات بوسیله حسگرها، الگوهای شناسایی تشخیص، رخدادهای پاکسازی و ارتباط مدیریت وقایع امنیتی و جلوگیری از تداخل ها بوجود بیاید.
این روشها باعث بهبود توانایی امنیتی سیستم های مدیریتی مــــــــی شوند تا رخدادهای پاکسازی و ارتباط مدیریت وقایع امنیتی و جلوگیری از تـــداخل ها بوجود بیاید. این روشها باعث بهبود توانایی امنیتی سیستم های مدیریتی          می شوند تا رخدادها را بهم پیوند داده و از ابزار مدرن برای مدیریت شبکه و مراقبت امنیتی  استفاده کنند. روشهای آماری برای ساخت مدلهای حمایتی پیش فرض، مورد استفاده قرار می گیرند.  اما این مدلها در زمینه یادگیری و به روز رسانی (Hentea, 2005a) کم فروغ هستند.(Manikopoulos & Papavassiliou, 2002),
سیستم های تخصصی، رایج ترین نمونه برای کاربر AI   در تولید، ارتباطات دور برد، تجارت و سایر حوزه ها می باشد. برای مثال میکرو سیستم های خورشیدی که بوسیله سیستم اکتشافی بر مبنای میزبان بوجود آمد با استفاده از روشهای سیستم های تخصصی برای پایگاههای خورشیدی بود. (Lindqvist & Porras,2001)
سیستم ها که بر مبنای سیستم تخصصی هستند به طور کلی قابل مقیاس بندی نیستند و اساسا بر مبنای تخصص انسانی، دانستن حقایق و قوانین برای میزبان یا شبکه خاص می باشند. بهرحال سیستم های تخصصی روند جدیدی را برای پیوند دادن فرآیندهای اطلاعاتی قدیمی مثل موارد موجود در دهه 90 را بوجود آوردند.
سیستم های بر مبنای اطلاعات، شبکه های خنثی و مصنوعی و منطق از مهمترین روشهای کاربردی برای برنامه های کاربردی AI می باشند که مشکلاتی مانند مراقبت از رخدادها، جدا کردن، تشخیص و کنترل سازگاری و کنترل و هدایت وجود دارد Rodd 1992)). کنترل تطابقی به قابلیت اجرایی سیستم برای تنظیم تطابق خودش برای رسیدن به حالت مطلوب دلالت دارد (Hentea, 1997;Passino & Ozguner, 1996) .
روشهای وابسته به کنترل هوشمند شامل تولید خودکار در شرکت موتور فورد میـــباشد.(Rychtyckyj, 2005)
روشهای هوش مصنوعی باعث تقویت قابلیت های اجرایی عامل می باشند. عوامل هوشمند و سیستم های چند عامله در میان حوزه پر رشد ترین حوزه های تحقیقاتی می باشند. ارزشیابی میزان آسیب پذیری بر مبنای روشها نیز مورد بــــــــحث قــــــــرار گــــــــرفته است .(Cardoso & Freire,2005) طراحی ساختار چند عامله و مسـائل اجرایی برای پـــایـگاه داده خودکار نیز توصـیف  شده است.(Ramanujan & Capretez, 2005)
استراتزی های امنیت اطلاعات تحلیل میکنند و تکنیک هایی را برای نمایش ا طلاعاتی در خصوص بحث های مربوط به سایبر قرار میدهند (Yao, Wang, Zeng & Wang, 2005).
یک سیستم چند عامله به چندین روش طراحی و اجرا می شود. سیستم های چند عامله برای نشان دادن مشکلات مناسب هستند و چندین روش را برای حل مشکل دارند.
عامل های هوشمند در ابتدا مناسب هستند و از لحاظ اجتماعی تعامل دارند. اگرچه روشهای بر مبنای AI برای حمایت از مدیریت امنیت اطلاعات هستند و هنوز به حوزه محدودی توجه می کنند. اخیرا روشهای AI برای بوجود آوردن سیستم های جلوگیری بکار میروند. چندین روش و مثال مورد بررسی قرار گرفته است (Hentea, 2005b) .
سیستم های هوشمند برای مدیریت شبکه از کارکردهای حمایتی مثل مراقبت، تشخیص یا مدیریت منابع شبکه خاص مورد بحث قرار گرفتند. .(Berenji, 1994; Hentea, 1999; Turban, Aronson & Liang,2005)
بطور مثال نرم افزارهای محافظ بعنوان عامل امنیتی از توانایی محدود مدیریت    (http://www.watchguard.com ) حمایت میکنند.
شبکه های عصبی مصنوعی تکنیک هایی هستند که معتقد به تطبیق تقاضا های بیو متریک هــستند. روش های شبکه های عصبی مصنوعی برای برنامه های کاربردی پیشنهاد می شوند &Lin, 2005).  .(Kung, Mak
یک سیستمی که بر پایه شبکه هوش مصنوعی قرار گرفته در خصوص پوشش مدیریت دریافت اطلاعات بحث های ظریفی میکند (2005).
روشهای AI می توانند برای ساخت مدلهای هوشمند مورد استفاده قرار بگیرند تا مدیریت امنیت اطلاعات، کیفیت کارکرد و تصمیم گیری را بوجود بیاورند.(Hentea, 2003, 2004, 2005b, 2005c).
سیستم های هوشمند، کمک های هوشمند نامیده می شوند که به کاربران در فرآیند تصمیم گیری کمک می کنند و می توانند باعث شناسایی و جلوگیری از خطر سایبر شوند. مدیریت امنیت اطلاعات موثر نیاز به سیستم هوشمندی دارد که از روش مدیریت اطلاعات امنیتی با قابلیت های اجرایی، تطابق دادن و تعمیم دادن به عالیت های انسانی حمایت می کند.
بخش زیر اجزای اصلی و کارکردهای اصلی سیستم هوشمند را برای مدیریت امنیت اطلاعات (ISISM) توصیف می کند.

ساختار (ISISM)
هر سیستم هوشمند شامل دو بخش می باشد: (Meystel & Albus, 2002)
1- داخلی یا محاسباتی که می تواند به چهار زیر شاخه هوشمند به شرح زیر تقسیم شود:
الف - پردازش حسگر_ ورودی به سیستم های هوشمند از طریق حسگرها فراهم می شود و حالت ثابتی را در دنیا بوجود می آورد. حسگرها برای مراقبت حالت دنیای خارجی و خود سیستم هوشمند مورد استفاده قرار می گیرند.
ب - مدلسازی دنیا- محاسبه حالت دنیا می باشد و شامل پایگاههایاطلاعاتی در مورد دنیا می باشد و شامل مدل شبیه سازی و محرک می باشد که اطلاعات را در مورد حالت های آینده دنیا فراهم می کند.
ج - تولید رفتار- مدل تصمیم گیری است که اهداف و برنامه ها را انتخاب می کند و دستورالعمل ها را اجرا می کند.
د - قضاوت ارزشی- هر دو حالت مشاهده و پیش بینی را مورد ارزیابی قرار می دهد و مبنایی را برای تصمیم گیری بوجود می آورد.
2- خارجی یا وجه مشترک، ورودی و خروجی از بخش داخلی سیستم های هوشمند بوسیله حسگرها تعمیم داده        می شود و می تواند در بخش های خارجی مورد توجه قرار بگیرد.
در همه سیستم های هوشمند زیر سیستم پردازش حسگر اطلاعات را از حسگر مورد نیاز بدست می آورد. سپس رفتار تولیدی زیر سیستم ها در این مورد تصمیم گیری می کند که چه فعالیتی برای دستیابی به هدف باید انجام بگیرد. رفتار تولید شده با توجه به مدل دنیای واقعی می باشد.
خروجی های موجود در سیستم های هوشمند دستورات یا عملیاتی را برای کنترل سیستم هدف بوجود می آورند. این اطلاعات مبنای اطلاعات جدید هستند و حملات سایبر را مشاهده و پیش بنی می کنند و تصمیم گیری انجام می دهند. مثالهای این موارد شامل بخش های زیر می باشد:
- ابزاری مثل کارکرد CPU، استفاده از حافظه، استفاده از فضای دیسک، استفاده از فایل با دو رابطه، تعداد ارتباطات باز، تعداد فعالیت ها، تقاضاهای کاربری جدید، تقاضاهای نرم افزاری جدید، پایانه کاربری، زمان پاسخ، تعداد کاربرانی که در یک زمان به سیستم احتیاج دارند، تعداد کاربران در حال حاضر، تغییرات پیکربندی، دستیابی به فایل بوسیله هر کاربر، تعداد تماس های سیستم، تعداد هشدارها، شکست های کاربری، ارتباطات نیمه، دوره های خارج زمانی، زمان اجرای برنامه ها، استفاده از فایل های سیستم، کتابخانه مشترک، پروتکل های همزمان سازی، ساعت سیستم،         دستیابی های کاربر به اطلاعات و فایل های اجرایی، اندازه فایل های ثبتی و...
- شبکه هایی مثل پهنای باند موجود، تاخیر، تقاضاهای دستیابی به شبکه، تعداد منابعی که برای چندین وقت موجود نیستند، تقاضا برای پروتکل جدید، تعداد ورودی هایی که همزمان باز هستند، تعداد معاملاتی که در اینترنت انجام می گیرند، تعداد تغییرات شکل بندی، صدای زیاد در مورد انتقال دوباره، تعداد دسته ها، پیام های ایمیل، پیامهای مشاوره و...
- وجوه مشترک مثل میزان استفاده آمارها
- محیط  (دما، باز بودن در، بسته بودن در، علایم هشدار)
- بخش های امنیتی (سیستم های مشاهده، نرم افزار آنتی ویروس، شبکه خصوصی مجازی، مثل تعداد ارتباطات انکار شده، تعداد هشدارها، تعداد نرم افزارهای به روز شده، فعالیت های اکتشافی، تعداد کلیدهای از بین رفته، دستیابی به راه دور و...)
- سیاست های امنیتی (تاریخ موضوعی، تاریخ تغییرات، اهداف و ...)
- خطرات (پذیرفته شده، کاهش پیدا کرده، انتقال پیدا کرده)
- احتمال و برنامه های بازیابی
- امنیت و فعالیت های اجرایی شبکه (دخول به سیستم، تغییرات پیکربندی، نصب نرم افزار، به روز در آوردن نرم افزار، آزمایش کردن تعداد پیام ها، اجرای برنامه های کاربردی و...)
ما ساختار سیستم را بر مبنای روشهای سیستم کنترل واقعی (RCS) به روز در آوردیم(Meystel & Abus 2002)
مسیتل و آلباس  به این نکته اشاره کردند که هوش سیستمی بوجود (2002, p. 19) آمده از ساختار محدود می باشد که کارکردهای ابزارهای هوشمند را به یکدیگر ارتباط می دهد.
همه اجزای هوشمند بر مبنای کارکرد اولیه هستندکه جریانهای اطلاعاتی را بوجود می آورند. شکل (1) نشان دهنده اجزای اصلی در بخش امنیتی می باشد. عامل دارای مفاهیمی که از طریق حسگر وارد می شوند می باشد که به عنوان ورودی در نظر گرفته می شود و فعالیت ها به عنوان خروجی هستند. عوامل نرم افزاری واحدهای محاسبای هستند که زمانهای بسیار زیادی در سیستم هوشمند در سطح مختلف تکرار می شوند همینطور که واحدها به بخش های مختلف اتصال پیدا می کنند.
در هر شیار پردازش حسگرهای امنیتی و مدلسازی امنیتی پایگاه اطلاعاتی را با گروهی از مشخصات بوجود می آورد. در هر سطحی برنامه ها آماده و به روز می شوند. ساختار یک سیستم هوشمند ساختاری خاص با عوامل است و هر عامل دارای ساختار مخصوص به خودش می باشد.
در هسته سیستم هوشمند مفهوم عامل کلی شده وجود دارد. عوامل با کارکردهای یکسان می توانند در گروهها مورد استفاده قرار بگیرند. بعدا عوامل گروهی می توانند به هم بچسبند تا گروه کلی تری را بوجود بیاورند
و این فن به  مدیریت اطلاعات امنیت کمک می کند.  Meystel & Abus 2002))

عوامل نرم افزاری می توانند مکان خود را در سیستم تغییر دهند که عوامل محرک نامیده می شوند. عوامل می توانند در طول شبکه حرکت کنند و وظایف خود را نسبت به سایر ماشین ها انجام دهند.
همچنین فرایند حرکت در سیستم های فایل، سرویس های اطلاعات و سایر عوامل انجام می گیرد. عوامل محرک برای کشف خدمات شبکه در محیط ها مورد استفاده قرار میگیرند.(Kopena et al, 2005)..
فضاهای هوشمند بر مبنای ابزارهای هوشمند در بخشهای هوشمند، محل های کار، کلاس ها، بیمارستان ها و سرویس¬های حمل و نقل مورد استفاده قرار می گیرند.(Yang & Wang, 2005)..
ساختار فرض شده شامل اجزای هوشمند برای بوجود آوردن رابطه های کارکردی و جریان اطلاعاتی بین زیر مجموعه های مختلف می باشد. اجزای هوشمند بر مبنای اجزایی با استفاده از یک یا چند روش AI می باشد: پردازش زبان خنثی، شبکه های عصبی مصنوعی، منطق پیچیده. به علاوه فواید رشد سیستم هوشمند را در ترکیب روش های AI و سایر فناوری ها مثل برنامه ریزی قراردادی و بسته های آماری مشاهده می کنیم که دارای ساختار سیستم هوشمند پیوندی  می باشند. (Zahedi, 1993)..
شکل (2 ) نشان دهنده ساختار مفروض سیستم کمکی هوشمند می باشد که بر مبنای روشهای آماری سنتی و روشهای AI مختلف می باشد که از سیستم کلی حمایت می کند که بطور خودکار و سازگار فعالیت می کند.

ساختار سیستم بر مبنای روش پیوندی تصمیم گیری را با استفاده از سیستم های هوشمند انجام می دهد. این سیستم با هدف بهبود بخشیدن به فرایندهای تصمیم گیری در ابعادی موثر می باشد که بالاتر از تخصص امنیتی قرار می گیرد. به علاوه این سیستم مکانیزم هایی را برای ساختار فعال آگاهی در مورد تهدیدات سیاست ها، فرآیندها و خطرات بوجود می آورد.
مدل تطابقی و حمایت کننده از طبقه بندی رویدادها و اطلاعاتی می باشد که حملات را پیش بینی می کند. یکی از اصلی ترین اجزا در طراحی رشد مدل هوشمند برای تحلیل و پیوستگی رخدادها در زمان واقعی می باشد تا حمایت و امنیت افزایش پیدا کند: سیستم های مشاهده، دیواره های امنیتی، نرم افزار آنتی ویروس، فیلترهای پاک کننده .بطور مثال مدل های نامعلوم و مصنوعی باید بروز رسانی و حمایت کند از فرایندهای طبقه بندی رویدادها و اطلاعات که در بازخورد استفاده دارد.
مدلها باید به صورتی گسترده شوند که ورودی برنامه های امنیتی و اندازه گیری هایی برای مراقبت شبکه ای، ویرایش، کنترلهای دستیابی منطقی و فیزیکی وجود داشته باشد (Hentea,2006) . مدلها باید وظایف حمایتی برای مدیریت امنیت اطلاعات مثل مشاهده کردن و کشف تهدیدات و جلوگیری از حملات بوسیله فعالیت های مجاز را داشته باشد.
نتایج در سایر بخش ها نیز می توانند مورد استفاده قرار بگیرند که در شکل( 1 ) نشان داده شده است. هر جزء ممکن است شامل 1 یا 2 مدل از شکل (2) باشد. اطلاعات از مدلسازی امنیتی عبور می کند و اطلاعاتی را در مورد پایگاه داده بوجود می آورد. سیستم پیوندی بخش پیوسته ای از مدلهای مختلف برای مدیریت رخداد امنیتی می باشد که شامل روشهای AI و سایر روشها  می باشد که بر مبنای روش فرآیندی سنتی و آماری می باشند.
نظر اصلی در مدلهای چند گانه برای کارکردی مجزا در اندازه گیری های مختلف می باشند که برای تقسیم بندی کردن الگوهای شناسایی مورد استفاده قرار می گیرند.چون خروجی مدلها نامطمئن هستند مدل تخصصی منطق پیچیده می تواند باعث بهبود نتایج شود.
سیستم می بایست همچنین کارکردهایی برای وظایف خودکار مثل جمع آوری داده، کاهش داده، پالایش و فناوری های چند عامله داشته باشد. عوامل هوشمند از اندازه گیری های امنیت اطلاعات، مراقبت تحلیل و کنترل حمایت می کنند. سیستم ممکن است دستوراتی را برای کاربر نهایی تنظیم کند تا به ابزار دیگری برود وقتیکه نشانه های مشکوکی مشاهده می شود.
دووی و راماچاندران سیستم چند عاملی را برای مدیریت شبکه تعریف کردند که در آن عوامل مذاکراتی را انجام می دهند. این مبنای اطلاعاتی می بایست سازگار و مطابق با تصمیم گیری های کامپیوتری باشد که با مقایسه تصمیمات متخصصان انجام می گیرد. به علاوه روشهای خودکار برای کشف حقیقت، این روش ساختاری را برای تصمیم گیری و فعالیت با استفاده از تجربه انسانی بوجود می آورد.
مدل بازخور کاربرد بازخورهای  مختلف را برای اجرا در شبکه یا برای گروه امنیتی بوجود می آورد. نوع بازخور نیز مهم است. بازخور مستقیم اطلاعات خاصی را در مورد نتایج و فشار ممکن در هر مورد بوجود می آورد. بازخور غیر مستقیم در سطح بالاتری قرار دارد و هیچ اطلاعات خاصی در مورد آن وجود ندارد.
این جنبه مهمی از یادگیری ماشینی می باشد. بیشتر تحقیق یادگیری ماشینی به یادگیری توجه می کنند تا بوجود آوردن بازخوردی که برای تصمیم گیری مفید می باشد. این شرایط به آسانی می توانند در برنامه ریزی ماشینی مورد استفاده قرار بگیرند تا از کاربر حمایت کنند. به علاوه برنامه یادگیری ماشینی می بایست از مبنای دانش حمایت کند تا محیط یادگیری غنی تری را بوجود بیاورد.
مسائل مربوط به طراحی
بخش اصلی تصمیم در هنگام طراحی ساختاری این است که چه عواملی می بایست در آن وجـــــود داشته باشند. چندین عامل می توانند طراحی شوند تا از مدیریت امنیت اطلاعات مــــــحافظت کنند(    . (Russell &Norvig 2003 در سیستم مفروض عوامل اصلی می بایست عامل تصمیم گیرنده و کنترل کننده باشند .
یک عامل هوشمند به صورت مجموعه ای از کارکردها و قابلیت های اجرایی هوشمند مشاهده می شود. توانایی برای فعالیت کردن در محیط نامطمئن، یادگیری، سازگار پذیری، احتمال موفقیت، کارکردها   چیزهایی هستند که بوسیله نگاه به مجموعه ای از کارکردها تعیین می شوند.
اگرچه گفتگوی زیادی در مورد اینکه چه چیزهایی یک عامل را تشکیل می دهد وجود دارد و اینکه کدام خصوصیات مهم است. با توجه به پیچیدگی وظایف مدیریت امنیت اطلاعات، سیستم مفروض بر مبنای پیوستگی انواع مختلفی از عوامل هوشمند و ساختار پیوندی در شرایط واقعی با محدودیت  روبرو می باشد. عوامل هوشمند باعث بهبود کارکرد اجرایی شبکه می شوند. طراحی و برنامه ریزی عوامل می بایست باعث حداکثر کردن کارکرد شود(Russell & Norvig,2003) .
سایر مسائل مهم مورد نیاز  ورودی پذیری، پایداری، حالت ارتجاعی و امنیت عوامل و سیستم می باشد.
(Bradshaw et al, 2001; Hamidi & Mohammadi, 2006) .
وجه مشترک می بایست خصوصیات هوشمندی را نشان دهد که به کاربر در تصمیم گیری و کنترل فرایند امنیتی کمک کند. ارزیابی های کارکردی می بایست بر طبق نیازهای محیط مدیریت اطلاعات طراحی شود.
به علاوه مرحله طراحی باید نوع بازخور را برای یادگیری مشخص کند چون معمولا عامل بسیار مهمی در تصمیم گیری در مورد ماهیت مسئله یادگیری می باشد که عامل با آن روبرو می شود. حوزه یادگیری ماشینی معمولا بین موارد مختلف یادگیری تفاوت قائل می شود حوزه مدیریت امنیت اطلاعات گسترده است و به استفاده از یک یا مجموعه ای از شکل ها برای بهتر نتیجه گرفتن احتیاج دارد.
خصوصیت دیگر این است که تحرک پذیری را باید مورد توجه قرار دهد که تصمیم بگیرد کدام عامل در حال حرکت کردن است. به علاوه نشان دادن داده های ورودی  مدل ها برای یادگیری و خروجی مدلها نقش مهمی را در طراحی ایفا می کند. عامل دیگر در طراحی موجودیت پذیری را برای تعدادی از وظایف مورد توجه قرار می دهد. اکثریت یادگیری با آگاهی در این مورد آغاز می شود که در تلاش برای یادگیری کدام عامل هستیم.
کارکردهای نشان داده شده بوسیله هر جز بر مبنای روش رشد فضایی گسترش پیدا می کند. قابلیت های اجرایی ISISM بر مبنای نیازهای امنیتی هر سازمان می باشد. ترتیب اجزای مدلها وابسته به منابع و نیازها می باشد. موارد زیر توصیف خلاصه و واضحی از خصوصیات مورد استفاده در هر پروژه می باشد:

...

