اهداف راه اندازی مرکز یوتا
تفسیر، رمزگشایی، تجزیه و تحلیل و ذخیرهسازی حجم انبوهی از ارتباطات جهان است که از ماهوارهها به سطح زمین میرسند و از طریق کابل های زیرزمینی و زیردریایی شبکههای بینالمللی، خارجی و داخلی انتشار مییابند.
این مرکز 2 میلیارد دلاری باید در سپتامبر 2013 تکمیل شده و فعالیت خود را آغاز نماید. ارتباطات گوناگون از طریق سرورها و روترها جریان یافته و در بانک اطلاعاتی تقریباً نامحدودی ذخیره میشوند از جمله محتوای کامل ایمیلهای شخصی، تماسهای تلفن همراه و جستوجوی کاربران در گوگل و نیز انواع دیگری از اطلاعات شخصی– مثلاً قبض پارکینگ، برنامههای سفر، خرید از کتابفروشی و سایر « آشغالهای کوچک» دیجیتالی.
یکی از مقامات ارشد اطلاعاتی که تا همین اواخر در این پروژه حضور داشت، میگوید: اما " این مجتمع فراتر از یک مرکز اطلاعات است." مرکز عظیم بلوفدال در یوتا نقش مهم و محرمانه دیگری دارد که تاکنون فاش نگردیده است.
به اعتقاد او، این مرکز برای رمزگشایی بسیار حائز اهمیت است. و عملیات رمزگشایی مهم است زیرا بسیاری از اطلاعاتی که این مرکز تحت کنترل دارد– مانند اطلاعات مالی، مبادلات بازار بورس، معاملات تجاری، اسرار نظامی و سیاسی خارجی، اسناد حقوقی، تماسهای شخصی محرمانه– به طور کامل رمزگشایی خواهند شد.
بنا بر اظهارات یکی دیگر از مقامات ارشد در این پروژه، آژانس امنیت ملی چند سال قبل در راستای کسب قابلیت لازم برای رمزگشایی یا از کار انداختن سیستمهای با رمز کاملاً پیچیده نه تنها بوسیله دولتهای جهان بلکه توسط بسیاری از کاربران معمولی رایانه در آمریکا به پیشرفت چشمگیری دست یافته است. به نظر وی، نتیجه اینکه "هر فردی به مثابه یک هدف است و هر فرد دارای ارتباطات به مثابه یک هدف است."
این مرکز قرار است بخشی از اهداف اداره اطلاعات آژانس امنیت ملی آمریکا را محقق کند.
منابع آمریکایی اعلام کردهاند: " این تأسیسات که نام رسمی آن مرکز اطلاعات یوتا است به دلیل جمع آوری و بررسی صحت و سقم انبوه اطلاعات متناقض، برای جامعه اطلاعاتی به « مرکز جاسوسی» شهرت یافته است".
اسم دیگر آن که طولانی تر است عبارت است از « مرکز جامع اطلاعات امنیت سایبری ملی» که این مرکز در جامعه اطلاعاتی اولین سازمان با این نام است". این منبع همچنین می افزاید که سندی از سوی کاخ سفید، مرکز جامع اطلاعات امنیت سایبری ملی را " یکی از جدی ترین چالش های امنیت ملی و اقتصادی توصیف میکند؛ چالشی که ما به عنوان ملت، ناگزیر از مواجهه با آن هستیم اما برای آن آمادگی نداریم." این سند چندین اقدام متقابل برای مقابله با تهدیدات امنیتی را نیز فهرست میکند.
در این زمینه نماینده یوتا، سناتور « آرین هاچ»، می گوید: یوتا از میان 37 منطقهی دیگر انتخاب شد. او این مرکز را « بزرگترین پروژه ساخت نظامی در سالهای اخیر» قلمداد کرد. سناتور « هاچ» می گوید: "در جریان مناقصه، هزینه های مطلوب انرژی در یوتا، زیرساخت های اینترنتی آن، صنعت نرم افزاریِ در حال گسترش آن، و مجاورتش به فرودگاه بین المللی « سالت لیک سیتی» را یادآوری کردم و در نهایت این مرکز اطلاعاتی به پادگان ویلیامز واگذار شد."
این منبع ادامه می دهد که « یگان مهندسین نیروی زمینی کار نظارت بر این پروژه را بر عهده دارند و سرمایه گذاری مشترک آن را شرکتهای ساختمانی « بیگ دی» در سالت لیک سیتی، بافلور بیتی واقع در انگلیس، و« پی دی آر» در خارج از کالیفرنیا انجام دادهاند."