 

منبع انتشار اصل مقاله: Issues in Informing Science and Information Technology Volume 4, 2007

کنترل های دسترسی ، پیاده سازی و مکانیزم های موجود

پیاده سازی کنترل های دسترسی با توجه به نیازمندی های هر سیستم به اشکال مختلفی انجام می شود . اما بصورت کلی کنترل های دسترسی به دو دامنه اصلی تقسیم بندی می شوند : کنترل های دسترسی تجمیع شده یا متمرکز شده ( Centralized ) و کنترل های دسترسی توزیع شده یا تجمیع نشده ( Distributed یا Decentralized ) .در این مقاله بصورت خلاصه به بررسی مکانیزم هایی که در این نوع از سیستم های کنترل دسترسی بکار می رود و ارائه توضیحات خواهیم پرداخت . 

کنترل های دسترسی متمرکز یا تجمیع شده (Centralized Access Control )

کاربرانی که از سرویس های Dial-Up استفاده می کنند از سرویس احراز هویتی به نام RADIUS استفاده می کنند که مخفف Remote Authentication and Dial-In User Service می باشد . RADIUS قابلیت احراز هویت و رمزهای عبور پویا (Dynamic Passwords ) را در یک سرور با همدیگر ترکیب کرده است . همچنین کاربران می توانند از قابلیتی به نام callback نیز استفاده کنند . در قابلیت callback کاربر پس از اینکه یه سرور احراز هویت توسط لینک های Dial-Up متصل شد و رمز عبور و نام کاربری خود را وارد کرد ، بایستی منتظر بماند ، شماره تلفن تماس گیرنده یا Caller ID مربوطه به کاربر به سرور متقل می شود و سرور احراز هویت به پایگاه داده خود نگاه می کند و بررسی می کند که آیا این شماره تلفن جزو شماره تلفن های مجاز برای اتصال به سرویس مذکور می باشد یا خیر . پس از این قسمت ، سرور احراز هویت بررسی می کند که آیا این شماره تلفن از همان مکانی که واقعا در آن قرار گرفته تماس گرفته است یا خیر . در این لحظه سرور احراز هویت با شماره تلفن مذکور تماس برقرار می کند و اگر کاربر به این شماره پاسخ دهد ، سرور به وی اجازه دسترسی به منابع را خواهد داد و در غیر اینصورت ارتباط کاربر را قطع می کند .در برخی از انواع پیاده سازی های callback کاربر بعد از اینکه از طریق سرور احراز هویت با وی تماس گرفته شد ، بایستی یک رمز دیگر را وارد کند . اشکال این سیستم در این است که کاربر برای اینکه بتواند به سرور متصل شود بایستی همیشه در یک محل ثابت که شماره تلفن آن در سرور احراز هویت وارد شده است قرار داشته داشته باشد و محل فیزیکی آن مشخص باشد . یکی از تهدیداتی که در سیستم callback وجود دارد این است که یک cracker می تواند callback سرور را به سمت شماره تلفن مورد نظر خود ارسال کند و در نهایت به سیستم دسترسی پیدا کند . 

یکی دیگر از شیوه های احراز هویت دسترسی از راه دور استفاده از پروتکل CHAP که مخفف Challenge Handshake Authentication Protocol می باشد ، است . CHAP از رمز عبور در برابر کسانی که استراق سمع می کنند محافظت کرده و همچنین قابلیت رمزنگاری ارتباط را نیز در خود دارا می باشد . 

برای نرم افزارهای کاربردی تحت شبکه می توان از پروتکل TACACS که مخفف Terminal Access Controller Access Control System می باشد استفاده کرد ، این پروتکل برای کاربر یک ID و یک رمز ایستا برای دسترسی تحت شبکه می دهد . نسخه جدیدتر این پروتکل که +TACACS نام دارد ز قابلیت های رمزنگاری قویتری استفاده می کند و در این پروتکل از قابلیت های Two-Factor یا احراز هویت چندگانه و همچنین Token و رمز های پویا استفاده می شود . 

کنترل های دسترسی غیر متمرکز یا توزیع شده (Distributed /Decentralized Access Control )

یکی از بهترین راهکار هایی که برای کنترل دسترسی به منابع اطلاعاتی در سیستم های اطلاعاتی در محیط های توزیع شده کاربرد دارد استفاده از پایگاه های داده یا database ها می باشد. بصورت ویژه مدل رابطه ای یا Relational model توسط شخصی به نام E.F.Codd از شرکت IBM طارحی و توسعه داده شد . این مدل بیشتر برای ارائه امنیت اطلاعات ایجاد شده است . سایر مدل های پایگاه داده شامل مدل هایی مانند مدل سلسله مراتبی یا موروثی ( Hierarchical ) ، مدل شبکه ، مدل شیء گرا ( Object- Oriented ) و وابسته به شیء ( Object-relational ) هستند . 
مدل های پایگاه داده وابسته به شیء ( relational ( و رابطه ای از قابلیت query گرفتن پشتیبانی می کنند و این در حالی است که فایل سیستم های قدیمی و شیء گراها این قالیت را پشتیبانی نمی کنند . مدل های object-oriented و object-relational برای مدیریت داده های پیچیده بسیار بهتر از سایر مدل های هستند . به دلیل اینکه بیشتر تحقیقات و مطالعات و توسعه ها در زیمنه امنیت اطلاعات بر روی پایگاه داده های رابطه ای یا relational متمرکز شده اند ، در این قسمت بیشتر بر روی مدل رابطه ای یا relational تاکید می کنیم . 

امنیت پایگاه های داده رابطه ای ( relational )

مدل پایگاه داده رابطه ای از سه قسمت تشکیل شده است : 

• ساختارهای داده که به table یا relation معروف هستند
• قوانین تمامیت و صحت داده بر روی مقدارهای دارای مجوز و همچنین ترکیب مقادیر در table ها
• عملیات هایی که بر روی داده ها در table ها انجام می شود

یک پایگاه داده را می توان مجموعه ای ماندگار از مقادیر داده ای به هم وابسته نامید . ماندگاری و ثبات داده ها به وسیله حفظ تمامیت و صحت اطلاعات و همچنین استفاده از رسانه های ذخیره سازی غیر فرار ( non-volatile ) ایجاد می شود . توضیحات پایگاه داده یک الگو و ساختار است و زبان توضیحات داده ها یا Data Description Language که به اختصار DDL نامیده می شود این الگو ها را تعیین می کند . یک سیستم مدیریت پایگاه داده یا Database Management System که به اختصار DBMS می نامیم ، نرم افزاری است که نگهداری و ایجاد دسترسی به پایگاه داده را مدیریت می کند . برای ایجاد امنیت بیشتر شما می توانید به DBMS بگویید که صرفا برخی از افراد بتوانند عملیات های تعیین شده و خاصی را بر روی پایگاه داده انجام دهند . برای مثال شما به عنوان مدیر DBMS به یک کاربر خاص جازه دسترسی یکی از جدول های پایگاه داده را می دهید و این در حالی است که این کاربر ختی نمی تواند داده های مربوط به جداول دیگر را مشاهده کند و در حیقیت هیچ نوع اطلاعات دیگری برای این فرد قابل دسترسی نمی باشد . 

یک رابطه ( relation ) پایه و اساس یک پایگاه داده رابطه ای است و به وسیله دو جدول مقدار دهی شده نمایش داده می شوند . سطرهای جدول نمایانگر رکوردها یا مقادیر چند گانه هستند و ستون های جدول نمایانگر خاصیت های داده های جدول یا attribute های جدول هستند . تعداد سطرهای جدول در این رابطه به عنوان کاردینال یا عدد اصلی و تعداد ستون های جدول به عنوان درجه جدول عنوان می شوند.محدوده این رابطه مجموعه ای از مقادیر مجازی است که یک خاصیت می تواند در خود جای بدهد .برای مثال ، یک رابطه می تواند مانند جدول 2.2 به نام PARTS وجود داشته باشد و یا ELECTRICAL ITEMS در جدول 2.3 . 

جدول 2.2 : Parts Relation 

جدول 2.3 : Electrical Items Relations 

در هر جدول یک کلید اصلی لازم است ، یک کلید اصلی در حقیقت یک شناسه منحصر به فرد در یک جدول است که بدون هیچ ابهامی به یک رکورد و یا مقدار چند تایی در جدول اشاره می کند. یکی کلید اصلی زیرمجموعه ای از کلیدهای کاندید موجود در جدول می باشد. یک کلید کاندید یک خاصیت یکتای شناسایی در یک جدول از داده های موجود می باشد. در جدول 2.2. برای مثال کلید اصلی می تواند PART Number باشد . اگر location در PART در جدول 2.2. یکتا باشد ، این کلید می تواند به عنوان کلید اصلی نیز مورد استفاده قرار بگیرد. پس از آن Part Numbers و Locations به عنوان کلیک کاندید و کلید اصلی نیز از یکی از این خاصیت ها گرفته می شود .حال تصور کنید که مقادیر Part Numbers در جدول 2.2 به عنوان کلید های اصلی هستند . اگر یک خاصیت در یک رابطه مقداری مشابه مقدار کلید اصلی با یک رابطه دیگر را در خود داشته باشد ، به این خاصیت کلید خارجی یا Foreign Key گفته می شود . یک کلید خارجی حتما نبایست کلید اصلی رابطه ای باشد که خودش در آن قرار دارد . برای مثال خاصیت E2C491 در Part Number در جدول 2.3 یک کلید خارجی است زیرا مقدار آن یا مقدار خاصیت کلید اصلی در جدول 2.2 مشابه است . 

صحت موجودیت ها و ارجاع ها ( Entity and Referential Integrity )

صحت موجودیت ها و ارجاع ها را نیز با همین مثال می توان مطرح ساخت ، اگر ما Part Number را از جدول 2.2 به عنوان کلید اصلی خود در نظر بگیریم ، سپس هر سطر در این جدول بایستی یک خاصیت Part Number را داشته باشد . اگر خاصیت Part Number مقدار تهی یا NULL را داشته باشد ، در این حالت صحت موجودیت ( Entity ) دچار مشکل خواهد شد . مشابه همین حالت ، صحت ارجاع ها نیز نیازمند این است که هر خاصیت کلید خارجی ، رابطه مرجع بایستی یک مقدار چند تایی یا همان مقدار به عنوان کلید اصلی در اختیار داشته باشد . بنابراین اگر خاصیت E2C491 از جدول 2.3 یک کلید خارجی از جدول 2.2 باشد ، بنابراین E2C491 بایستی یک کلید اصلی در جدول 2.2 باشد که بتواند صحت ارجاع را نگهداری کند. همخوانی کلید خارجی با کلید اصلی بسیار مهم است زیرا نمایانگر ارجاع ها از یک رابطه به رابط ای دیگر و همچنین برقراری ارتباطات بین این رابطه ها می باشد. 

عملیات های رابطه ای پایگاه داده ( Relational Database Operations )

چندین عملیات مختلف در یک رابطه برای ایجاد ارتباط ها و انجام عملیات بر روی داده ها استفاده می شود . 5 عدد از این عملیات ها اصلی هستند و سایر عملیات ها می توانن در قالب همین 5 عملیات اصلی تشریح شوند . بعدها در خصوص عملیات های بیشتری که بر روی داده ها انجام می شود بصورت مفصل صحبت خواهیم کرد . این عملیات ها به شرح زیر می باشند : 

• Select یا انتخاب (عملیات اصلی)
• Project یا پروژه (عملیات اصلی)
• Union یا اتحاد (عملیات اصلی )
• Difference یا تفاوت ( عملیات اصلی)
• Product یا تولید ( عملیات اصلی)
• Join یا عضویت
• Intersection یا اشتراک
• Divide یا تقسیم
• Views یا چهره

برای بهتر روشن شدن موضوع ، عملیات Select یک رابطه جدید را بر اساس یک فرمول تعیین می کند . برای مثال ، تمامی تجهیزات الکترونیکی که ارزش آنها بیش از 300 هزار تومان است در جدول 2.2 انتخاب شوند . عملیات Join مقادیر چند تایی که دارای شماره های برابری هستند را با استفاده از یک سری خاصیت های مشترک انتخاب یا Select می کند . برای مثال در جدول 2.2 و 2.3 Serial Numbers و Locations می توانند با استفاده از نقطه مشترک Part Number با یکدیگر ترکیب یا Join شوند .عملیات Union یا اتحاد یک رابطه جدید از بین سایر رابطه ها ایجاد می کند ، برای مثال برای رابطه هایی که ما X و Y می نامیم ، یک رابطه جدید متشکل از مقادیر چندگانه ای که ممکن است در X و یا Y یا هر دوی آنها باشد را شامل می شود . 

یکی از مهمترین عملیات ها که مربوط به کنترل دسترسی به اطلاعات پایگاه داده می باشد عملیات View می باشد . عملیات View متشکل از عملیات های Join ، Project و Select می باشد. یک View یا چهره در یک قالب فیزیکی وجود ندارد و در واقع یک جدول مجازی می باشد که از سایر جداول موجود برگرفته شده است . ( یک رابطه که در ابتدا در جدول وجود داشته است را رابطه پایه یا Base Relation می نامیم ) . سایر جدول ها ، می توانند جدول هایی باشند که یا در پایگاه داده موجود بوده اند و یا قبلا توسط View ها تعیین شده اند . تصویری که شما می توانید از View در ذهن خود ایجاد کنید در حقیقت این است که View یک روش برای ایجاد کردن یک جدول است که قرار است بصورت مداوم مورد استفاده قرار بگیرد و این جدول بصورت فیزیکی نبایستی در درون پایگاه داده موجود باشد .View ها می توانند به منظور محدود کردن دسترسی به یک سری اطلاعات خاص در پایگاه داده ، مخفی کردن خواص و همچنین پیاده سازی محدودیت های دسترسی وابسته به محتویات پایگاه داده مورد استفاده قرار بگیرند. بنابراین زمانی که فردی درخواست دسترسی به اطلاعات موجود در یک پایگاه داده را دارد ، در واقع محتویات View ای که برای دسترسی این فرد تعیین شده است به وی نمایش داده می شود . سپس View اطلاعاتی را که شخص قرار نیست مشاهده کند را از دید وی مخفی می کند. در این روش در واقع View به ما در جهت پیاده سازی ساختار Least Privilege کمک می کند. 

در برنامه نویسی وقتی یک query از پایگاه داده رابطه ای گرفته می شود یک فرآیند بهینه سازی نیز انجام خواهد شد . این فرآیند شامل طراحی و ایجاد query و همچنین انتخاب بهترین ( کم هزینه ترین ) طرح می باشد. یک طرح query از دستورالعمل های پیاده سازی که به یکایک عملیات های سطح پایین در آن query مرتبط است ، تشکیل شده است. انتخاب طرحی که کمترین هزینه را دارا است شامل قرار دادن هزینه برای هر یک از طرح ها می شود که در نهایت قدرت انتخاب را به افراد خواهد داد . هزینه ها در اینجا به معنای فضای دیسک و همچنین پردازشی است که بر روی پردازنده سیستم سرور پایگاه داده قرار می گیرد. در query های پایگاه داده های آماری ، یک مکانیزم حفاظتی برای محدود کردن استنتاج اطلاعات در یک query از پایگاه داده وجود دارد ، این مکانیزم ضمن اینکه از اطلاعات موجود در پایگاه داده محافظت می کند ، دریافت اطلاعات از طریق پایگاه داده از یک رکورد خاص را محدود نمی کند . 

این کنترل امنیتی از بدست آوردن اطلاعات آماری پایگاه داده توسط مهاجمین با استفاده از زیاد کردن یا مساوی کردن اندازه Query با سایز استاندارد جلوگیری می کند ، در این نوع حمله مهاجم اندازه query خو درا که بصورت استاندارد M فرض می شود را افزایش داده و اطلاعات آماری موجود در پایگاه داده را با استفاده از اندازه query M+1 بدست می آورد . یک bind نیز به همراه یک طرح برای ایجاد یک query استفاده می شود . یک bind طرح را ایجاد کرده و آنرا مرمت و یا رفع ایراد می کند. 

متغیر های bind محل مقادیر اصلی یک query در SQL یا Structured Query Language هستند که به سمت پایگاه داده مستقر در سرور ارسال می شوند. شرح وضعیت SQL برای تجزیه و تحلیل به سمت سرور ارسال می شود ، سپس مقادیر در محل های اصلی خود قرار می گیرند و بصورت تفکیک شده برای سرور ارسال می شوند . همین مرتبط کردن تفکیک شده در واقع ماهیت اصلی کار متغیر bind را نشان می دهد. 

عادی سازی داده ها یا Data Normalization

عادی سازی در واقع مهمترین قسمت در طراحی یک پایگاه داده است و از وابستگی خاصیت های موجود در جدول به کلید اصلی اطمینان حاصل می کند. این فرآیند نگهداری داده ها را آسان نمونده و در عین حال امکان گرفتن گزارش های مطمئن را نیز به ما می دهد . عادی سازی داده ها در پایگاه های داده شامل سه فدم اصلی است : 

• حذف کردن گروه های تکراری به وسیله قرار دادن آنها در جدول های مختلف
• حذف کردن داده های اضافی ( در بیش از یک جدول انجام می شود)
• حذف خاصیت های یک جدول که به کلید اصلی موجود در آن جدول وابسته نیستند

زبان Query ساختار یافته یا Structured Query Language) SQL )

این زبان در IBM طراحی و ایجاد شد ، SQL یک زبان استاندارد برای اعمال تغییرات و ایجاد رابطه در پایگاه های داده است. DDL یا Data Definition Language در SQL در یک جدول مسئول ایجاد و یا حذف View ها و رابطه ها است . دستورات SQL شامل Select، Update، Delete،Insert ، Grant و Revoke هستند. دو دستور آخر که Grant و Revoke هستند در کنترل های دسترسی و در اختیار گذاشتن و یا گرفتن دسترسی افراد به منابع مورد استفاده قرار می گیرند. معمولا مالک یا Owner یک شیء در پایگاه داده می تواند سطوح دسترسی افراد به منبع اطلاعاتی خود را به دیگران تخصیص دهد یا به اصطلاح دیگران را Grant کند که به شیء مورد نظر دسترسی داشته باشند. اگر مالک یک شیء در پایگاه داده به دیگران قابلیت انتقال دسترسی ها یا Grant را ندهد ، مثلا اگر کاربر محمد نصیری به شیء A دسترسی مجاز را برای کاربر B ندهد ، طبیعتا کاربر B نیز قادر نخواهد بود دسترسی مناسب را در اختیار سایر کاربران قرار دهد . اما همین نیز دارای نقاظ ضعف و همچنین مشکلات خاص خود می باشد . برای مثال شما به کاربر سونیا بیگلو دسترسی فقط خواندن را می دهید ، کاربر سونیا این شیء را خوانده و در جای دیگر از آن استفاده می کند ، در این حالت سونیا مالک این شیء خواهد بود و میتواند به دیگران سطح دسترسی بدهد . مشکلات امنیتی که در زبان SQL وجود دارد این است که در این زبان برای رسیدن به یک نتیجه می توان از چندین روش یا query مختلف استفاده کرد که همین انواع query ها می تواند سیستم سطح دسترسی پایگاه داده را دچار مشکل کند . 