همچنین « راب مور»، رئیس و مدیر عامل شرکت « بیگ دی» و ریئس هیأت مدیره انجمن پیمانکاران عمومی یوتا بیان می دارد: « کار حیطه بندی این مجموعه قبلاً آغاز شده است و قرار شده است که 100 هزار فوت مربع فضا به مرکز اطلاعاتی، و 900 هزار فوت مربع به بخش اجرایی و حمایتهای فنی اختصاص یابد. این مرکز قادر است برق مورد نیاز خود را از طریق ژنراتورهای الکتریکیِ پشتیبان تأمین کند و دارای مخازن آب و سوخت است. این پروژه ساختمانی طوری طراحی شده است که از لحاظ زیستی گواهینامه معروف لید سیلور را کسب کند.»
جایگاه فعالیت مرکز یوتا در آژانس امنیت ملی با توجه به ابعاد مرکز و این حقیقت که امروزه حدود یک ترا بایت داده را میتوان بر روی یک فلشی به اندازه انگشت دست ذخیره نمود، پس حجم اطلاعاتی که میتوان در مجتمع بلوفدال ذخیره نمود، کاملاً مبهوتکننده است. اما مقدار دادههای اطلاعاتی دریافتی از حسگرهای سیستم شنود آژانس امنیت ملی و دیگر سازمانهای اطلاعاتی، هر روز به شکل تصاعدی افزایش مییابد. همانطور که در گزارش سال 2007 وزارت دفاع آمده است، پنتاگون بواسطه " آرایش در حال توسعه شبکههای هوایی و دیگر حسگرها در تلاش است تا شبکه ارتباطی خود را در سراسر جهان موسوم به شبکه اطلاعات جهانی را گسترش دهد که هدف از آن کنترل یوتابایت(1024 بایت) داده خواهد بود". ( یک یوتابایت یک سپتیلیون بایت است– عددی بسیار بزرگ که تا به حال فردی نتوانسته است اصطلاحی برای اندازه بزرگ بعدی اختراع نماید)
بنابر گزارش اخیر سیسکو(Cisco)، این مرکز به چنین ظرفیتی نیاز دارد زیرا کاربرد اینترنت در جهان از سال 2010 تا 2015 چهار برابر خواهد شد و به 966 اگزابایت داده در سال میرسد(یک میلیون اگزابایت معادل یک یوتابایت است).
« اریک اشمیت» (Eric Schmidt)، مدیر اجرایی سابق گوگل، تخمین زد که کل دانش بشری از تولد انسان تا سال 2003 بالغ بر 5 اگزابایت بوده است. و جریان دادهها اصولاً نشان نمیدهد که این روند در حال کند شدن است.
از 6.9 میلیارد جمعیت جهان در سال 2011 بیش از دو میلیارد نفر به اینترنت وصل شدند. تا سال 2015، برآورد شرکت IDC از تحقیقات بازار نشان میدهد که اینترنت 2.7 میلیارد کاربر خواهد داشت. از این رو، آژانس امنیت ملی به یک مرکز ذخیرهسازی دادهها به وسعت یک میلیون فوت مربع نیاز دارد. حتی اگر آژانس مرکز یوتا را با یک یوتابایت داده پر کند؛ این حجم اطلاعات برابر با 500 کوین تریلیون (500.000.000.000.000.000.000) صفحه متن خواهد بود.
اطلاعات ذخیره شده در بلوفدال طبیعتاً فراتر از میلیاردها صفحه وب عمومی در سطح جهان خواهد بود.
آژانس امنیت ملی اغلب به صفحات وب نامرئی موسوم به شبکه عمیق یا deepnet علاقمند است– یعنی اطلاعات فراتر از دسترس عمومی.
این دادهها موارد زیر را شامل میگردند: اطلاعاتی که با رمز عبور محافظت میشوند، ارتباطات آمریکا و دولتهای خارجی و فایلهای مشترک غیرتجاری بین افراد قابل اعتماد.
بنابر گزارش سال 2010 هیات علوم دفاعی: "شبکه عمیق شامل گزارشات دولتی، بانک اطلاعاتی و سایر منابع اطلاعاتی باارزش برای وزارت دفاع و جامعه اطلاعاتی است. برای جستوجو و فهرست اطلاعات در شبکه عمیق به ابزارهای جایگزین نیاز است..." به سرقت بردن اسرار محرمانه دشمن بالقوه، سادهترین کار جامعه اطلاعاتی است.
آژانس امنیت ملی با مرکز جدید اطلاعات یوتا در نهایت به قابلیت فنی لازم برای جستوجو و ذخیرهسازی کلیه اسرار به سرقت رفته دست خواهند یافت. البته، مسالهای که وجود دارد این است که آژانس از «دشمن بالقوه» چه تعریفی دارد. زمانی که مرکز اطلاعات یوتا عملیاتی گردد، در اصل به سایه آژانس امنیت ملی تبدیل خواهد شد. این مرکز از اطلاعات دریافتی ماهوارههای جاسوسی آژانس، پستهای شنود خارج از کشور و اتاقهای مخفی مونیتورینگ در تاسیسات مخابراتی سراسر آمریکا تغذیه خواهد کرد. سپس این داده ها را در اختیار متخصصان رمزگشا، جستوجوگران اطلاعات، تحلیلگران مسائل چین، کارشناسان ضدتروریسم و سایر افرادی قرار میدهد که در مقر آژانس امنیت ملی در فورت مید و اقصی نقاط جهان کار میکنند.