پایگاه های داده شیء گرا یا Object Oriented Databases ) OODB )

مدل های پایگاه داده رابطه ای به دلیل استفاده از ساختار داده های متنی برای انتقال ها و مبادلات تجاری بسیار مناسب هستند. نرم افزارهای کاربردی پیچیده مانند چند رسانه ای ها ، طراحی های کامپیوتری ، ویدیو ها ، تصاویر و کارهای گرافیکی و سیستم های پیشرفته نمی توانند در یک پایگاه داده شیء گرا قرار بگیرند. برای مثال در پایگاه های داده شیء گرا هیچگونه محدودیتی بر روی نوع و اندازه داده های وارد شده در پایگاه داده وجود ندارد و این در حالی است که این امر مخالف اساس کار پایگاه های داده رابطه ای است . یک پایگاه داده شیء گرا یا OODB خواص خود مانند سادگی استفاده مجدد از کد ها، تجزیه تحلیل آسان کدها ، کاهش هزینه ها و سادگی نگهداری از داده ها و همچنین سادگی انتقال تجریبات حاصل از تجزیه و تحلیل مشکلات در طراحی ها و پیاده سازی پایگاه های داده جدید را دارا می باشد . بزرگترین مضرت این نوع پایگاه داده سراشیبی چرخه یادگیری آن است ، حتی برنامه نویسان حرفه ای هم گاهی با مشکلات حجم بار کاری فراوانی که این نوع پایگاه های داده بر روی نرم افزارها و سخت افزارها پیدا می کنند روبرو می شوند. 

پایگاه های داده وابسته به شیء یا Object Relational Databases

پایگاه های داده وابسته به شیء در واقع حاصل ازدواج پایگاه داده شیء گرا و رابطه گرا هستند ، در این نوع پایگاه داده خاصیت های این دو نوع پایگاه داده با همدیگر ترکیب شده است . این مدل در سال 1992 و با ارائه شدن محصول UniSQL/X به عنوان یک سیستم پایگاه داده رابطه ای متحد و شیء گرا معرفی شد. شرکت Hewlett Packard که ما آنرا به نام HP می شناسیم بعد ها محصولی به نام OpenODB ( بعدا به Odapter تغییر نام داد ) را معرفی کرد که سیستم مدیریت پایگاه داده این نوع پایگاه داده را بطور عظیمی متجول کرد . 

در این مقاله در خصوص انواع سیستم های کنترل دسترسی از نظر تجمیع آنها صحبت کردیم و برخی از آنها را نیز معرفی کردیم ، در مقالات بعدی در خصوص مسائل و مشکلاتی که در خصوص کنترل های دسترسی با آنها مواجه خواهید شد بیشتر صحبت خواهیم کرد ، هر گونه ابهام و مشکل را در ادامه در قالب اعلام نظر مطرح کنید تا بتوانیم به بهترین شکل از شما پشتیبانی کنیم. 

نویسنده : محمد نصیری 

نفوذ در اعماق ذهن یک هکر

اولین چیزی که باید درباره هکرهای کامپیوتری بدانیم این است که خود این کلمه نیز مورد بحث و تردید قرار دارد.
بسیاری از افرادی که به سیستم ها نفوذ می کنند و آن را دستکاری می کنند متوجه جنایتی که مرتکب شده اند نمی باشند و با افتخار نام خود را هکر می گذارند و می گویند 
اولین چیزی که باید درباره هکرهای کامپیوتری بدانیم این است که خود این کلمه نیز مورد بحث و تردید قرار دارد.
بسیاری از افرادی که به سیستم ها نفوذ می کنند و آن را دستکاری می کنند متوجه جنایتی که مرتکب شده اند نمی باشند و با افتخار نام خود را هکر می گذارند و می گویند که آنها اشخاص خوب و یا بدی هستند در صورتیکه باید آنها را کراکر یا چیزی شبیه به آن نامید زیرا که به سیستم ها آسیب می رسانند و به کامپیوترها صدمه می زنند در صورتیکه یک هکر دست به اعمال شیطانی نمی زند و به سیستم های کامپیوتری صدمه ای وارد نمی کند و یا رمز های عبور اشخاص را نمی دزدد. هکرها از کراکرها متنفرند.
عده ای اعتقاد دارند که هکر ها به دو دسته ، هکرهای خوب و هکرهای بد تقسیم می شوند. دسته اول یک سیستم را تست می کنند و در صورتیکه آسیب پذیری مشاهده کنند آن را به اطلاع مدیر شبکه می رسانند در صورتیکه دسته دوم به این سیستم ها آسیب می رسانند و اطلاعات مهم و حیاتی را از بین می برند و یا در معرض عموم قرار می دهند تا بدین وسیله مشهوریتی کسب کنند و یا از دیگران سوءاستفاده کنند. شبیه آن را در جادوگران می توانید مشاهده کنید.
در واقع همه هکرها جنایتکار نیستند و بین خوب و بد آنها ، وجه تمایز زیادی وجود دارد . در بیشتر جلسات سالانه هکرها ، آنها درباره چیزهای مختلفی بحث و تبادل نظر می کنند ، مانند شبکه هایی که مورد سوءاستفاده قرار گرفته اند و یا بخشهای پنهان پایگاههای داده و یا ابزارهایی که سوراخهای امنیتی را پیدا می کنند. از جمله این افراد می توان Marc Maiffret را نام برد که لقب سلطان هکرها را گرفته است و در حال حاضر در بخش امنیتی eEye فعالیت می کند. آنها نیز ابتدا مانند تمامی نوجوانان راههایی را برای نفوذ به شبکه ها پیدا می کردند و سپس راه حلهایی برای رفع این آسیب پذیری را نیز ارائه می دادند ، حال به عنوان مشاوران امنیتی در شرکت های معتبر و بزرگ استخدام شده اند.
من در این مقاله قصد دارم درباره افرادی صحبت کنم که با هدف و انگیزه وارد سیستم ها می شوند و پس از آن راه حل های جامعی را برای رفع مشکلات احتمالی این شبکه های ارائه می دهند. اینها افراد ماهر و کارکشته ای می باشند که توانایی ارائه راه حل برای رفع سوراخ های امنیتی در شبکه ها و سیستم های کامپیوتری را دارا می باشند.
مهمترین چیزهای که لازم است درباره این افراد بدانیم:
به طور کلی هکرها و به خصوص جنایتکاران کامپیوتری دوست دارند توانایی هایشان را امتحان کنند.
Richard Ford کارشناس بخش امنیتی یک شرکت کامپیوتری اظهار می دارد که بسیاری از آنها دوست دارند به جنگ تکنولوژیها بروند و در برابر آنها قدرت نمایی کنند و به هیچ عنوان قصد خرابکاری ندارند . بیشتر آنها این کارها را به عنوان یک بازی می پندارند. البته در بین آنها افرادی هم وجود دارند که این کارها را به خاطر پول انجام می دهند( هکرهای روسی در این زمینه مشهور عامه هستند) 
Simon Garfinkel مولف چندین کتاب درباره امنیت اطلاعات ، در این زمینه می گوید : « این دسته افراد می خواهند با نفوذ به سیستمها و کنترل آنها به نوعی قدرت نمایی کنند که بسیاری از آنها این کار را فقط به عنوان سرگرمی انجام می دهند. البته دسته ای دیگر هم وجود دارد که با هدف خاصی این کارها را انجام می دهند. آنها برای نفوذ در شبکه های شرکتهای رقیب اجیر می شوند ولی اکثر آنها فقط برای سرگرمی این کار را انجام می دهند.
آنها باعث می شوند که بیشترین خسارت ها از طریق دزدی اطلاعات و یا کلاهبرداری در اینترنت به وجود آید
امروزه با گسترش اینترنت و تکنولوژی های نا امن آن ، این دسته افراد از ضعف های موجود بهره جسته و در صدد نفوذ در سیستم ها بر می آیند جنایتکاران اینترنتی نیز به دنبال فرصتی برای اجرای اهداف پلیدشان بر می آیند. بر اساس آماری از دانشگاه Carnegie Mellon ، تعداد نفوذگران کامپیوتری و حملات ویروسها در سایل ۲۰۰۱ دو برابر شده است و حدود ۵۳۰۰۰ مورد رسیده است. در سه ماهه اول سال ۲۰۰۲ تعداد ۲۷۰۰۰ مورد از این دسته حملات گزارش شده است. بخش امنیتی FBI در گزارش دقیقی در آپریل ۲۰۰۲ به این نتیجه رسیده است که اکثر ویروس ها آسیب پذیر نمی باشند. در بررسی از ۵۰۰ مورد گزارش این حملات خسارتهای ناشی از انواع این حملات به صورت زیر می باشد:
▪ ۱۷۰.۸ میلیون دلار سرقت اطلاعات خصوصی 
▪ ۱۱۵.۷ میلیون دلار کلاهبرداری های مالی 
▪ ۵۰ میلیون دلار سوءاستفاده از اطلاعات محرمانه 
▪ ۴۹.۹ میلیون دلار ویروسها و کرمهای اینترنتی
طبق گزارشی دیگر در سرتاسر جهان این حملات تا ۲۸ درصد افزایش یافته است و در ۶ ماهه اول سال ۲۰۰۲ این حملات بیشتر روی صنایع آمریکا ، سرویس های مالی و شرکت های بزرگ روی داده است.
بیشتر شرکتها از هکرها برای محافظت از سیستم هایشان استفاده می کنند
در بررسی های FBI ، مشخص شده است که از کل حملاتی که به سازمانها و شرکت انجام می شود تنها ۳۷ درصد آنها گزارش داده می شود و بسیاری از آنها به خاطر ترس از تبلیغات سوء ، از این کار خودداری می کنند.
Sulliven در MSNBC توضیح می دهد که بسیاری از هکر ها از شرکتهای فوق امتیازات فراوانی را کسب می کنند. در یک مصاحبه که از طریق میل با Ziltrio - کسی که بیش از یک سال هنوز هویتش برای بسیاری نا معلوم می باشد - انجام گرفت او مدعی شده است که با نفوذ در شبکه ها و به دست آوردن اطلاعات مهم و کلیدی آنها ، اقدام به اخاذی می کند. حتی او ادعا کرد در یک مورد بیش از ۱۵۰ هزار دلار دریافت کرده است! البته Ziltrio به خاطر شکایت شرکت Sulliran تحت تعقیب FBI می باشد.
● برای نفوذگران وب ، هر تجارتی در وب یک هدف می باشد
بسیاری از نفوذگران می توانند به راحتی یک پویشگر را طوری تنظیم کنند که در کمتر از چند دقیقه صدها سایت و شبکه را برای پیدا کردن یک نقطه ضعف، پویش کند. Garfinkel در مقاله ای نوشته بود که در سایت شخصی اش که به وسیله یک فایروال محافظت می گردد ، گزارشی از تمامی مسیرهایی که توسط مزاحمان پیمایش شده است را نمایش می دهد. در یکی از روزهای اخیر این دیواره آتش بیش از ۲۸۹ هزار پیمایش را ثبت کرده بود که شامل ۱۰۴۴ نفوذ بوده است. این افراد به راحتی می توانند سایت آسیب پذیری را پیدا کنند و با امکاناتی که دارند به راحتی در آن نفوذ کرده و تغییرات دلخواه خود را در آن پیاده کنند. فقط باید یک چیز را دانست و آن اینکه شما هم می توانید یک هدف باشید. 
● آیا نفوذگران روز به روز قوی تر می شوند ؟
این مساله ای است که موجب نگرانی خانم Sarah Gardon رییس بخش تحقیقات Symantec ، شده است. او می گوید : « با پیدا شدن چندین سوراخ امنیتی و پس از آن آلوده شدن سیستم ها با انواع ویروسها ، یک شبکه در عرض چندین دقیقه از کار می افتد و مختل می شود. Ford عقیده دارد که تعداد سیستم های آسیب پذیر روز به روز در حال افزایش می باشد و این موضوع خوشایند نمی باشد. البته بعضی از ابزارها وجود دارند که در این مواقع به نفوذگران «نه» می گویند ولی از طرفی هم بسیاری از نرم افزارهای تجاری شبیه به هم می باشند و وجود یک سوراخ در این نرم افزارها برای کامپیوتر های دیگر هم مشکل محسوب می شود.
Garden می گوید که با اضافه شدن تلفن همراه و دیگر وسایل ارتباط عمومی به شبکه ها و اینترنت ، نفوذگران راههای بیشتری برای نفوذ دارند.
بنابراین این سوال مطرح می شود که حال چگونه از خودمان می توانیم محافظت کنیم. اینجاست که متخصصان پاسخگو می باشند:
۱) بهترین سیاستهای امنیتی که در توان دارید اجرا کنید : اولین چیزی که می توان مطرح کرد همین مساله می باشد. اما شرکتهایی که داده هایی با حساسیت بالا دارند، علاوه بر این اقدامات مقدماتی ، باید برای سیستم های حیاتی خود اهمیت بالاتری قائل شوند و با استفاده از نرم افزارهایی که می تواند نقاط ضعف امنیتی را پیدا کند این سوراخها را پیدا کرده و در صدد ترمیم آنها در کمترین زمان ممکن بر آیند. در این زمینه می توانید سایت eEye را مشاهده کنید. هرگز از خود راضی نشوید زیرا که نفوذگران نسبت به نفوذ در سیستم های شما جری تر می شوند.
۲) معیارهای عملی و سیاستهای امنیتی شرکت خودتان را گسترش دهید: این سیاستها را برای به دست آوردن امنیت کامل به تمامی کارمندان خود ابلاغ کنید. به آنها بگویید که اجازه افشای اطلاعات شخصی و غیر شخصی خود را برای دیگران ندارند. 
۳) برای افراد بخشهای امنیتی سرمایه گذاری بیشتری کنید: آنها به ابزارها ، کارآموزی و تا حدودی منابع و مراجع تخصصی نیاز دارند. برای بسیاری از تجارتخانه های کوچک استفاده از سرویس های امنیتی مدیریت شده بهترین گزینه می باشد.
۴) تمامی سوراخهای امنیتی را گزارش دهید و اجازه اخاذی به دیگران را ندهید: اگر شما قربانی یک نفوذگر شدید آن را به افراد متخصص در این زمینه گزارش دهید هر چند این کار برای شما مشکل باشد. اگر به نفوذگری برخورد کردید که قصد اخاذی از شما را دارد اینگونه فرض نکنید که نفوذگر تمامی اطلاعات مهمی که برای نابود کردن شما لازم را در اختیار دارد. ممکن است که این فقط یک شوخی مضحکانه باشد . Sullivan در این زمینه می گوید: « اگر شما خودتان را کنترل کنید و خیلی عادی نشان دهید ، ممکن است نفوذگر چیزی برای اخاذی نداشته باشد‌، یا اینکه او می خواهد شما را تست کند و ببیند که اطلاعات شما چقدر برایتان اهمیت دارد» 
۵) افراد جوان را با اخلاق و معنویات در رابطه با کامپیوتر آموزش دهید: اگر چه حرفهای زیادی درباره ویروسها گفته می شود و مقالات فراوانی نوشته می شود اما Garden معتقد است که افراد جوان امروزه نیاز بیشتری به آموزش توسط اولیا و مربیان خود دارند. اهمیت فراوان در این زمینه ، می تواند باعث کاهش جرایم کامپیوتری شود.

محمد رضا کیا 

امنیت فیزیکی در مراکز حساس IT

برقراری امنیت فیزیکی، یعنی کنترل تردد و دسترسی افراد به تأسیسات و مناطق خاص، نقش حساسی را در نیل به اهداف یک مرکز داده ایفا می‌نماید. امروزه به‌کارگیری فناوری‌های جدید مانند تعیین هویت با استفاده از ویژگی‌های بیومتریک و مدیریت از راه دور امنیت اطلاعات، در گستره وسیعی به کمک فعالان حوزه امنیت آمده است که نتیجه آن، کنار گذاشتن روش‌های سنتی (کارت و نگهبان) توسط سیستم‌های امنیتی مدرن در داخل و اطراف مراکز داده است. در این راه و پیش از صرف سرمایه و خرید تجهیزات، مدیران IT باید با تشخیص و تخمین صحیح نیازهای امنیتی سازمان خود، مناسب‌ترین و مقرون به صرفه‌ترین روش حفاظتی را انتخاب نمایند. این مقاله به صورت اجمالی اصول تشخیص هویت افراد‌ (Personnel Identification) و روش‌های اجرایی آن، عناصر اصلی و شیوه‌های رایج در بحث سیستم‌های امنیتی را بررسی می‌نماید. ● نیروی انسانی؛ ریسکی که باید مدیریت شود زمانی که از امنیت یک مرکز داده صحبت می‌کنیم، اولین چیزی که به ذهن خطور می‌کند، حفاظت در برابر خرابکاری، جاسوسی و دزدی اطلاعات خواهد بود. نیاز به محافظت در برابر اخلال‌گران و جلوگیری از وارد آمدن آسیب‌های عمدی نیز امری بدیهی به حساب می‌آید. با این‌حال خطراتی که از جانب فعالیت‌های روزمره کارکنان و کارمندان متوجه یک مرکز داده می‌شود، مخاطرات و آسیب‌های عموماً پنهانی هستند که اغلب تأسیسات اطلاعاتی به طور دائم با آن روبه‌رو هستند. کارکنان جزو لاینفک یک مرکز داده به حساب می‌آیند. به طوری که مطالعات نشان می‌دهند، شصت درصد از مواردی که منجر به از کار افتادن یک مرکز داده می‌شود به علت اشتباهات فردی، استفاده نادرست از ابزار و تجهیزات، عدم الصاق برچسب و نصب نوشته‌های راهنما، سقوط اشیا، اشتباه در تایپ فرامین و دیگر موارد پیش‌بینی نشده کوچک و بزرگ اتفاق می‌افتند. از آنجایی که حضور کارکنان همواره همراه با اشتباهات اجتناب‌ناپذیر انسانی است، کنترل و ایجاد محدودیت در تردد کارکنان به مناطق حساس، یکی از نکات کلیدی در مقوله مدیریت ریسک است. این مطلب حتی در زمانی که احتمال حرکات و فعالیت‌های مشکوک ضعیف به نظر می‌رسد نیز به قوت خود باقی است. فناوری‌های تشخیص هویت با همان سرعتی که تجهیزات، اطلاعات و ارتباطات تغییر می‌کنند، در حال پیشرفت است. همراه با پدید آمدن تجهیزات و تکنیک‌های جدید نباید این نکته را فراموش نمود که مشکل اصلی‌ای که تمام این تلاش‌ها به خاطر آن صورت می‌گیرند، نه نکته‌ای فنی و نه مسئله‌ای پیچیده است. این مشکل به زبان ساده عبارت است از: «دور نگهداشتن افراد غیرمجاز یا بدخواه از محل‌هایی که نباید در آنجا حضور داشته باشند.» اولین قدم، ترسیم نقشه مناطق حساس و تعیین قوانینی برای دسترسی به این مناطق خواهد بود. اگرچه این‌کار ممکن است به ایجاد یک طرح پیچیده و چندلایه منجر شود، در نهایت کار خیلی دشواری نیست. مدیران IT عموماً می‌دانند که چه افرادی باید در چه نقاطی حضور داشته باشند. دشواری کار در قدم دوم نهفته است: تصمیم درباره انتخاب فناوری مناسب برای اجرای طرح. ● که هستید و چرا اینجایید؟ پیاده‌سازی فناوری‌های امنیتی ممکن است به نظر عجیب و پیچیده بیاید. به این اسامی توجه کنید: اثر‌انگشت، اسکن کف دست، اسکنر چشم، کارت‌های هوشمند و شناسایی طرح چهره. مفاهیم اساسی امنیت از همان زمانی که برای اولین بار انسان اقدام به محافظت از اموال خود نمود تا کنون بدون تغییر باقی مانده است. این مفاهیم که ساختاری ساده دارند و برای همه ما قابل فهمند، عبارتند از: پاسخی قاطع و روشن به این سؤال که: که هستید و اینجا چه می‌کنید؟ سؤال اول، یعنی «که هستید؟»، بیشترین مشکلات را در طراحی سیستم‌های امنیتی خودکار ایجاد می‌کنند. فناوری‌های امروزی تلاش می‌کنند با سطوح مختلفی از اطمینان، به طریقی هویت افراد را تعیین نمایند. وجود تفاوت در میزان دقت هر فناوری، باعث ایجاد تفاوت در هزینه استفاده از آن فناوری می‌گردد. برای مثال، استفاده از کارت‌های مغناطیسی، هزینه پایینی به همراه دارد. اما از سوی دیگر نتیجه آن به هیچ‌وجه قابلیت اطمینان صددرصد را ندارد. زیرا هیچ‌گاه مطمئن نیستید که چه کسی از کارت استفاده می‌نماید. اسکنر عنبیه چشم گران‌قیمت است، ولی نتیجه قطعی به همراه دارد. یافتن تعادلی مناسب بین دقت و هزینه، نکته اصلی در طراحی یک سیستم امنیتی به شمارمی‌رود. سؤال دوم یعنی «اینجا چه می‌کنید؟»، به زبان دیگر به این معنی است که: «وظیفه شما در این بخش چیست؟» پاسخ به این سؤال می‌تواند به طور تلویحی به همراه احراز هویت فرد مشخص گردد (نام این پرسنل آلیس ویلسون متخصص کابل‌کشی ما است. وی در زمینه کابل‌ها کار می‌کند. بگذارید وارد شود) یا این‌که اطلاعات مربوطه به طرق مختلف جمع‌آوری گردند. این کار می‌تواند به این شکل انجام شود که اطلاعات مرتبط با «هویت» و «دلیل» حضور شخص در یک ناحیه حفاظت شده با یکدیگر ترکیب شوند و برای مثال در یک کارت مغناطیسی ذخیره گردند. در چنین حالتی هویت یک فرد می‌تواند از طریق فرا‌خواندن اطلاعات موجود روی یک رایانه با دسترسی مجاز تأیید شود. البته برای این بخش می‌توان از روش‌های دسترسی متفاوتی نیز استفاده نمود؛ روش‌هایی که بر پایه حضور با اهداف مختلف طراحی گردیده‌اند. گاهی سؤال دوم، یعنی دلیل حضور، تنها سؤال مهم است و پاسخ به سؤال اول اهمیتی ندارد. مثال مناسب برای این حالات، کارکنان بخش تعمیرات و نظافت هستند. ● زیرساخت حساس فیزیکی امنیت فیزیکی بخش مهمی از زیرساخت حساس فیزیکی محسوب می‌گردد. زیرا نقش مستقیمی در بالا بردن حداکثر زمان در دسترس بودن سیستم (Uptime) را ایفا می‌کند. این کار با کاهش زمان Downtime و از طریق جلوگیری از حضور و تردد اشخاص بیگانه (که خطر بروز حادثه یا خرابکاری تعمدی را افزایش می‌دهد) صورت می‌پذیرد. ● ترکیب تخصص‌ها برای یافتن راه‌حل‌ مدیران فعال در حوزه IT به خوبی با «چه کسی و چرا»های مسائل امنیتی آشنایی دارند. اما ممکن است در خصوص جزئیات یک روش خاص یا یک تکنیک مناسب برای پیاده‌سازی آن‌ها، بینش و بصیرت کافی نداشته باشند یا ساده‌تر این‌که، اصولاً به چنین شناختی احتیاجی نداشته باشند. در عوض، مدیران IT با آگاهی از محدودیت‌های ناشی از بودجه و شناخت خطرات و تهدیدات موجود، مسائلی که سازمان آنان در موارد امنیتی با آن‌ها دست به گریبان است را به خوبی می‌فهمند. از سوی دیگر، شاید مشاوران فعال در زمینه سیستم‌های امنیتی با جزئیات ریز و ظریف سازمان آشنایی نداشته باشند. اما با شناخت ظرفیت‌ها، موانع و هزینه‌های روش‌های جدید، کمک خوبی برای مدیران محسوب می‌گردند. مشاوران معمولاً تجارب خوبی در دیگر زمینه‌های طراحی سیستم‌های امنیتی دارند و به همین خاطر قادرند برای هرچه واضح‌تر شدن مسئله، سؤالات خوبی را در کنار دو سؤال اصلی «چه کسی و چرا؟» مطرح سازند. بدین شکل و با استفاده از تلفیق تخصص‌ها، طراحی سیستم امنیتی با برقراری تعادل مناسب بین ملزومات، میزان خطرپذیری، روش‌های در دسترس و محدودیت‌های مالی صورت خواهد پذیرفت. ● شناسایی مشکل‌ ▪ مناطق محافظت شده: چه چیزی نیازمند محافظت است؟ اولین قدم در پیاده‌سازی طرح حفاظتی یک تأسیسات، تهیه نقشه‌ای از اماکن فیزیکی، شناسایی نواحی و نقاط ورودی است. در این نقشه باید کلیه نواحی از لحاظ سطوح امنیتی و همچنین قواعد دسترسی مشخص و دسته‌بندی گردند. جانمایی مناطق ذیل می‌تواند به صورت نواحی هم‌مرکز طراحی گردد: - محدوده بنا - محدوده ساختمان - بخش کامپیوتر - اتاق سرورها - رک حاوی تجهیزات‌ به همین شکل نواحی زیر نیز می‌توانند به صورت مجاور با یکدیگر در نظر گرفته شوند: - بخش ملاقات کنندگان‌ - دفاتر - انبار، سرویس‌ها و تأسیسات‌ در مناطق هم‌مرکز می‌توان از روش‌های دسترسی متفاوت یا افزاینده استفاده نمود. در صورتی که از روش امنیتی افزاینده استفاده شود، با نزدیک‌تر شدن به ناحیه مرکزی بر شدت و میزان توجه و محافظت افزوده خواهد شد. حسن این روش در این است که برای دسترسی به مناطق داخلی، علاوه بر قوانین امنیتی مربوط به آن ناحیه، قوانین مربوط به نواحی بیرونی و لایه‌های خارجی نیز ناظر بر تردد افراد خواهند بود. علاوه بر آن، هر گونه نفوذ به یک ناحیه بیرونی، توسط لایه حفاظتی بعدی خنثی خواهد شد. ▪ Rack-Level Security: در قلب لایه‌های امنیتی «رک» قرار دارد. قفل‌های مخصوص رک که به طور ویژه برای این محفظه‌ها ساخته شده‌اند، هنوز کاملاً عمومیت نیافته‌اند. اما در صورت رواج، به عنوان آخرین سد دفاعی در برابر دسترسی‌های غیر مجاز در تجهیزات حساس به کار گرفته خواهند شد. اتاقی را در نظر بگیرید که در دور تا دور آن رک‌های حاوی سرور قرار دارند. در چنین اتاقی بسیار بعید به نظر می‌رسد که تمامی افراد حاضر در اتاق به دسترسی به تمام رک‌ها نیاز داشته باشند. استفاده از قفل رک این اطمینان را به وجود خواهد آورد که کارکنان سرورها به رک سرورها، کارکنان مخابرات به رک تجهیزات مخابراتی و به همین شکل هر فردی به رک مربوط به کار خود دسترسی داشته باشد. «قفل‌های رک قابل مدیریت» این قابلیت را دارند که از راه دور پیکربندی شوند تا تنها در زمان نیاز و برای افراد مشخص دسترسی به رک را امکان‌پذیر سازند. با استفاده از این قفل‌ها خطرات ناشی از حوادث، خرابکاری یا نصب غیرمجاز تجهیزات اضافه (که خطراتی از قبیل افزایش مصرف برق و درجه حرارت داخلی رک را به دنبال دارد) به حداقل خواهد رسید. ▪ Infrastructure Security: توجه به این نکته ضروری است که در تهیه نقشه‌های امنیتی، علاوه بر نواحی دربرگیرنده تجهیزات عملیاتی IT، به نواحی شامل المان‌های زیرساختی فیزیکی نیز توجه شود. زیرا تهدید این المان‌ها می‌تواند موجب از کار افتادن کل سیستم و در نتیجه بروز Downtime گردد. برای مثال، تجهیزات HVAC (برق فشار قوی) می‌توانند عمداً یا سهواً خاموش شوند، ژنراتوری که باتری‌ها را شارژ می‌کند احتمال دارد به سرقت برود یا کنسول مدیریت هوشمند سیستم احتمالا‌ً به اشتباه سیستم اطفای حریق را فعال سازد. «امنیت فیزیکی» یعنی ... یکی دیگر از معانی امنیت فیزیکی، محافظت در قبال آسیب‌های سهمناک (آتش، سیل، زمین‌لرزه، بمباران) یا خرابی تأسیسات (قطع برق، خرابی بخش ولتاژ بالا) است. در این مقاله مقصود از این عبارت، تنها محافظت در برابر نفوذهای داخلی است که توسط انسان صورت می‌گیرد. ● ضوابط دسترسی: چه کسی؟ کجا؟ اجازه دسترسی یک فرد به یک ناحیه حفاظت شده، به عوامل گوناگونی بستگی دارد. در کنار عواملِ مرسومِ «هویت» و «هدف حضور»، سه عامل مهم‌تر (عوامل دیگری نیز می‌توانند تأثیرگذار باشند) عبارتند از: ▪ هویت شخصی: پرسنل مشخصی که در یک سازمان مشغول کارند، باید به بخش‌های مرتبط با وظیفه آن‌ها دسترسی داشته باشند. برای نمونه، مدیر امنیت یک شرکت باید به اکثر بخش‌های ساختمان دسترسی داشته باشد. اما دلیلی وجود ندارد که همین شخص به اطلاعات مشتریان در بانک اطلاعات شرکت دسترسی داشته باشد. ممکن است مسئول IT یک شرکت به اتاق‌های کامپیوتر و سیستم‌عامل‌های نصب شده روی آن‌ها دسترسی داشته باشد. اما همین شخص اجازه ورود به بخش تأسیسات و تجهیزات ولتاژ قوی ساختمان را نخواهد داشت. یا مدیرعامل شرکتی را در نظر بگیرید که باید به دفتر مدیر حراست، بخش IT و بخش‌های عمومی شرکت دسترسی داشته باشد. اما دلیلی وجود ندارد اجازه دستیابی به اتاق سرور یا بخش تأسیسات را داشته باشد. ▪ مجوز حضور: ممکن است یکی از پرسنل بخش تعمیرات (صرف‌نظر از نام و مشخصاتش) تنها به قسمت تأسیسات و نواحی عمومی دسترسی داشته باشد. از سوی دیگر، ممکن است مجوز دسترسی یک کارگر بخش خدمات که وظایف محوله وی معمولاً به طور روزانه تغییر می‌کند، فقط برای دسترسی به قسمت‌های عمومی و مشترک اعتبار داشته باشد. یک متخصص سوییچ‌های شبکه تنها اجازه دسترسی به رک‌هایی را دارد که حاوی این سوییچ‌ها هستند، نه رک‌هایی که سرورها و دیگر ابزار ذخیره‌سازی در آن‌ها جای داده ‌شده‌اند. در یک مرکز که سرورهای میزبان وب در آن قرار دارند، امکان دارد کارمند بخش «پشتیبانی از سیستم‌های کلاینت» فقط اجازه ورود به اتاق کلاینت‌ها (یعنی جایی که برای انجام وظایف مدیریتی، از آنجا به وسیله کلاینت به سرورها متصل می‌شوند) را داشته باشد. اطلاعات مجاز: اجازه دستیابی به قسمت‌های فوق‌العاده حساس تنها به برخی افراد خاص و برای اهداف خاص داده می‌شود. البته افرادی که «باید» به اطلاعات مربوطه دسترسی داشته باشند، این دسترسی تا هنگام «نیاز» برای آن‌ها مهیا خواهد بود. ● موارد را از هم تفکیک کنید اجازه ندهید جزئیات فناروی‌های «شناسایی هویت» مانع از ترسیم نقشه ملزومات امنیتی در ابتدای کار گردند. پیش از هر چیز ناحیه مورد نظر و شرایط دسترسی به ساختمان را مشخص سازید و پس از آن تحلیل‌های هزینه/ کارایی/ ریسک را انجام دهید. بعد از یافتن موازنه‌ای مناسب بین این فاکتورها، بیهترین فناوری را انتخاب کنید. ● چرا تا این اندازه پیچیده؟ دلیل این که طراحی سیستم‌های امنیتی تا این اندازه پیچیده به نظر می‌رسند این است که ما این فناوری‌ها را به خدمت نمی‌گیریم تا با سرعت، به آسانی و با هزینه‌ای اندک هویت یک فرد را با قاطعیت و اطمینان بالا تأیید کنیم. چیزی که ما به دنبالش هستیم، مجموعه‌ای از انواع روش‌های مختلف مؤثر و پرهزینه است که پس از انجام تحلیل‌های دشوار از لحاظ هزینه/ کارایی/ ریسک و قضاوت در مورد لزوم ترکیب چندین فناوری و نتیجتاً پیاده‌سازی یک سیستم امنیتی هم‌مرکز، مورد استفاده قرار گیرد. ● استفاده از فناوری‌ ▪ روش‌های احراز هویت: «قابلیت اطمینان» در «برابر هزینه» روش‌های شناسایی افراد به سه بخش عمده تقسیم می‌شوند. این سه بخش از نظر قابلیت اطمینان و البته میزان هزینه به ترتیب صعودی عبارتند از: -‌ چه به همراه دارید؟ -‌ چه می‌دانید؟ -‌ چه کسی هستید؟ ▪ چه به همراه دارید؟: ضعیف‌ترین قابلیت اطمینان (امکان استفاده به صورت اشتراکی و امکان به سرقت رفتن) این بخش شامل وسایلی می‌شود که فرد می‌تواند با خود حمل کند یا بپوشد. یک کلید، یک کارت یا یک شیء کوچک‌ (Token) که می‌تواند به جایی از لباس فرد متصل گردد یا در داخل یک جا کلیدی قرار داده شود. این ابزارها می‌توانند خیلی ساده، مانند یک کلید فلزی، یا خیلی هوشمند، مانند یک کارت با تراشه هوشمند باشند. چنین ابزاری می‌تواند یک کارت دارای نوار مغناطیسی حاوی اطلاعاتی در مورد شما (مانند کارت‌های آشنای ATM)، یا یک کارت یا Token مجهز به فرستنده و/یا گیرنده که در فواصلی کوتاه با یک Reader در ارتباط است (proximity card یا proximity token)، باشد. این دسته از روش‌های احراز هویت، پایین‌ترین قابلیت اطمینان و اعتماد را دارند. زیرا هیچ ضمانتی وجود ندارد که این ابزار توسط فرد مجاز مورد استفاده قرار گیرند. این ابزارها می‌توانند به اشتراک گذاشته شوند، به سرقت بروند، مفقود شوند یا فردی آن را پیدا کرده باشد. چه می‌دانید؟: قابل اطمینان‌تر (به سرقت نمی‌روند. اما می‌توانند بین چند نفر به اشتراک گذاشته شوند یا در جایی نوشته شوند) متدهای این دسته شامل کلمات عبور، کد، دستورالعملی برای انجام یک کار (مانند باز کردن یک قفل رمز شده)، عملیات تأیید توسط یک card reader یا دسترسی به یک رایانه از طریق صفحه کلید هستند. استفاده از کلمه عبور یا کد برای تأمین امنیت معمولاً یک معمای امنیتی را ایجاد می‌کند: به خاطر سپردن کلمه عبور یا کد بسیار آسان است. به همین دلیل، حدس زدن آن نیز کار ساده‌ای است. اگر عبارت انتخاب شده سخت و مشکل باشد، آن‌گاه نمی‌توان به سادگی آن را حدس زد. اما چون کلمه عبور و کد را می‌توان جایی نوشت و یادداشت کرد، همین امر ایمنی آن را کاهش می‌دهد. این دسته، از دسته اول قابل اطمینان‌تر است. اما کلمات عبور و کدها نیز همچنان می‌توانند مشترکاً مورد استفاده چند نفر قرار گیرند و اگر در جایی نوشته شوند، آن‌گاه خطر لو رفتن آن افزایش خواهد یافت. ▪ چه کسی هستید؟: بالاترین قابلیت اطمینان (وابسته به خصوصیت فردی که منحصراً متعلق به یک شخص است). این دسته از روش‌های احراز هویت، بر پایه شناسایی مشخصات منحصربه فرد فیزیکی و فیزیولوژیکی افراد ایجاد شده‌اند. شناسایی قاطع هویت اشخاص، نیازی است که همگی به طور روزمره به آن احتیاج داریم. وقتی این عمل با استفاده از روش‌های تکنولوژیک صورت می‌گیرد، نام «روش‌های بیومتریک» به آن اطلاق می‌شود. تکنیک‌های اسکن بیومتریک بر اساس چند ویژگی خاص انسانی که قابل تبدیل به اطلاعات کمّی و قابل تحلیل هستند طراحی می‌شوند. برخی از رایج‌ترین این تکنیک‌ها عبارتند از: -‌‌ اثر انگشت -‌ عنبیه (الگوی رنگی) -‌ شبکیه (الگوی مویرگ‌های خونی چشم) -‌ صدا -‌ دست (شکل انگشت‌ها و ضخامت دست) -‌ صورت (موقعیت نسبی چشم‌ها، بینی و دهان نسبت به یکدیگر) -‌ دستخط (الگوی حرکت قلم در هنگام نوشتن) نتیجه پردازش ابزارهای بیومتریک (در صورتی که هویت شخص را تأیید نمایند) معمولاً قابلیت اطمینان بسیار بالایی دارد. یعنی چنانچه دستگاه، هویت فردی را تأیید نمود، با اطمینان می‌توان گفت که این همان فردی است که در روز اول، اطلاعات او به دستگاه داده شده است. منشأ اصلی عدم اطمینان به روش‌های بیومتریک، نه در شناسایی اشتباه و نه در فریب سیستم، بلکه در عدم شناسایی یک کاربر مجاز‌ (false rejection) نهفته است. ● ترکیب روش‌ها برای افزایش قابلیت اطمینان‌ در یک طرح نمونه امنیتی، برای بالا بردن قابلیت اطمینان (که طبعاً با بالا رفتن هزینه نیز همراه خواهد شد) از دورافتاده‌ترین و کم‌اهمیت‌ترین نقاط سازمان گرفته تا نواحی مرکزی و حساس سایت، از روش‌های متفاوتی استفاده می‌گردد. برای مثال، امکان دارد در نقطه ورودی ساختمان از ترکیب کارت مغناطیسی و شماره رمز شخصی و برای ورود به اتاق کامپیوترها از صفحه‌کلید به همراه دستگاه بیومتریک استفاده شود. استفاده از متدهای ترکیبی در نقاط ورودی، موجب افزایش اطمینان در این نقاط خواهد شد. همچنین به‌کارگیری روش‌های متفاوت امنیتی برای سطوح داخلی، به طور قابل ملاحظه‌ای ظرفیت‌های امنیتی را در سطوح بالاتر ارتقا خواهد داد. زیرا هر سطح بالاتر، نه تنها توسط سازوکار حفاظتی متعلق به خود، بلکه به واسطه بررسی‌هایی محافظت می‌گردد که در لایه‌های بیرونی انجام می‌شود. ▪ مدیریت سیستم‌های امنیتی‌ بعضی از دستگاه‌های کنترل دسترسی (برای مثال کارت‌خوان و اسکنر بیومتریک) می‌توانند اطلاعات مربوط به رخدادهای دسترسی را ضبط و ثبت نمایند. چنانچه به این تجهیزات قابلیت کار در شبکه نیز افزوده شود، می‌توان این اطلاعات را با هدف ثبت تردد و مانیتورینگ، کنترل دستگاه (تعریف کد دسترسی برای اشخاص خاص در اوقات خاص) و همچنین اعلام اخطار (اطلاع از تلاش‌های تکراری ناموفق برای عبور از یک دروازه امنیتی) از طریق شبکه به یک سیستم مدیریت راه دور انتقال داد. ● ابزارهای کنترل دسترسی‌ ▪ کارت‌ها و Tokenها: «چه به همراه دارید؟» امروزه انواع مختلفی از کارت‌ها و Tokenها، از مدل‌های ساده گرفته تا انواع پیچیده آن، برای کنترل دسترسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. مدل‌های متنوع این ابزار، طیف وسیعی از قابلیت‌های امنیتی و کارایی را در اندازه‌های فیزیکی مختلف در اختیار کاربران قرار می‌دهند. مهم‌ترین ویژگی‌های این ابزار عبارتند از: -‌ توانایی برنامه‌ریزی مجدد -‌ مقاوم در برابر جعل‌ -‌ دارای انواع مختلف برای مقاصد مختلف (swipe، insert ،flat contact ،no contact) -‌ سهولت استفاده (شکل فیزیکی و نحوه حمل) -‌ ظرفیت اطلاعات‌گیری‌ -‌ قابلیت‌های محاسباتی بالا -‌ هزینه پایین کارت‌ -‌ هزینه پایین کارت‌خوان‌ صرف‌نظر از میزان امنیت و اطمینان این وسیله که برگرفته از فناوریِ به کار رفته در آن است، میزان امنیت حاصل شده توسط این ابزار محدود به این حقیقت خواهد بود که در واقع هیچ تضمینی وجود ندارد که فرد استفاده کننده، همان شخص مجاز و مالک کارت باشد. بنابراین معمولاً این روش را با دیگر روش‌های موجود مانند کلمه عبور یا روش‌های بیومتریک ترکیب می‌نمایند. کارت‌های دارای نوار مغناطیسی رایج‌ترین نوع این کارت‌ها است. در این نوع کارت اطلاعات روی یک نوار مغناطیسی واقع بر پشت کارت نگهداری می‌شود. زمانی که کارت روی کارت‌خوان کشیده می‌شود، اطلاعات موجود در آن خوانده می‌شود و در یک بانک اطلاعاتی نگهداری می‌گردد. این سیستم قیمت پایینی دارد و استفاده از آن نیز آسان است. از نکات منفی آن نیز می‌توان به سهولتِ کپی‌برداری از روی کارت و آسان بودن استخراج اطلاعات ذخیره شده روی آن اشاره کرد. کارت‌های فریت باریوم‌ (barium ferrite) که به کارت‌های magnetic spot نیز مشهورند، مشابه کارت‌های مغناطیسی هستند؛ با این تفاوت که بدون افزایش قابل ملاحظه در هزینه، امنیت بیشتری را در اختیار قرار می‌دهند. ساختار این کارت‌ها به این‌گونه است که روی پوشش نازکی از مواد مغناطیسی، نقاط دایره‌ای شکلی در چند ردیف قرار دارند. این کارت‌ها به جای قرار گرفتن در داخل کارت‌خوان یا کشیدن روی آن، به سادگی با نزدیک شدن و تماس با کارت‌خوان، خوانده می‌شوند. نوع دیگری از کارت‌ها، Weigand card نام دارد. این کارت نمونه تغییر یافته کارت مغناطیسی است. این کارت حاوی سیم‌های مخصوصی است که به همراه گونه‌ای امضای مغناطیسی خاص در داخل کارت جاگذاری شده‌اند. وقتی کارت را روی کارت‌خوان می‌کشیم، یک سیم‌پیچ حساس اقدام به شناسایی امضا می‌نماید و آن را به رشته‌ای از بیت‌ها تبدیل می‌سازد. مزیت این کارت‌های پیچیده این است که قابلیت کپی‌برداری ندارد و نکته منفی آن هم، عدم برنامه‌ریزی مجدد کارت است. با فناوری به کار رفته در این کارت‌ها دیگر نیازی نیست برای خواندن اطلاعات به طور مستقیم با کارت‌خوان در تماس فیزیکی باشند. بدین ترتیب هد کارت‌خوان در پوشش حفاظتی خاصی قرار می‌گیرد که ضمن بالا بردن طول عمر مفید دستگاه، استفاده از آن را در مکان‌های باز امکان‌پذیر می‌سازد. کارت‌خوان مخصوص این نوع کارت‌ها برخلاف دو نمونه قبلی از تداخلات امواج رادیویی (RFI) یا میادین مغناطیسی تأثیر نمی‌گیرد. قدرت کارت‌خوان به همراه دشواری کپی‌برداری، موجب شده است این کارت‌ها از امنیت نسبتاً بالایی برخوردار باشند (البته به این اظهار نظر باید عدم تضمین هویت دارنده کارت را نیز افزود). با این وجود این کارت‌ها قیمت بالایی دارند.کارت‌های بارکددار نوع دیگری از کارت‌ها هستند که با کشیدن روی کارت‌خوان خوانده می‌شوند. این سیستم بسیار ارزان‌قیمت است. اما به راحتی قابل جعل است زیرا یک دستگاه کپی معمولی هم می‌تواند به سادگی با کپی‌برداری از روی بارکد، سیستم را فریب دهد. کارت‌های بارکددار مناسب مکان‌هایی هستند که به حداقل امنیت نیاز دارند. مخصوصاً مکان‌هایی که به تعداد زیادی کارت‌خوان در سطح مجموعه نیاز است یا عبور و مرور زیادی از نقاط محدودی صورت می‌گیرد. البته با توجه به سطح امنیتی پایین، می‌توان ادعا کرد که این روش تنها در موارد خاصی مؤثر است. کارت‌های مادون قرمز یا infrared shadow card در پاسخ به امنیت پایین کارت‌های بارکد به وجود آمدند. در این کارت‌ها بارکد را بین دو لایه پلاستیک PVC قرار داده‌اند و دستگاه کارت‌خوان با عبور دادن پرتو مادون قرمز از لایه‌های کارت، سایه بارکد را در سمت دیگر کارت می‌خواند. کارت مجاورتی یا proximity card (که گاهی prox card نیز نامیده می‌شود) گامی به جلو در جهت راحتی در استفاده از دستگاه‌های کارت‌خوان محسوب می‌گردد. همان‌طور که از نام این کارت پیداست، برای خواندن آن کافی است کارت را به کارت‌خوان نزدیک کنیم. فناوری Radio Frequency Identification) RFID) که نیروی مورد نیاز کارت آن توسط کارت‌خوان و با استفاده از میدان الکترومغناطیسی تأمین می‌گردد، تکمیل شده همین متد است. این کارت‌ها در فاصله حداکثر ده سانتی‌متری از کارت‌خوان کار می‌کنند. این میزان برد در نمونه‌ای دیگر که vicinity card نام دارد، تا یک متر افزایش یافته است. کارت هوشمند‌ (smart card) جدیدترین پیشرفت در کارت‌های کنترل دسترسی به حساب می‌آید و به سرعت به انتخاب اول در ابزارهای جدید مبدل شده است. این کارت با دارا بودن یک چیپ سیلیکونی که برای ذخیره و یا انجام محاسبات روی اطلاعات استفاده می‌شود، این اطلاعات را از طریق تماس کارت با دستگاه خواننده (contact smart card) یا ارتباط از فاصله دور (با استفاده از فناوری‌های proximity یا vicinity) انتقال می‌دهد. این چیپ که اندازه قطر آن نیم اینچ است، علاوه بر کارت می‌تواند روی اشیای دیگر مانند کارت شناسایی، جاکلیدی یا بخش‌هایی از لباس مانند دگمه یا جواهرات نصب گردد. نام عمومی‌ای که به اشیای حامل این چیپ اطلاق می‌گردد، smart media است. کارت‌های هوشمند طیف وسیعی از انعطاف‌پذیری را در حوزه کنترل دسترسی از خود نشان داده‌اند. برای مثال، چیپ هوشمند را می‌توان روی انواع قدیمی‌تر کارت‌ها نصب نمود تا از آن در سیستم‌های قدیمی استفاده شود یا این‌که به منظور انجام عمل تأیید هویت در دستگاه کارت‌خوان، مشخصه‌های مربوط به اثر انگشت یا اسکن عنبیه را در داخل چیپ جاسازی نمود. با این عمل می‌توان سطح احراز هویت را از «چه چیزی به همراه دارید؟» به «چه کسی هستید؟» ارتقا بخشید. کارت‌های هوشمندی که مانند کارت‌های vicinity نیازی به تماس با دستگاه ندارند، بیشترین سهولت و راحتی را برای کاربر به همراه خواهند داشت. زیرا با زمان تراکنش نیم‌ثانیه حتی لازم نیست تا کارت از جیب خارج شود. ● چرا از ابزارهای بیومتریک به تنهایی استفاده نمی‌کنیم؟ سؤال: اگر ابزارهای بیومتریک تا این اندازه قابل اطمینان هستند، چرا به جای استفاده از کارت، PIN و روش بیومتریک در یک نقطه ورودی، تنها از یک دستگاه بیومتریک به تنهایی استفاده نمی‌شود؟ پاسخ: به خاطر این که: ۱) زمان مورد نیاز برای پردازش ابزارهای بیومتریک گاهی بسیار طولانی است؛ مخصوصاً اگر از یک بانک اطلاعات بزرگ استفاده شود. درست است برای کاهش این زمان بهتر است ابتدا دایره جست‌وجوی سیستم با استفاده از یک ابزار شناسایی دیگر کاهش یابد. ۲) با فراهم آوردن شرایطی که طی آن اطلاعات مربوط به کاربر تنها با یک رکورد متعلق به خودش مقایسه شود، ریسک خطای دستگاه به حداقل کاهش خواهد یافت. با این که ویژگی‌های بیومتریک غیرقابل جعل هستند، هنوز هم ریسک اشتباه در تطابق از جانب سیستم محتمل است. ▪ صفحه‌کلید و قفل‌های رمزگذاری شده: «چه چیزی می‌دانید؟» صفحات‌کلید و قفل‌های رمزدار استفاده وسیعی در روش‌های کنترل دسترسی دارند. این ابزار‌ها بسیار قابل اطمینان و ساده هستند. اما امنیت آنان با به اشتراک‌گذاری و همچنین توجه به این مسئله که کلمات رمز قابل حدس زدنند، محدود می‌گردد. این تجهیزات صفحه‌کلیدی همچون گوشی‌های تلفن دارند که کاربر با استفاده از آنان رمز مورد نظر خود را وارد می‌کند. چنانچه کدهای اختصاص یافته به هر کاربر منحصربه‌فرد باشد، به آن Personal Access Code) PAC) یا Personal Identification Number) PIN) گفته می‌شود. معمولاً از صفحات کلید می‌توان برای وارد کردن چندین کد استفاده نمود (هر کاربر یک کد). قفل‌های رمزی یا coded locks نیز عموماً به ابزاری اطلاق می‌گردد که تنها با یک کد باز می‌شوند و تمام افراد مجاز، لازم است همان یک کد را به خاطر سپرده و استفاده کنند. سطح امنیتی صفحه‌کلید‌ها و قفل‌های رمزدار را می‌توان با تعویض دوره‌ای رمز‌ها افزایش داد. این‌کار به سیستمی برای اطلاع‌رسانی به کاربران و همچنین مکانیزمی برای توزیع کدهای جدید احتیاج دارد. همانند کارت‌ها، امنیت این ابزار نیز می‌تواند با به کارگیری آن به‌طور همزمان به همراه یک سیستم بیومتریک افزایش یابد. ▪ بیومتریک: «که هستید؟» فناوری بیومتریک با سرعت زیادی در حال توسعه و پیشرفت است و سمت و سوی این حرکت نیز به سمت بهتر شدن و ارزان‌تر شدن این تکنیک است. تصدیق هویت با استفاده از تکنیک‌های بیومتریک قابلیت اطمینان بسیار بالایی دارد. این روش (مخصوصاً تأیید اثر انگشت) در حال تبدیل به یکی از اساسی‌ترین راه حل‌های امنیتی است و بسیاری از فروشندگان اقدام به عرضه طیف وسیعی از ابزارهای بیومتریک نموده‌اند. چنانچه این روش با یکی از روش‌های سنتی، مانند «چه چیزی به همراه دارید؟» و «چه چیزی می‌دانید؟» ترکیب شود، با توجه به معیارهای امنیتی موجود، می‌تواند به یکی از بهترین ابزار‌های کنترل دسترسی مبدل گردد. در طراحی‌ سیستم‌های بیومتریک، معمولاً استراتژی کلی این‌گونه نیست که این دستگاه‌ها به تنهایی به کار روند. بلکه از این متدها به صورت ترکیبی و به همراه روش‌های مبتنی بر «چه چیزی به همراه دارید؟» یا «چه چیزی می‌دانید؟» استفاده می‌شود. به عنوان مثال، ابتدا یک کارت با رمز PIN و سپس اسکنر اثرانگشت نتیجه کار را مشخص می‌سازند. با بالارفتن کارایی و افزایش اطمینان به فناوری‌های بیومتریک، امکان دارد این روش‌ها در آینده‌ای نه چندان دور به عنوان تنها روش تأیید هویت، کاربران را از به همراه داشتن هرگونه کارت یا هر وسیله دیگری بی‌نیاز سازند. به طور کلی دو دسته عمده خطا در روش‌های تأیید هویت وجود دارد: ▪ False Rejection: اشتباه در شناسایی یک کاربر مجاز. با این‌که ممکن است بروز این خطا با تأکید بر لزوم حصول اطمینان از تأمین حفاظت کافی از نواحی حساس توجیه شود، در هر حال بروز این خطا برای کاربران مجازی که به علت اشتباه در تشخیص از سوی اسکنر موفق به عبور از پست‌های امنیتی نشده‌اند، امری تحمل‌ناپذیر خواهد بود. ▪ False Acceptance: شناسایی نادرست. این خطا یا به شکل اشتباه گرفتن یک کاربر با کاربر دیگر یا به صورت پذیرش یک نفوذگر به عنوان یک کاربر مجاز اتفاق می‌افتد. میزان خطا با تنظیم آستانه دقت و پذیرش (تعیین میزان تطابق قابل قبول) قابل کنترل است. اما پایین آوردن میزان یک خطا موجب افزایش بروز خطاهایی از نوع دیگر خواهد گردید. ملاحظاتی که برای انتخاب یک روش بیومتریک در نظر گرفته می‌شوند، عبارتند از: هزینه تجهیزات، میزان خطا (Rejection) و (acceptance) و پذیرش از جانب کاربران. مورد اخیر یعنی قبول روش از جانب کاربران به این بستگی دارد که استفاده از تجهیزات نصب شده از دید کارکنان تا چه اندازه دشوار، همراه با مزاحمت و حتی خطرناک جلوه می‌کند. برای مثال، جهت استفاده از دستگاه اسکنر شبکیه چشم، کاربران مجبورند چشم خود را در فاصله‌ای حدود یک تا دو اینچ از اسکنر قرار داده و پرتو مستقیم یک LED را که از این فاصله آن هم به‌طور مستقیم به چشم تابانده می‌شود، تحمل نمایند.● دیگر اجزای سیستم‌های امنیتی‌ طراحی سیستم‌های امنیتی، بر ساخت دستگاه‌هایی که وظیفه شناسایی و بررسی هویت افراد را در نقاط ورودی برعهده دارند، تمرکز می‌کند. حسن انجام این وظیفه که به آن «کنترل دسترسی» ‌(access control) می‌گویند، متضمن اعتماد صددرصد به عملیات تشخیص هویت، قابلیت اعتماد به نیت پرسنل سازمان و همچنین کیفیت فیزیکی دیوارها، درها، پنجره‌ها، قفل‌ها و سقف‌ها خواهد بود. جهت احتراز از شکست‌های امنیتی ناشی از نفوذ غیرمجاز یا خرابکاری، سیستم‌های امنیتی معمولاً از روش‌های تکمیلی دیگری نیز برای حفاظت، نظارت و ترمیم خطا استفاده می‌کنند. ▪ طراحی ساختمان‌ هنگام ساخت بنای جدید یا بازسازی بنایای قدیمی، امنیت فیزیکی باید از همان مراحل اولیه کار و در مشخصات معماری و عمرانی بنا رعایت شود تا تهدیدات امنیتی را ضعیف یا به کلی عقیم سازد. عموماً ملاحظات امنیتی در اسکلت و زیربنای ساختمان بستگی مستقیم به نحوه طراحی و قرارگیری راه‌های ورودی و خروجی، نحوه دسترسی به نقاط حساس ساختمان مانند قسمت برق فشار قوی و جعبه‌های کابل های برق، و نهایتاً وجود فضاها و مکان‌های مناسب برای اختفای مهاجمان و نفوذگران، دارد. ▪ Piggybacking و Tailgating؛ راه‌حلی به نام Mantrap یکی از رایج‌ترین حفره‌ها و نقاط کور موجود در سیستم‌های کنترل دسترسی، امکان عبور افراد غیرمجاز از نقاط بازرسی از طریق متابعت یکی از کارکنان مجاز است. چنانچه این‌کار با همکاری و همدستی فرد مجاز صورت بگیرد، به آن piggybacking می‌گویند (مانند باز نگهداشتن در پس از عبور و برای رد شدن فرد غیرمجاز). حال اگر فرد غیرمجاز بی سروصدا و بدون جلب توجه این‌کار را انجام بدهد، به آن tailgating گفته می‌شود. راه‌حل سنتی جلوگیری از این‌کار، استفاده از فضای کوچکی به نام Mantrap است که در نقاط ورودی و خروجی به کار گرفته می‌شود. ساختار Mantrap بدین‌گونه است که در نقطه مورد نظر از دو در استفاده می‌شود که حجم فضای میان آن‌ها تنها به اندازه یک نفر است. از این روش‌ می‌توان در طراحی دستگاه‌های کنترل دسترسی و در نقاط ورودی و خروجی یا فقط در نقاط خروجی استفاده نمود. در حالتی که خروج فرد ناموفق باشد، سیستم امنیتی ضمن قفل کردن درها، اقدام به پخش آژیر اخطار می‌نماید و اعلام می‌کند که فرد مهاجم در تله Mantrap گرفتار شده است. روش دیگر جلوگیری از چنین مواردی، استفاده از کفپوش‌های مخصوصی است که با ثبت جای پای فرد، سیستم را از عبور تنها یک نفر در آن واحد مطمئن می‌سازد. در فناوری جدیدی که برای حل این مشکل به کار گرفته شده است، با استفاده از یک دوربین حساس به حرکت‌ (Motion Sensor) که در بالای اتاق نصب می‌شود، عبور افراد به طور خودکار تحت نظر گرفته می‌شود و چنانچه بیش از یک نفر در آن واحد در حال عبور باشند، سیستم امنیتی را فعال می‌سازد. ▪ نظارت ویدیویی‌ دوربین‌های ویدیویی که زمانی برای انجام نظارت مستقیم به کار گرفته می‌شدند، امروزه و با پیشرفت فناوری‌های جدید، روش‌های تازه‌ای را در پیش روی متخصصان قرار داده‌اند. مواردی همچون استفاده از دوربین در نقاط ورودی برای ضبط خودکار پلاک خودروها یا استفاده از دوربین به همراه کفپوش‌های حساس به فشار برای ضبط تصاویر افراد در نواحی حفاظت شده، مثال‌هایی از این دست به شمار می‌روند. دوربین‌های مداربسته ‌(CCTV) (چه به صورت پنهان و چه به صورت آشکار) قابلیت نظارت را در هر دو محیط‌های داخلی و خارجی فراهم می‌آورند. این ابزار علاوه بر وظایف نظارتی، خصایص بازدارندگی نیز دارند که مورد اخیر از بسیاری از تهدیدات بالقوه جلوگیری می‌نماید. انواع مختلف دوربین‌ها شامل دوربین‌های ثابت، دوربین‌های گردان و دوربین‌های کنترل از راه دور است. نکاتی که باید در زمان نصب یک دوربین مد نظر قرار گیرند، عبارتند از: -‌ آیا شناسایی هویت فردی که تصویر آن توسط دوربین ثبت می‌شود، ضروری است؟ -‌ آیا فقط مشخص شدن حضور افراد در یک فضا کافی خواهد بود؟ -‌ آیا نظارت بر دارایی‌ها و اثاثیه مستقر در یک اتاق مد نظر می‌باشد؟ -‌ آیا نصب این دوربین تنها با هدف بازدارندگی صورت می‌گیرد؟ چنانچه سیگنال‌های رسیده از یک CCTV ثبت و ضبط می‌شوند، موارد ذیل باید رعایت گردند: -‌ نحوه علامتگذاری و بایگانی نوارها برای مراجعه آسان در آینده‌ -‌ انتخاب محل مناسب جهت نگهداری نوارها در داخل یا بیرون سایت‌ -‌ مشخص کردن افراد مجاز به دسترسی به آرشیو فیلم‌های ضبط شده‌ -‌ تهیه رویه و دستورالعمل قانونی برای دسترسی به نوارها -‌ تعیین حداکثر مدت زمان لازم برای نگهداری نوارها پیش از نابودی آن‌ها فناوری‌های جدید در حال پیشرفتند و یکی از مهم‌ترین اهداف آن‌ها، خودکارسازی مشاغلی است که پیش از این به‌طور سنتی و توسط انسان انجام می‌شد. در این حوزه نیز هدف از ایجاد متدهای جدید، جایگزین نمودن روش‌هایی مانند خیره‌شدن مأموران امنیتی به مانیتور با نرم‌افزاری است که هر گونه حرکت را روی صفحه نمایشگر تشخیص می‌دهد. ▪ مأموران امنیتی‌ با وجود تمام دستاوردهای جدید تکنولوژیکی که در حوزه امنیت فیزیکی صورت می‌پذیرد، متخصصان عقیده دارند که هنوز هم افسران حراست زبده و با تجربه، بالاتر از هرگونه روش حفاظتی و سیستم‌های خودکار قرار دارند. مأموران گارد در برخورد با موارد مشکوک، غیرمعمول و خطرناک، علاوه بر حواس پنجگانه انسانی، با داشتن قابلیت تحرک و امکان استفاده از هوش و ذکاوت، ظرفیت‌های بالایی از توانایی انسانی را به نمایش می‌گذارند. بنیاد بین‌المللی افسران حفاظتی International Foundation for Protection Officers) IFPO) که یک سازمان غیرانتفاعی است، با هدف تسهیل در استانداردسازی آموزش و تأیید مأموران حراست تأسیس گردید. «راهنمای آموزش نظارت امنیتی» این بنیاد، مرجع معتبری برای استفاده افسران حراست و کارفرمایانشان است. ▪ آلارم‌ها و حسگرها همگی با سیستم‌های سنتی زنگ منازل و سنسورها آشناییم. در منازل امروزی انواع حسگرهای مختلف، از حسگرهای حرکتی گرفته تا حسگرهای حرارتی، حسگرهای لمسی (جهت اعلام بسته بودن درها یا پنجره‌های منازل) و نمونه‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. سیستم‌های آلارم در مراکز داده ممکن است از همین نمونه‌های سنتی در کنار موانع پرتو لیزر، حسگرهای کفپوش، حسگرهای حساس به تماس و حسگرهای لرزشی استفاده نمایند. همچنین ممکن است این مراکز دارای نقاطی باشند که استفاده از آلارم‌های صامت بر استفاده از آلارم‌های صوتی ارجحیت داشته باشد. مواردی که دستگیری مرتکبین در حین انجام عمل مدنظر است، از مصادیق چنین وضعیت‌هایی می‌باشند. چنانچه حسگرهای مورد استفاده، قابلیت کار در شبکه را نیز داشته باشند، می‌توان آن‌ها را به وسیله سیستم‌های مدیریتی، از راه‌دور کنترل و بررسی نمود. این سیستم‌ها این قابلیت را نیز دارند که اطلاعات مربوط به تردد افراد را هم از ابزارهای کنترل دسترسی دریافت دارند. ▪ بازدیدکنندگان‌ پیش‌بینی بازدیدکنندگان یکی از آیتم‌های مهمی است که در زمان طراحی یک سیستم امنیتی باید به آن توجه زیادی شود. راه‌حل‌های نمونه شامل مواردی هستند که در آن‌ها کارت‌ها یا نشانه‌های موقتی را برای عبور و مرور در نواحی که از لحاظ امنیتی از اهمیت کمتری برخوردارند، به بازدیدکننده تسلیم می‌کنند و وی بدون مشایعت مأمور امنیتی می‌تواند به تنهایی در این نواحی تردد نماید. وجود Mantrap در نقاط ورودی و خروجی (که باعث می‌گردد تا تنها یک نفر در آن واحد از دروازه ورودی یا خروجی عبور کند) موجب می‌گردد در موارد عبور یک بازدیدکننده به‌طور موقت و موردی، نظارت سیستم لغو یا برای بازدیدکننده مورد نظر یک اعتبار موقت ایجاد شود. ● عوامل انسانی‌ فناوری به خودی خود و به تنهایی نمی‌تواند همه کارها را انجام دهد، مخصوصاً زمانی که ما وظایفی را توقع داریم که ذاتاً تکالیفی انسانی هستند. مانند تشخیص هویت و قصد و نیت افراد. با این‌که اشخاص، خود پیچیده‌ترین بخش مشکلات امنیتی محسوب می‌گردند، خود نیز بخشی از راه‌حل خواهند بود. توانایی‌ها و متقابلاً، خطاپذیر بودن انسان باعث می‌شود تا نه فقط ضعیف‌ترین حلقه، بلکه قوی‌ترین پشتیبان این مقوله نیز به حساب بیاید. ▪ انسان؛ ضعیف‌ترین حلقه این زنجیره‌ در کنار اشتباهات و حوادث، یک ویژگی ذاتی در گرایش‌های طبیعی انسان وجود دارد و آن، حس تمایل به مساعدت، یاری و اطمینان به هم‌نوع است. یک فرد آشنا که قدم به یک ساختمان می‌گذارد، می‌تواند یک کارمند ناراضی یا یک فرد خیانتکار به سازمان باشد. وسوسه سرپیچی از قوانین و سرباز زدن از دستورالعمل‌ها در قبال یک چهره آشنا، می‌تواند نتایج فاجعه‌آمیزی به دنبال داشته باشد. اصولاً یکی از مقوله‌های مهم در نقض امنیت، «خرابکاری داخلی» یا inside job است. حتی افراد غریبه نیز می‌توانند در برخی موارد موفقیت‌های غافلگیرکننده‌ای در مغلوب ساختن سیستم‌های امنیتی داشته باشند. این قابلیت که افراد غریبه، اما باهوش، بتوانند با استفاده از حیله‌ها و فریب‌های معمولی به مکان‌ها و اطلاعات حساس دسترسی پیدا کنند، به قدری عمومیت یافته است که موجب پیدایش یک اصطلاح به نام Social Engineering یا مهندسی اجتماعی گردیده است. تمام اشخاصی که حفاظت و حراست از مکان های حساس را برعهده دارند، علاوه بر آموزش‌های عملیاتی و پروتکل‌های امنیتی، باید بیاموزند که چگونه در برابر تکنیک‌های خلاقانه مهندسی اجتماعی مقاومت کنند و در تله آن گرفتار نشوند. ▪ انسان؛ قوی‌ترین پشتیبان‌ حفاظت در برابر شکست امنیتی معمولاً با آشنایی و شناخت عوامل ناشناخته قوی‌تر و مستحکم‌تر می‌گردد. افزایش مقاومت در برابر دستکاری، میان‌برها و حضور انسانی، ارمغان پرارزشی برای فناوری است. علاوه بر پرسنلِ گوش‌به‌زنگ و هشیار که مجهز به مواهب بی‌نظیری همچون قدرت بینایی، قدرت شنوایی، توانایی تعقل و قدرت تحرک هستند، وجود افراد تعلیم دیده به عنوان عناصر اختصاصی در طرح‌های امنیتی داشته‌ای ارزشمند برای هر سازمان به حساب می‌آید. وجود نگهبانان در نقاط ورودی و نگهبانان گشتی در محوطه‌ها و در داخل ساختمان، گرچه موجب بالا رفتن هزینه‌ها خواهد گردید، اما در زمان بروز مشکلاتی از قبیل بروز ایراد یا خرابکاری عمدی در سیستم امنیتی، ارزش بالای خود را نشان خواهند داد. واکنش سریع به علایم اخطاری در زمان مشکل ممکن است در مواردی به عنوان آخرین سد دفاعی بر علیه تهدیدات و خطرات امنیتی به کار آید. برای محافظت در برابر خطرات تصادفی و تعمدی، سهم انسان به اندازه سهم ماشین در نظر گرفته می‌شود: هوشیاری دایم و اطاعت صریح از پروتکل‌ها و دستورالعمل‌ها، دور نگهداشتن کلیه اشخاص جز آن‌هایی که حضورشان در ارتباط با وظایف سازمان است، به کارگیری کارکنان کارآزموده و پیروی از دستورالعمل‌ها و شیوه‌های تأیید شده، آخرین سدهای دفاعی یک سیستم امنیتی مؤثر خواهند بود. ● انتخاب بهترین روش؛ ریسک در برابر هزینه‌ یک سیستم امنیتی مناسب، یافتن یک توازن خوب بین ریسک و آسیب‌های بالقوه‌ای است که به شکل مزاحمت برای افراد و همچنین هزینه‌های بالای این سیستم‌ها متوجه مدیران می‌باشند. ▪ هزینه پنهانِ یک نقض امنیتی‌ با این‌که هر دیتاسنتری نقاط ضعف و ویژگی‌ها و خصوصیات خاص خود را دارد، معمولاً هر یک از آن‌ها حداقل شامل یکی از ایرادات زیر هستند: ـ خسارت فیزیکی: مستعد برای وارد آمدن آسیب به اتاق‌ها و تجهیزات از طریق حادثه، خرابکاری یا سرقت آشکار ـ تهدید: IT بازماندن کارکنان از انجام وظایف اصلی به واسطه خرابی یا نیاز به جایگزینی تجهیزات، احیای اطلاعات یا رفع مشکلات سیستم‌ ـ خسارت به خاطر وضعیت سازمان: اختلال در کار به خاطر زمان‌های خواب (Downtime) ‌ ـ خسارت اطلاعاتی: فقدان، خرابی یا سرقت اطلاعات‌ ـ خطر ناشی از اعتبار و حسن‌نیت مشتریان: پیامد‌های ناشی از آسیب‌های جدی و مکرر امنیتی، خسارت‌های کاری، کاهش ارزش سهام و شکایت‌های حقوقی از این دسته هستند.▪ ملاحظات لازم در طراحی سیستم‌های امنیتی‌ طراحی یک سیستم امنیتی می‌تواند به مسئله‌ای غامض با متغیرهای فراوان مبدل گردد. از آنجایی که شناخت استراتژی‌های خاص در طراحی سیستم‌های امنیتی هدف این مقاله است، موارد مهمی که در قبال اغلب طراحی‌ها صادقند، به شرح ذیل دسته‌بندی می‌شوند: ـ هزینه تجهیزات: ‌مشکلا‌ت مالی معمولاً باعث می‌شود استفاده وسیع از تجهیزات شناسایی مطمئن و کارآمد، با محدودیت روبه‌رو گردد. روش معمول در این گونه موارد، گسترش طیفی از روش‌های کم‌هزینه به سطوح مختلف امنیتی است. ـ ترکیب فناوری‌ها: قابلیت اعتماد به کارکرد صحیح سیستم در سطوح متفاوت، با ترکیب روش‌های کم‌هزینه‌تر با یکدیگر، افزایش خواهد یافت. چنانچه طراحی یک سیستم امنیتی به صورت هم‌مرکز صورت پذیرد، در این‌حالت لایه‌های درونی نیز از مزیت حفاظت لایه‌های بیرونی بهره‌مند خواهند گردید. ـ پذیرش از جانب کاربران (Nuisance): سهولت استفاده و قابلیت اطمینان عوامل مهم و تأثیرگذاری در جلوگیری از عقیم ماندن سیستم و وسوسه خرابکاری خواهند بود. ـ مقیاس‌پذیری: آیا طراحی یک سیستم این قابلیت را دارد در صورت لزوم و با در نظر گرفتن فاکتورهایی همچون سرمایه و میزان اطمینان، از فناوری‌های مورد نیاز به صورت پلکانی استفاده نماید؟ ـ سازگاری برعکس: آیا طراحی جدید با سیستم قدیمی سازگار است؟ نگهداری تمام یا بخشی از سیستم موجود، صرفه‌جویی قابل ملاحظه‌ای را در کاهش هزینه‌های بسط و گسترش سیستم به همراه خواهد داشت. ● نتیجه‌گیری‌ با ازدیاد تعداد دیتاسنترها و سایت‌های میزبانی وب، امنیت فیزیکی این مکان‌ها به اندازه امنیت دیجیتالی محتوایی که نگهداری می‌کنند، اهمیت پیدا کرده است. نفوذگران می‌توانند با جعل هویت یا پنهان نمودن نیت خود سبب بروز خسارت‌های عظیم شده و با از کار انداختن تجهیزات حساس، مقدمات یک حمله نرم‌افزاری را فراهم آورند. حتی اشتباهات معمولی که از جانب پرسنل روی می‌دهند نیز می‌توانند به عنوان خطرات روزمره، سازمان را با بحرانی جدی روبه‌رو کنند. به همین دلیل و برای کاهش این خطر باید دسترسی به مناطق حساس را تنها منحصر به افراد متخصص و مجاز نمود. امروزه فناوری به خوبی جای خود را باز نموده است و روز به روز هزینه آن هم پایین‌تر می‌آید. به همین خاطر و برای پیاده‌سازی طیف وسیعی از راه‌حل‌های جدید شناسایی اشخاص که بر اساس اصول پایه‌ای «چه در اختیار دارید ؟»، «چه چیزی می‌دانید؟» و «که هستید؟» طراحی می‌شوند، می‌توان از فناوری‌های جدید بهره لازم را برد. با ترکیب «سنجش ریسک» و «تحلیل ملزومات دسترسی و فناوری‌های در دسترس» می‌توان به یک طراحی مناسب برای سیستم امنیتی دست یافت تا تعادل منطقی میان امنیت و هزینه به دست آید.

روش های کنترل گوشی دزدیده شده!!

یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های امروز دارندگان گوشی‌های هوشمند، نگرانی در خصوص دزدیده ‌‌یا گم شدن گوشی است. این امر صرف‌نظر از خسارت مادی، یک خسارت بزرگ نیز در پی دارد و آن دزدیده شدن و یا از دست رفتن اطلاعات شخصی و احتمالا حساس فرد است؛ اما راه‌هایی برای کنترل گوشی از دست رفته در این میان وجود دارد.

یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های امروز دارندگان گوشی‌های هوشمند، نگرانی در خصوص دزدیده ‌‌یا گم شدن آنهاست. این امر صرف‌نظر از خسارت مادی، یک خسارت بزرگ نیز در پی دارد و آن دزدیده شدن و یا از دست رفتن اطلاعات شخصی و احتمالا حساس فرد است؛ اما راه‌هایی برای کنترل گوشی از دست رفته در این میان وجود دارد.

به گزارش «تابناک» این روز‌ها نرم‌افزارهای امنیتی بسیاری برای سیستم عامل‌های اندروید و iOS موجود است که به شکل ویژه امکان مدیریت یک گوشی مفقود شده از راه دور و از طریق اینترنت را به کاربران می‌دهد؛ اما بیشتر این دست ‌برنامه‌ها رایگان نبوده و از سویی بسیاری از آن‌ها امکان مدیریت کامل را به فرد نمی‌دهند و تنها اجازه قفل کردن گوشی یا ریست کردن آن را نیز ندارند. 

اما در اوایل سال جاری میلادی، سرانجام گوگل راهکاری یافت تا کاربران آندروید بتوانند گوشی یا تبلت گم یا دزدیده شده خود را رد‌یابی، ‌قفل ‌و یا اطلاعات آن را از راه دور پاک کنند؛ هرچند «مدیریت دستگاه آندروید» (Android Device Manager) سر و صدای دیگر برنامه‌های امنیتی و ضد سرقت را ندارد، اما خوب کار می‌کند، رایگان است و دقیقا برای دستگاه شما تهیه شده است.

 

دسترسی به نرم‌افزار تحت وب مدیریت دستگاه آندروید از طریق وب سایت (https://www.google.com/android/devicemanager) انجام می‌شود که موقعیت دستگاه را بر روی نقشه گوگل نشان می‌دهد. یک پنجره کوچک اطلاعات هر یک از دستگاه‌های آندروید شما را نمایش ‌و اجازه می‌دهد که نام دستگاه را تغییر دهید، اطلاعات موقعیت را به روز، دستگاه را از راه دور پاک و آژیر (Alarm) آن را فعال ‌و از راه دور اطلاعاتتان را قفل کنید. همچنین می‌توانید برای نصب «مدیر دستگاه»، یک میانبر به دستگاه خود بفرستید تا قابلیت قفل و پاک کردن از راه دور را فعال کنید. 

نکته قابل توجه برای کاربران این ابزار این است که برای انجام همه این عملیات، لازم است پیش از دزدیده شدن و یا گم شدن گوشی چند کار را انجام داده باشید. نخست این که گوشی اندروید خود را به حساب کاربری گوگل (Gmail Account) متصل ‌و در واقع در تنظیمات گوشی حساب کاربری جی میل خود را وارد کرده باشید. 

دوم مکان یاب (GPS) گوشی شما بایستی به شکل پیش فرض فعال باشد که در بیشتر گوشی‌ها اگر کاربر خود اقدام به غیر فعال کردن آن نکرده باشد، فعال است. این امر برای نمایش دقیق موقعیت گوشی در نقشه لازم است و البته تنها برای دقت در نمایش موقعیت گوشی. 

و سوم گوشی یا تبلت باید به اینترنت متصل باشد که این امر یا از طریق سیستم وایرلس و یا ‌‌اینترنت سیم کارت قابل انجام است. در این صورت ‌خواهید توانست گوشی خود را در هر نقطه از کره زمین که باشد به دقت رصد کرده و کنترل نمایید. 

بررسی‌ها با استفاده از سامسونگ گلکسی اس ۳ نشان دهنده دقت بالای موقعیت یاب این نرم افزار هنگام روشن بودن داده‌های سلولی و فعال بودن وای فای است که موقعیت گوشی را در حداکثر شعاع ۲۰ متری مشخص می‌کند.

تماس گرفتن با گوشی، زنگ آن را ‌پیش فرض برای پنج دقیقه فعال می‌کند که برای پیدا کردن آن در خانه‌ای نامرتب کافی است. همچنین‌ حتی در صورتی که صدای دستگاه قطع (Mute) باشد، می‌توان با استفاده از دستور از راه دور صدای آن را افزایش داد.

پاک کردن از راه دور نیز تنظیمات دستگاه را به حالت اولیه کارخانه در می‌آورد و تمام برنامه‌ها و اطلاعات شخصی را حذف می‌کند. نرم افزارهای امنیتی دیگر، مانند McAfee Antivirus & Security، این امکان را فراهم می‌کند که مشخص کنید می‌خواهید کدام اطلاعات حذف شوند. اما بازگشت به تنظیم کارخانه مانند یک بمب هسته‌ای است که همه چیز را با خود می‌برد، البته به جز محتویات کارت حافظه.

قفل از راه دور گوشی نیز به تازگی به این نرم افزار اضافه شده است. هرچند این قابلیت در بیشتر نرم‌افزارهای امنیتی وجود دارد، ‌کارکرد آن در «مدیر دستگاه» جذاب است؛ برای نمونه، این نرم‌افزار امکان قفل کردن صفحه نمایش را فراهم می‌کند که کاملا امن است، در حالی که با استفاده از مک آفی حتی پس از قفل کردن، صفحه نمایش تا حدودی در دسترس است. همچنین این برنامه به شما اجازه می‌دهد که یک گذرواژه جدید ایجاد کنید و یا کد موجود دستگاه را تغییر دهید. به این ترتیب، کسی که در حال حاضر گذرواژه شما را می‌داند، مثلا دوستتان، دسترسی‌اش به دستگاه شما کاملا بسته خواهد شد.

 

اگر شما اجازه دسترسی گوگل به اطلاعات جغرافیایی‌تان را داده باشید، ‌تنها برای استفاده از قفل و پاک کردن از راه دور، نیاز به نصب برنامه دارید. برای دسترسی به این تنظیمات می‌توانید از برنامه تنظیمات گوگل، یا ارسال یک میانبر به گوشی‌تان از طریق وب سایت این نرم‌افزار استفاده کنید. 

متإسفانه هنوز نرم‌افزار موبایل این ابزار تولید نشده ‌که کاربر امکان کنترل گوشی را از طریق یک گوشی دیگر دارا باشد. 

همان گونه که گفته شد، شاید برنامه‌هایی قوی‌تر و با امکانات بیشتری نسبت به این ابزار اکنون در بازار نرم‌افزارهای امنیتی برای موبایل وجود داشته باشد. اما ابزار گوگل چند نکته اساسی دارد که از جمله آن باید به رایگان بودن آن و دوم در دسترس بودن آن در هر زمانی از طریق اینترنت اشاره کرد. ما تمام کاربران آندروید را تشویق می‌کنیم پیش از اینکه دستگاه‌شان گم یا دزیده شود، این قابلیت‌ها را فعال ‌و برای آشنایی با آن‌ها کمی وقت صرف کنند.

ده مزیت راهکار کنترل پروژه سازمانی مایکروسافت آفیس

1.پروسه های نظارتی را اتوماتیک و یکسان سازی کنید:

به منظور کنترل بهتر امور در چرخه حیات پروژه , گردش های کاری چندگانه برای هر موضوع در پروژه تعریف کرده و آنها را از طرح به مرحله پیاده سازی ارسال کنید.نتیجه این کارصرف هزینه کمتر , دوره های زمانی کوتاه تر و کیفیت بهتراست.

2.همه سرمایه های به کار رفته را در یک منبع اطلاعاتی مرکزی ثبت و ضبط کنید:

برای بهبود میدان دید و کنترل , سرمایه های تجاری و فن آوری اطلاعات (IT) را تثبیت کنید.

نرم افزار کنترل پروژه (EPM) شما را قادر می سازد تا پروسه های قابل تکرار را در قالب الگوها اجرا کرده و از این طریق جمع آوری اطلاعات را در میان سازمان کاراتر و استاندارد کنید.

متمرکز کردن داده در پروژه , تحلیل سرمایه ها , منابع و زمانبندی ها را آسان کنید , درست همانطور که روند دیگر داده ها و وضعیت گزارش های مفید را تسهیل کردید.

3. به استراتژی های تجاری اولویت داده و آنها را با سرمایه مقایسه کنید:

برای تعریف و اولویت دادن به پروژه های تجاری از تکنیک های تجربه شده برای دوره های برنامه ریزی آینده ,دستیابی سریع به اهداف ضروری و همچنین ارزیابی کارآمدتر از رقبای سرمایه ای , از چند بعد استفاده کنید.

4.اسناد مدیریتی انتخاب شده را با استراتژی های تجاری تراز کنید:

بهینه سازی را اجرا کنید , چه بسا طرح هائی را که برای یکی کردن , تعادل و انتخاب سند مدیریتی بهینه تحت نوسانات هزینه ای , محدودیتهای تجاری انتخاب می کنید بهترین اتحاد را با استراتژی های تجاری سازمان شما داشته باشند.

از مزایای تکنیک های تحلیلی اسناد مدیریتی که به شناخت و شکست محدودیت هائی که از رسیدن سند مدیریتی به سرحد کارایی ممانعت می کند , بهره بگیرید.

5. منابع را به صورت کارآمدتری مدیریت کنید:

در صورت تفهیم نشدن حجم کار در پروژه های بلند مدت , تجربه های شرکت از دوره های کوتاه مدت خارج از چرخه , هزینه های سربار , از دست رفتن دانش و تضعیف روحیه کارکنان , ناکافی خواهد بود.

با ایجاد شفافیت در همه قراردادهای کاری و قابلیت های منابع آفیسProject Server 2007 , به شما کمک می شود تا در طرحی که برای منابع ایجاد کرده اید , استخدام نیروی جدید و منابع خارجی را با اهداف بلند مدت تجاری تراز کنید.

6. همکاری و هماهنگ سازی را به آسانی انجام دهید:

مطمئن شوید که گروهها اهداف مشترک و کارهایشان را با یکدیگر به طرز کارآمدی به اشتراک می گذارند , این مسئله در هنگام بزرگ شدن سازمان از لحاظ جغرافیایی و تفاوت فرهنگی , بسیار حائز اهمیت است.

دسترسی مبتنی بر وب سریع و بموقع به اطلاعات حساس تجاری که توسط نرم افزار کنترل پروژه (EPM) ذخیره می شوند به این معنی است که گروهها می توانند اطلاعات را به اشتراک گذاشته و همکاری آسانتری را با تکمیل وظایف و قابل حمل بودن آنها و تعدیل کردن فعالیت ها داشته و به سرعت با تغییرات و به روز رسانی ها منطبق شوند.

7. انجام اسناد مدیریتی را پیگیری و اندازه گیری کنید:

پروژه ها , برنامه ها , بازدهی برنامه ها را در طول پروژه , به طرز کارآمدی پیگیری و اندازه گیری کنید تا قابلیت دید پیدا کرده و در تشخیص موارد بالقوه و تصمیم گیری ها بهتر عمل کنید.

به شما اطمینان داده می شود که بیشترین برگشت سرمایه (ROI) و بهترین بازده قابل استفاده را داشته باشید.

8. بیشتر از تکنولوژی سرمایه موجود استفاده کنید:

نرم افزار کنترل پروژه (EPM) بر اساس مایکروسافت SQL Server و سرویس های ویندوز SharePoint ساخته شده است , بنابراین شما می توانید در این تکنولوژی های مایکروسافت مهارت های بیشتری کسب کنید.

نرم افزار کنترل پروژه (EPM) همچنین شامل تجمع با سیستم های مایکروسافت آفیس , برنامه های کاربردی ERP و زیر ساخت همکاری مایکروسافت است , این قابلیت به کاربران امکان تحویل داده ها به نرم افزار کنترل پروژه آفیس را هنگام کار با برنامه های آشنائی مثل Outlook یا SharePoint می دهد.

9. با برنامه های کاربردی تجاری تجمع تنگاتنگ دارد:

رابط های برنامه نویسی کاربردی (API) های موجود در Project Server و Eventing Model از اساس گردش های کاری ویندوز و SDK به همراه نمونه های مرجع و ابزارهای دیگر پشتیبانی می کند و نرم افزار کنترل پروژه   (EPM) را انعطاف پذیر و زیر ساخت قابل گسترشی را برای اداره کارها در اختیار شما می گذارد.

از رابط Project Server و سرویس های مبتنی بر رابط های برنامه نویسی کاربردی (API) برای تجمع کامل نرم افزار کنترل پروژه (EPM) با General Ledger , HR , ERP , CRM و برنامه های کاربردی تجاری , استفاده کنید.

10. تحقق سریع برگشت واقعی سرمایه:

نرم افزار کنترل پروژه (EPM) یک راهکار مدیریت اسناد پروژه end-to-end را برای سازمان ها فراهم می کند.

با توانایی افزایش بهره وری کارکنان , دوره های زمان کوتاه , کاهش هزینه و بهبود مدیریت زمان آفیس Project Server 2007 و کاربرانش یک برگشت سرمایه مثبت و مورد تایید را برای شما فراهم می کند.

در مدیریت اسناد مدیریتی تکنولوژی اطلاعات (IT) , نرم افزار کنترل پروژه (EPM) می تواند هزینه را تا 2 درصد کاهش , بهره وری را از 20 تا 25 درصد افزایش و 10 تا 15 درصد از بودجه را به پروژه هائی که راهبردی تر هستند , منتقل کند.

در توسعه و گردآوردی محصولات جدید تجاری , بهترین عملکرد استفاده و بکارگیری پروسه های سخت و تکنولوژی توسعه و جستجو وکار کردن روی فعالیت های تجاری است که می تواند زمان انجام پروژه را تا 30درصد کاهش دهد.

گوشی‌های هوشمند فاقد بسیاری از کنترل‌های پایه امنیتی هستند.”

ریک داکین مدیر عامل شرکت کول فایر می‌‌‏گوید: “گوشی‌های هوشمند فاقد بسیاری از کنترل‌های پایه امنیتی هستند.”

ریک داکین مدیرعامل شرکت کول فایر می‌گوید: "گوشی‌های هوشمند فاقد بسیاری از امکانات کنترل‌ اطلاعات مانند فایروال، کنترل دسترسی، سخت‌سازی سیستم (روشهای‌های امنیتی بر اساس کاهش سطح آسیب‌پذیری) یا حتی حفاظت در برابر نرم‌افزارهای مخرب هستند که کاربران را در برابر دزدی اطلاعات آسیب‌پذیر می‌کند. (سین‌گالاپ، گِتی ایمیجز)

اورسون وِلز تحول جامعه را در فیلم کلاسیک خود “اَمبِرسون‌های باشکوه” به تصویر کشید. در این داستان که در مورد مدرنیزه کردن یک شهر آمریکایی است، اختراع جدید اتومبیل در حال جایگزینی روش قدیمی حمل‌ونقل با کالسکه است. هنگامی که نگهبان قدیمی از پذیرفتن فن‌آوری جدید خودداری کرد، دیگران در ثروت از او پیشی گرفته و وی را پشت سر گذاشتند.

 امروزه ما در حال گذر از شکاف مشابهی هستیم. دنیای سرتاسر دیجیتال – تحلیل اطلاعات و رایانش ابری، اجتماعی و موبایل – دنیای آنالوگ و غیردیجیتال را از میدان به در کرده و مشاغل با درآمد پایین را از طریق اتوماسیون نرم‌افزاری و چاپ سه‌بعدی حذف می‌کند.

ریک داکین مدیرعامل شرکت کول فایر با آگاهی از تأثیری که فن‌آوریهای جدید بر مصرف‌کنندگان و شرکتهای تجاری دارد، با وارد شدن به سال ۲۰۱۳، پیش‌بینی‌هایی کرده‌است که در مورد پذیرش خطر حاکمیت (جی‌آرسی) اطلاعات و تهدیدات افزایش یافته امنیت اینترنتی و حملات پیچیده فیشینگ (تلاش برای بدست آوردن اطلاعاتی مانند نام کاربری، گذرواژه، اطلاعات حساب بانکی و… از طریق جعل یک وب‌سایت، آدرس ایمیل و…) از طریق ایمیل می‌باشد.

با فن‌آوری جدید و آسیب‌پذیر تلفن همراه، کول‌فایر پیش‌بینی می‌کند که در سال ۲۰۱۳ “بیش از یک میلیون کاربر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت و خسارات وارده بیش از ۱۰ میلیون دلار خواهد بود.”

آقای داکین به شوخی گفت که وکلا منبع درآمد جدیدی با پیگیری پرونده شرکتهایی که قادر به حفاظت از اطلاعات مشتریان و مصرف‌کنندگان خود نیستند کسب خواهند کرد. سپس با نگاهی جدی کول فایر پیش‌بینی می‌کند که “دولت انتقال سرمایه‌گذاری را به سمت رایانش ابری “امن” هدایت خواهد کرد.”

جالب‌ترین پیش‌بینی کول فایر اینست که “حفاظت از زیرساختهای حیاتی (سی‌آی‌پی) جایگزین صنعت پرداخت کارت (پی‌سی‌آی) استاندارد خواهد شد. بانکها، پردازنده‌های پرداخت و سایر نهادهای ملی از نظر قابلیت حفاظت از سیستمهای حیاتی و اطلاعات حساس به تکامل بیشتری دست می‌یابند.”

به نظر می‌رسد که فن‌آوریهای جدیدتر جایگزین فن‌آوریهای نوین خواهند شد.

تا چه اندازه داده‌های تلفن همراه دارای امنیت است

سپتامبر گذشته در یک سخنرانی شرکت کردم که آقای داکین سخنران اصلی در زمینه نفوذ در اطلاعات و نیاز به حفاظت از اطلاعات جهت تحقق الزامات نظارتی جدید برای حریم خصوصی و انطباق بود. پس از این ارائه تأمل‌برانگیز در مورد میزان عدم آمادگی بیشتر شرکتها در زمینه اطلاعات و روند بی‌وای‌اُ دی (سیاستی که به کارکنان این اجازه را می‌دهد که دستگاههای قابل حمل خود از جمله تلفن همراه را به محل کار بیاورند)، من او را ملاقات کردم تا بیشتر در این مورد بحث کنیم.  در حالیکه در پشت بام یک هتل در مانهاتان بودیم به سخنان او در مورد وضعیت عدم آمادگی بسیاری از صنایع گوش می‌کردم، که این واقعیت را روشن می‌کرد که تحقق جی‌آرسی نقش عظیمی در تغییر جهت به سمت دیجیتال ایفا خواهد کرد.

شرکت سیستمهای کول فایر (تأسیس ‌شده در سال ۲۰۰۱) یک شرکت انطباقی و ممیزی مستقل آی‌تی است که امنیت اطلاعات و راه‌‌کارهای مدیریت جی‌آرسی را برای مشتریان فراهم می‌کند. این شرکت یک دفتر اصلی در لوزویل کولورادو و هفت دفتر منطقه‌ای در آمریکا دارد.

 در مصاحبه‌ای که با داکین داشتم در ادامه، نظر او را در مورد اینکه قابل حمل بودن تا چه میزان قوانین اطلاعات کاربران را تغییر خواهد داد، جویا شدم.

 او گفت که بسترهای(platform) نرم‌افزاری قابل حمل برای بچه‌های آرامی که گِیم (بازی کامپیوتری) بازی می‌کنند و در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند، طراحی شده‌است. ولی به‌کارگیری فراگیر و قابلیت‌های قدرتمند، آنها را برای نسل بعدی کاربردهای تجاری تلفن همراه ایده‌آل می‌کند.

متأسفانه سیستم‌عاملهای بسترهای نرم‌افزاری ذاتاً آسیب‌پذیر هستند و معماری اولیه را برای استقرار امکانات کنترلی نسل قبلی آی‌تی مانند فایروال، کنترل دسترسی و سخت‌سازی سیستم و یا حتی محافظت در برابر بدافزار ندارند.

وی گفت: “واضح است که امنیت لازم از طریق فروشندگان این بسترهای نرم‌افزاری فراهم نخواهد شد. ما عادت داشتیم که با برجسته‌سازی شکافهای امنیتی سیسم‌عامل ویندوز شوخی کنیم. امروزه گوگل و اَپل فقدان این امنیت تعبیه شده را به سطح کاملاً جدیدی برده‌اند که بسیار پرمخاطره‌تر از محصولات مایکروسافت است.”

پرسیدم: “چه صنایع دیگری نیز در معرض خطر قرار دارند؟”

آقای داکین گفت: “پر خطرترین عرصه، پزشکی قابل حمل است. کاربردهای پزشکی توسعه‌یافته خانگی تلفن همراه (mobile application) در حال رایج‌تر شدن است، بدون در نظر گرفتن اینکه چگونه با استانداردهای های‌تِک و های‌پا(HIPAA) در حفاظت سابقه بیمار مطابقت داشته‌باشد.”

او افزود: “روند نگران کننده‌تر برای حسابرسان، در حذف کابردهای تلفن همراه از بررسی دامنه است زیرا راهنمای حسابرسی در این زمینه روشن نیست. حذف صورت‌مسأله آن را حل نمی‌کند. ما متخصصین آی‌تی باید کابردهای ابری و تلفن همراه را در بسترهای نرم‌افزاری موجود بررسی کنیم.”

این یک چالش در چشم‌انداز متغیر دنیای دیجیتال است.

ظهور بی‌وای‌اُ دی گوشی‌های هوشمند و تبلِت‌ها

پرسیدم: “روند بی‌وای‌اُ دی به سمت فضای بی‌توبی  B2B(ارتباط و مبادله تجاری بین دو سازمان تجاری مانند ارتباط بین تولیدکننده و عمده‌فروش) حرکت می‌کند، در این مورد چه شکافهایی در مدیریت امنیت اطلاعات وجود دارد؟”

او پاسخ داد: “علاوه بر محدودیت‌های ذاتی سیستم‌های عامل، به‌کارگیری برنامه‌های کاربردی تلفن همراه (mobile application) بر روی دستگاههای شخصی به خودی خود خطرات و مشکلات ویژه‌ای ایجاد می‌کند:

•           صاحب این داده‌ها بر روی گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها کیست؟

•           چگونه یک سازمان می‌فهمد چه زمانی اطلاعات شرکت بر روی یک ابر شخصی کپی‌برداری شده‌است؟

•           آیا می‌توانیم کنترل دسترسی را بر روی دستگاهی که متعلق به شرکت نیست اعمال کنیم؟

•           زمانی که دستگاهی به سرقت رفته یا گم شده چگونه شرکت می‌تواند بفهمد که چه اطلاعاتی در خطر است؟

•           آیا کاربران به شرکتها اجازه پاکسازی راه دور دستگاههای شخصی را می‌دهند؟

•           از آنجاییکه کاربران می‌توانند هر تعداد برنامه‌های کاربردی ناامنی را داونلود کنند، چگونه سازمانها می‌توانند متوجه این شوند که یک تروجان در حال برداشت اطلاعات از دستگاه شخصی است؟

“و زمانی‌که اطلاعات گم شد، سازمان کجا می‌تواند سیاهه‌های لازم برای هدایت تجزیه و تحلیل قانونی را دریافت کرده و برنامه لازم را در پاسخ به رویداد به اجرا در آورد؟”

او پس از مکثی توضیح داد: “بی‌وای‌اُ دی در مسیری روبه‌جلو قرار دارد. صنایعی مانند ساخت‌وساز(که سهامداران متعددی دارد) نیازمند به کارگیری برنامه‌های کاربردی هوشمندتری با دانش روز هستند تا پروژه‌ها را در مسیر روبه‌جلو در برنامه زمانی کوتاهی نگه‌دارند. آن دسته از رهبرانی که برنامه‌های کابردی تلفن همراه با محتوای غنی‌تری را به‌کار گیرند در بازار برنده خواهند بود. با این وجود دستگاههای تلفن همراه برای حداقل چندین نسل بعدی در معرض خطر باقی خواهد ماند.”

چالشهای امنیتی در ابر

باید توجه کرد که تعهدات مرتبط با نفوذ در اطلاعات به بخش آی‌تی مربوط نیست، بلکه به مدیریت اجرایی مرتبط است. پرسیدم: “چرا مدیران پیامی در خطر انطباق دریافت نکرده‌اند؟”

داکین با یک مقایسه مناسب پاسخ داد: “من متعجب می‌شوم زمانی‌که می‌بینم مدیران ارشد از نفوذ قابل توجه در اطلاعات شگفت‌زده می‌شوند. بسیاری از نسلهای جدید مدیران ارشد اطلاعاتی در حال یکپارچه شدن با عملکردهای تجاری هستند، اما این انتقال هنوز در مراحل اولیه خود است. بسیاری از عملکردهای آی‌تی ناظر بر پردازش، انتقال و ذخیره‌سازی بیتهای اطلاعات بر روی سیستمهایی هستند که آنان مدیریتش را بر عهده دارند.”

او افزود: “به همین دلیل بخش آی‌تی ممکن است بحرانی بودن عملیات و حساسیت اطلاعات را درک نکند.”

 ”تنها مدیران تجاری اهمیت این سیستمها را درک می‌کنند. در بسیاری موارد با تغییر فرایند، بیشتر از تغییر معماری می‌توان از اطلاعات حفاظت کرد. اما تنها واحد تجاری تعیین می‌کند که کدام استراتژی بهتر می‌باشد.”

او با توجه به پردازش پرداخت و عملیات های بهداشت و درمان مثالی عنوان کرد: “سازمان‌های پیشرو به منظور محدود کردن خطر از طریق کاهش دامنه سطح حمله، اطلاعات حساس را از فرآیندهای کلیدی حذف می‌کنند.”

پرسیدم: “شرکتها از چه مشکلات انطباقی دیگری باید مطلع باشند؟”

”  کول فایر اوایل تابستان امسال یک نظرسنجی را انجام داد برای درک اینکه چگونه شرکتهای آماده‌شده، فن‌آوری تلفن همراه را که شامل دستگاه‌های شخصی می‌شود به کار گرفته‌اند. این نظرسنجی نشان داد که تقریباً ۵۰% سازمانهای بررسی شده با کارکنانشان در مورد امنیت تلفن همراه شروع به صحبت نکرده‌بودند. آنان در دوره‌ای از انکار به سر می‌برند.”

 با بازتاب رشد رایانش ابری، آقای داکین چنین گفت: “خدمات بررسی قانونی ما و مشارکتمان در برنامه‌های کابردی تلفن همراه و امنیت ابر، ما را در جریان نگه می‌دارد. با این وجود قدرت ما از همکاری با دیگر رهبران صنعتی ناشی می‌شود. زمانیکه اُرِکل از ما خواست که خدمات میزبانی مبتنی بر ابرش را از نظر الزامات انطباقی اعتبار ببخشیم، مشتاق همکاری بودیم. از طریق درگیر شدن در محیطهای پیچیده و سخت چیزهای بسیاری آموخته‌ایم. درک کرده‌ایم که خرد منحصربه‌‌‏فردی وجود ندارد. ما باید با کار کردن با مشتری‌هایمان به‌‌‏تدرج دانش خود را افزایش دهیم. همتایان ما در وی‌اِم‌وِر از ما خواستند که با آنان برای ساخت معماری مرجع در انطباق سیستم مجازی همکاری کنیم.”

به عبارت دیگر با اطلاعات بیشتر خطر بیشتری نیز همراه است.

شرکتهای بیشتری برای حفاظت اعتبار و مالکیت معنوی خود نیازمند این هستند که در امن کردن اطلاعاتشان هشیاری لازم را داشته‌باشند، در حالیکه خطر انطباق را با عصر جدید دیجیتال درک می‌کنند.

کلیدها در رمزنگاری

با روشن شدن اهمیت وجود کلیدها در امنیت داده‌ها، اکنون باید به انواع کلیدهای موجود و مکان مناسب برای استفاده هر نوع کلید توجه کنیم. 
● کلیدهای محرمانه (Secret keys)
الگوریتمهای متقارن مانند DES از کلیدهای محرمانه استفاده می‌کنند؛ کلید باید توسط دو طرف تراکنش منتقل و ذخیره شود. چون فرض بر این است که الگوریتم شناخته شده و معلوم است، این قضیه اهمیت امن بودن انتقال و ذخیره کلید را مشخص می‌سازد. کارتهای هوشمند معمولا برای ذخیره کلیدهای محرمانه استفاده می‌شوند. در این حالت تضمین اینکه قلمرو کلید محدود است، مهم است: باید همیشه فرض کنیم که یک کارت ممکن است با موفقیت توسط افراد غیرمجاز تحلیل گردد، و به این ترتیب کل سیستم نباید در مخاطره قرار گیرد.
● کلیدهای عمومی و اختصاصی (Public and private keys)
امتیاز اصلی و مهم سیستمهای کلید نامتقارن این است که آنها اجازه می‌دهند که یک کلید (کلید اختصاصی) با امنیت بسیار بالا توسط تولید کننده آن نگهداری شود در حالیکه کلید دیگر (کلید عمومی)می‌تواند منتشر شود. کلیدهای عمومی می‌توانند همراه پیامها فرستاده شوند یا در فهرستها لیست شوند (شروط و قوانینی برای کلیدهای عمومی در طرح فهرست پیام‌رسانی الکترونیکی ITU X.۵۰۰ وجود دارد)، و از یک شخص به شخص بعدی داده شوند. مکانیسم توزیع کلیدهای عمومی می‌تواند رسمی (یک مرکز توزیع کلید) یا غیررسمی باشد. 
محرمانگی کلید اختصاصی در چنین سیستمی مهمترین مساله است؛ باید توسط ابزار منطقی و فیزیکی در کامپیوتری که ذخیره شده، محافظت گردد. کلیدهای اختصاصی نباید هرگز بصورت رمزنشده در یک سیستم کامپیوتر معمولی یا بشکلی که توسط انسان قابل خواندن باشد، ذخیره شوند. در اینجا نیز کارت هوشمند برای ذخیره کلیدهای اختصاصی یک فرد قابل استفاده است، اما کلیدهای اختصاصی سازمانهای بزرگ معمولا نباید در یک کارت ذخیره شود.
● کلیدهای اصلی و کلیدهای مشتق‌شده (Master keys and derived keys) 
یک روش کاستن از تعداد کلیدهایی که باید منتقل و ذخیره شوند، مشتق گرفتن از آنهاست هر زمانی که استفاده می‌شوند. در یک برنامه اشتقاق کلید، یک کلید اصلی همراه با چند پارامتر مجزا برای محاسبه کلید مشتق‌شده استفاده می‌شود که بعدا برای رمزنگاری استفاده می‌گردد. برای مثال، اگر یک صادرکننده با تعداد زیادی کارت سروکار دارد، می‌تواند برای هر کارت، با استفاده از کلید اصلی، شماره کارت را رمز کند و به این ترتیب کلید مشتق‌شده حاصل می‌شود و به آن کارت اختصاص داده می‌شود. 
شکل دیگری از کلیدهای مشتق‌شده با استفاده از tokenها که محاسبه‌گرهای الکترونیکی با عملکردهای بخصوص هستند، محاسبه می‌شوند. آنها ممکن است بعنوان ورودی از یک مقدار گرفته شده از سیستم مرکزی، یک PIN وارد شده توسط کاربر و تاریخ و زمان استفاده کنند. خود token شامل الگوریتم و یک کلید اصلی است. چنینی tokenهایی اغلب برای دسترسی به سیستمهای کامپیوتری امن استفاده می‌شوند. 
● کلیدهای رمزکننده‌کلید (Key-encrypting keys)
از آنجا که ارسال کلید یک نقطه ضعف از نظر امنیتی در یک سیستم بشمار می‌رود، رمزکردن کلیدها هنگام ارسال و ذخیره آنها بشکل رمزشده منطقی بنظر می‌رسد. کلیدهای رمزکننده کلید هرگز به خارج از یک سیستم کامپیوتری (یا کارت هوشمند) ارسال نمی‌شوند و بنابراین می‌توانند آسانتر محافظت شوند تا آنهایی که ارسال می‌شوند. اغلب الگوریتم متفاوتی برای تبادل کلیدها از آنچه که برای رمزکردن پیامها استفاده می‌شود، مورد استفاده قرار می‌گیرد. 
از مفهوم دامنه کلید (key domain) برای محدود کردن میدان کلیدها و محافظت کردن کلیدها در دامنه‌شان استفاده می‌کنیم. معمولا یک دامنه، یک سیستم کامپیوتری خواهد بود که می‌تواند بصورت فیزیکی و منطقی محافظت گردد. کلیدهای استفاده شده در یک دامنه توسط یک کلید رمزکننده‌کلید محلی ذخیره می‌شوند.هنگامی که کلیدها می‌خواهند به یک سیستم کامپیوتری دیگر فرستاده شوند، رمزگشایی و تحت یک کلید جدید رمز می‌شوند که اغلب بعنوان کلید کنترل ناحیه (zone control key) شناخته می‌شوند. با دریافت این کلیدها در طرف دیگر، تحت کلید محلی سیستم جدید رمز می‌شوند. بنابراین کلیدهایی که در دامنه‌های یک ناحیه قرار دارند از دامنه‌ای به دامنه دیگر بصورتی که بیان گردید منتقل می‌شوند. 
● کلیدهای نشست (Session keys)
برای محدودکردن مدت زمانی که کلیدها معتبر هستند، اغلب یک کلید جدید برای هر نشست یا هر تراکنش تولید می‌شود. این کلید ممکن است یک عدد تصادفی تولید شده توسط ترمینالی باشد که در مرحله تصدیق کارت قرار دارد باشد. اگر کارت قادر به رمزگشایی روش کلید عمومی باشد، یعنی کلید نشست می‌تواند با استفاده از کلید عمومی کارت رمز شود. 
بخشی از تراکنش که در آن کلید منتقل می‌شود اغلب در مقایسه با بقیه تراکنش کوتاهتر است؛ بنابراین بار اضافی این بخش نسبت به کل تراکنش قابل صرفنظر است. چنانچه بقیه تراکنش بسبب استفاده از کلید متقارن با بالاسری کمتری رمز شود، زمان پردازش برای فاز تایید هویت و انتقال کلید قابل پذیرش است. (توضیح اینکه روشهای رمز متقارن از نامتقارن بمراتب سریعتر هستند بنابراین می‌توان ابتدا یک کلید متقارن را با استفاده از روش نامتقارن انتقال داد و سپس از آن کلید متقارن برای انجام بقیه تراکنش استفاده کرد.)
شکل خاصی از کلید نشست، سیستم انتقال کلید است که در برخی سیستمهای پرداخت الکترونیک و مبادله دیتای الکترونیک استفاده می‌شود. بدین صورت که در پایان هر تراکنش، یک کلید جدید منتقل می‌شود و این کلید برای تراکنش بعدی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نبردهای تجاری

در دنیای تجاری امروز، فروشگاه‌ها صحنه نبردهای تجاری تولیدکنندگان و حامیان آنها محسوب شده

و در نهایت مدیران واحدهای تولیدی راهبردهای اقتصادی و تجاری خود را به وسیله سربازانی به نام کالاهای تولیدی عملی می‌کنند که این کالاها با سلاح بسته‌بندی در عرصه فروشگاه یا ویترین مغازه با رقبای خود به رقابت می‌پردازند.

نباید تصور کرد که تمام موفقیت یک بنگاه تجاری یا تولیدی به ظاهر بسته‌بندی کالای تولید شده وابسته است بلکه عوامل دیگری نیز در این فرآیند موثر بوده و از سوی دیگر بسته بندی کارکردهای دیگری هم دارد.

اما از آن جا که همیشه میزان فروش در تعیین سرنوشت یک تولیدکننده  حرف آخر را می زند، هر چیزی که به طور مستقیم در فروش کالا تاثیر‌گذار باشد، بسیار مهم خواهد بود.

می توان بارها و بارها صحنه مبارزه تجاری را بازسازی کرد‌ه و با قضاوت‌های کارشناسانه، کالاها را پیش از ورود به بازارهای بزرگ مورد ارزیابی قرار داد. برای تحقق این هدف باید با فراهم کردن زمینه‌های رقابت ارزش‌های تجاری یک کالا را از جهات گوناگون مورد بررسی قرارداد.

در این چارچوب بسته‌بندی هر کالا نیز به  عنوان  یکی از ابزار‌های رقابت در فروشگاه باید به طور مداوم در معرض قضاوت باشد. اما برای اطمینان از توفیق در بسته‌بندی کالاهای ایرانی، صنعت بسته‌بندی کشور علاوه بر ارائه دیدگاه‌های کارشناسی نظری، نیازمند تکان‌های محکمتر و جدی‌تری است تا به طور مکرر این صحنه رقابت بازسازی شود. برگزاری مسابقات بسته‌بندی یکی از روش‌های تحقق این هدف است.

برخلاف تصور بسیاری از کارشناسان بسته بندی در ایران، داور مسابقات بسته بندی به ویژه در نوع گرافیک، طراحان پیشکسوت یا نظریه‌پردازان طراحی نبوده بلکه مردم این مهم را بر عهده دارند.

متخصصان روانشناسی اجتماعی، بازاریابان و طراحان موفقی که طرح های تجاری آنها بالاترین موفقیت‌ها را کسب کرده، می‌توانند داوران مناسبی برای قضاوت در مورد موفقیت یا نبود توفیق در بسته‌بندی کالایی در بازار باشند.

جشنواره  ملی طراحی، بسته‌بندی و گرافیک با رویکرد صادرات یکی از شیوه‌های رقابت محسوب می‌شود که در کشورمان مورد توجه قرار گرفته است. در واقع این مسابقه نمونه‌ای از تحولات این صنعت از آن چیزی است که در فروشگاه یا ویترین مغازه در جریان است.

این مسابقه نخستین تجربه از نوع خود در ایران محسوب می‌شود که در آن همه عوامل موثر در رونق این صنعت مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. میزان مشارکت طراحان، توجه سازمان‌های دولتی و بهره‌وران بسته بندی از جمله این محورها‌ست.

روش معمول در مسابقه‌های بسته‌بندی آن است که پس از دریافت طرح‌ها نمایشگاهی از آثار قابل قبول برپا شده و هر مسابقه داور و برگزیدگانی دارد. گرچه مسابقه ایرانی بسته‌بندی نیز از این روش جدا نیست اما بازدید مردم و کارشناسان از نمایشگاه و نقد و تفسیرهای پیرامون آن ارزشی بیش از داوری و نتیجه اسمی مسابقه دارد.

اگر باورهای ایجاد شده در جهت مثبت باشد  این امر بزرگترین دستاورد استفاده از چنین روش‌هایی در رونق صنعت بسته‌بندی محسوب‌ می‌شود.

کالای ایرانی با طرح و نام ایرانی در کنار کالای ایرانی با بسته بندی ایرانی (بسته بندی شده در ایران) 2 موضوع جدا از هم هستند که باید جداگانه مورد بررسی قرار گیرند.

کالای ایرانی با طرح و نام ایرانی با جنبه های نرم‌افزاری بسته بندی سر و کار داشته و عقب ماندگی‌های موجود  در این زمینه هیچ توجیهی ندارد، چرا که میزان موفقیت در این صنعت را باید در باورهای ذهنی ایرانیان جست‌و‌جو کرد  که نیازمند واردات ماشین‌آلات خاصی نیست.

عقل و منطق حکم می کند برای شروع هر کاری باید  از جایی آغاز کنیم که بتوانیم نتایج به دست آمده را عملی کنیم. بر این اساس بهتر است مسابقه بسته بندی در حوزه‌هایی برگزار شود که آثار برگزیده آن قابل اجرا و توصیه باشد.

این حوزه، همان حوزه نرم‌افزاری بسته بندی است که استعدادهای آن به صورت مادرزادی در ایران وجود داشته و تا بی‌نهایت قابل توسعه است. این حوزه می تواند طلایه دار حرکت به سوی هدف کالای ایرانی با نام ایرانی باشد که بسیاری از اهداف تجاری ایران در تجارت جهانی را محقق می‌کند.

در واقع مسابقه طراحی گرافیک در جشنواره ملی طراحی بسته بندی با رویکرد صادرات که به نقش گرافیک در بسته بندی می‌پردازد، بر این نکته به عنوان نقطه شروع تاکید دارد. این شیوه اجرایی‌ترین و کم هزینه‌ترین ساز و کار برای گسترش کالا‌های ایرانی دارای هویت محسوب‌ می‌شود، چرا که توانمندی‌های لازم آن در کشور موجود بوده و نیازمند سازماندهی و تقویت است.

این حرکت می تواند مقدمه ارزیابی بسته‌بندی‌های ایرانی در سطوح دیگری مانند کارکردهای فنی و ساخت باشد.در دهه‌های اخیر حد و مرزهای جامعه ایرانی اسلامی، طراحان ایرانی را واداشته  تا سعی کنند نگاه عمیق‌تری به موضوعات داشته، عناصر تصویری خود را به دور از موج‌های گذرای جامعه انتخاب کنند.

در واقع ممنوعیت استفاده ابزاری از بعضی تضادهای عرفی که قادر است به سرعت چشم را متوجه خود کند، طراح ایرانی را به نوعی تفکر درون گرا و فلسفی می‌کشاند که بتواند به جای استفاده از مثال‌ها و مصادیق، ریشه‌ها را به کار گیرد.

البته نمی‌توان گفت نتیجه چنین وضعیتی کاملا مثبت و موفق بوده است. بلکه به نظر می آید به دلیل ارائه نشدن مصادیق مناسب از سوی معلمان و تربیت کنندگان، بسیاری از طراحان در برگزیدن نمادهای تصویری که بتواند منطق بیننده را به تحسین واداشته و در بازار رقابتی موفقیتی به دست آورد، با مشکلات جدی مواجه هستند.

می توان گفت طراحان تجاری به‌خصوص طراحان گرافیک بسته‌بندی، بسیار تنها و محدود بوده و رقابت آنها با رقبای خارجی در شرایطی نابرابر صورت می گیرد. چاره کار برداشتن حد و مرزها نیست زیرا همان طور که اشاره شد، تاریخ بشریت نمونه های زیادی از افراد موفقی دارد که مرزهای اخلاقی را پاس داشته‌اند.

بسته‌بندی کالای ایرانی در صورتی که نام و نشانی از ایران داشته و به شکلی نشانه‌هایی شایسته از مظاهر فرهنگ و تمدن ایران را با خود به جهانیان عرضه کند، قادر خواهید بود تا به راحتی سفیر ایران باشد.

این شیوه می‌تواند مصرف‌کنندگان داخلی یا بازارهای خارج از ایران را ناخودآگاه به سمتی سوق دهد که همواره برداشت مشخصی از ایران و ایرانی داشته باشند.

در واقع بسته بندی کالای ایرانی ناخودآگاه و به طور غیرمستقیم معرف وجدان، منش، مدیریت و سلیقه ایرانی است. جدای از فرهنگ عملی ایرانیان در خارج از کشور، کالاهای ایرانی سفیران غیر‌سیاسی هستند که می توانند نمونه خوبی از همه توانایی‌ها و نکات مثبت ایران بوده و ابزار کارآمدی برای معرفی هنر و فرهنگ ایرانی باشند.

کنترل امنیتی فرودگاهها با استفاده از فن آوری پیشرفته

اندی کوئن مدیر توسعه امنیتی فرودگاه هیترو می گوید : “سیستم تس یا همان امنیت خودکار هوایی، سیستم جدیدی برای دریافت اطلاعات است که از طریق سیستمهای فعلی هواپیماها تغذیه می شود و در واقع همه آنها را یکجا جمع می کند.”

شیوه جدید تحلیل اطلاعات و داده های امنیتی با همکاری فرودگاه هیترو توسعه پیدا کرده است. این سیستم جدید که با عنوان “تس” شناخته شده است تمامی منابع داده ها را یکجا جمع می کند و با این کار، واحد کارشناسان امنیتی را در جریان آنچه روی زمین می گذرد قرار می دهد.

 

 

 

 

 

گیدیون هازانی مدیر فن آوری های جدید بازرگانی می گوید:” آنچه اینجا در این سیستم شاهدش هستیم رابطه بین انسان و ماشین است و هدف، تحلیل همه اطلاعات و استفاده از آنها در این سیستم است.”

اپراتورهای فرودگاه در حال برنامه ریزی سیستم و ارتباط برقرار کردن بین منابع اطلاعات و تهدیدات بالقوه مهم در زمان حقیقی هستند.

گیدیون هازانی می گوید: “اگر یک تهدید جدی وجود داشته باشد پیامهای هشدار اینجا بلافاصله بنمایش در می آیند بعنوان نمونه اینجا شما پیام های هشدار متفاوتی می بینید که رنگ آنها معرف میزان و درجه خطر آنهاست. قرمز یعنی تهدید در سطح خیلی خطرناک و در صفحه های نمایش دیگر هم اطلاعات جانبی سیستم نشان داده می شوند، مثلا از یک نمای سه بعدی از تمام ورودی ها و خروجی های ترمینال و محوطه درونی و بیرونی آنها توسط یکی ازهمکاران فنی نمونه سازی و طراحی شده است.”

حس گرهای آزمایش سیستم کنترل امنیت تس در همه جای فرودگاه هیترو پراکنده شده اند از قسمت بار گرفته تا پارکینگ اتومبیلها.

گیدیون هازانی می گوید :“ما با این شیوه محل پارک همه وسائل نقلیه را می دانیم. حتی بصورت غیر محسوس بر رفت و آمد مسافران نظارت داریم. توده مسافران را در محوطه داخلی ترمینال کنترل می کنیم و حتی جای هواپیما را هم از این طریق می بینیم.”

این سیستم در قالب پروژه های تحقیقاتی اتحادیه اروپا پذیرفته شده تا سیستمهای امنیتی فعلی فرودگاهها را کامل کند و بنوعی مکمل آنها باشد.

اندی کوئن در پایان می گوید :“هر فرودگاه بزرگی می تواند از چنین سیستمی بهره مند باشد . این قابلیت را دارد که اطلاعات را در اختیار یک کاربر واحد قرار دهد و یا فرصت تعمیم به سیستمهای دیگر و هماهنگی بین آنها را بوجود آورد. در کنار این مزایا می تواند به کاهش استفاده از نیروی انسانی کمک کند برای اینکه منابع مورد نیاز برای انجام عملیات در این شیوه کم می شود و سیستم کنترل اینگونه هوشمند می شود.”

فعالترین کشور در زمینه جاسوسی صنعتی

طبق اسنادی که اخیرا از سوی سایت ویکی لیکس منتشر شده، فعالیتهای جاسوسی فرانسه در عرصه صنعت، بیشترین زیانها را متوجه همکاران اقتصادی این کشور نظیر آلمان می کند.بر اساس اسناد محرمانه ای که به تازگی منتشر شده، فرانسه در جاسوسی صنعتی از همپیمانان اقتصادی خود فعالیت چشمگیری دارد.

به گزارش خبرگزاری مهر، طبق اسنادی که اخیرا از سوی سایت ویکی لیکس منتشر شده، فعالیتهای جاسوسی فرانسه در عرصه صنعت، بیشترین زیانها را متوجه همکاران اقتصادی این کشور نظیر آلمان می کند.

روزنامه "آفتن پستن" نروژ با اعلام این مطلب افزود: زیانهای ناشی از جاسوسی صنعتی فرانسه به مراتب سنگین تر از زیان فعالیتهای مشابه کشورهای چین و روسیه برای اقتصاد آلمان است.
 
به نوشته این روزنامه در بخشی از اسناد دیپلماتیک ویکی لیکس "بری اسموتنی" رئیس شرکت ماهواره سازی OHB برمر، فرانسویها را سلاطین سرقت فناوری نامیده است. این در حالی است که OHB برای اجرای طرح نخستین ماهواره هدایت دریایی اتحادیه اروپا درگیر رقابت با طرف فرانسوی است.
 
از سوی دیگر اقدام روز گذشته روزنامه آفتن پستن در انتشار خبر ساخت ماهواره جاسوسی مشترک توسط آلمان و آمریکا، انتقادهای شدیدی را در فرانسه برانگیخته است.
 
آفتن پستن مدعی است که به اسناد ویکی لیکس دسترسی دارد. با این حال این روزنامه نروژی جزو 5 منتشر کننده اصلی این اسناد به شمار نمی رود.