ارکان مختلف شبکه آژانس امینت ملی آمریکا عبارتند از: 1) ماهوارههای ثابت: چهار ماهواره در اطراف کره زمین قرار گرفتهاند که فرکانسهای مختلف را پایش میکنند، از امواج واکی تاکی و تلفنهای همراه در لیبی گرفته تا سامانههای راداری در کره شمالی. نرم افزار داخلی این ماهوارهها به عنوان اولین فیلتر در فرآیند جمعآوری اطلاعات فعالیت میکند، که فقط مناطق، کشورها، شهرها، شماره تلفنها یا ایمیلهای حساس را هدف میگیرند؛
2) مرکز اطلاعات فضایی، پایگاه نیروی هوایی باکلی، کلرادو: اطلاعات دریافتی از ماهوارههای ثابت و نیز سیگنالهای پستهای شنود فضایی و خارج از کشور در خارج از شهر دنور تقویت میگردند. حدود 850 پرسنل آژانس امنیت ملی این ماهوارهها را رهگیری نموده، اطلاعات هدف را مخابره کرده و منابع اطلاعاتی را دانلود میکنند؛
3) آژانس امنیت ملی در ایالت جورجیا، فورت گوردون، آگوستا، جورجیا: این مرکز بر رهگیری اطلاعات دریافتی از اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا تمرکز دارد. این تاسیسات با کد رمز " چای شیرین"(Sweet Tea) تا حد زیادی توسعه یافته و در حال حاضر ساختمان عملیات آن 604000 فوت مربع است و بالغ بر 4000 اپراتور رهگیری، تحلیلگر و کارشناس مختلف در آنجا فعالیت دارند؛
4) آژانس امنیت ملی در ایالت تگزاس، پایگاه نیروی هوایی لاکلند، سن آنتونیو: این مرکز بر رهگیری اطلاعات دریافتی از آمریکای لاتین و پس از حادثه 11 سپتامبر، خاورمیانه و اروپا تمرکز دارد. در این مکان حدود 2000 پرسنل فعالیت دارند. آژانس امنیت ملی اخیراً مرکز ابرداده را در این محل با هزینه 100 میلیون دلار بازسازی کرد- مرکز ذخیرهسازی اطلاعات پشتیبانی برای مرکز اطلاعات یوتا؛
5) آژانس امنیت ملی ایالت هاوایی، جزیره اوهو: این مرکز بر رهگیری اطلاعات دریافتی از آسیا تمرکز دارد. این مرکز در دوران جنگ جهانی دوم با هدف ساخت هواپیما بنا شده بود و در واقع پناهگاه زیرزمینی با وسعت 250000 فوت مربع بود، که تحت عنوان "حفره"(Hole) از آن یاد میکردند. مشابه با سایر مراکز عملیات آژانس امنیت ملی، این تاسیسات نیز بعدها توسعه یافته است. این مرکز در حال حاضر با 2700 پرسنل در زمینی به وسعت 234000 فوت مربع فعالیت میکند؛
6) پستهای شنود داخلی: مدتها است که آژانس امنیت ملی اجازه دارد تا ارتباطات ماهوارهای بین المللی را استراق سمع کند. اما پس از حادثه 11 سپتامبر، این مرکز دستگاههای استراق سمع را در "سوئیچهای" مخابراتی آمریکا نصب کرد، که امکان شنود تماسهای داخلی را فراهم میسازد. یکی از مقامات سابق آژانس امنیت ملی میگوید که هماکنون 10 تا 20 پست شنود در داخل وجود دارد؛
7) پستهای شنود خارج از کشور: بنابر اظهارات یک منبع آگاه اطلاعاتی، آژانس امنیت ملی دستگاههای استراق سمع را بر روی حداقل ده ها لینک مخابراتی خارج از کشور نصب کرده است، که هر یک از آنها میتوانند جریان اطلاعات را با نرخ داده بالا استراقسمع نمایند؛
8) مرکز اطلاعات یوتا، بلوفدال یوتا: مرکز ذخیره سازی اطلاعات دیجیتالی در مکانی به وسعت 2 میلیون فوت مربع و هزینهای بالغ بر 2 میلیارد دلار در خارج از شهر سالت لیک به عنوان شاهکار راهبرد اطلاعاتی آژانس امنیت ملی احداث گردید و فعالیت آن در حوزه رمزگشایی اسنادی حیاتی است که رمز آنها در گذشته غیرقابل شکستن بود؛
9) مرکز تحقیقات چندمنظوره، اوک ریج، تنسی: حدود 300 دانشمند و مهندس رایانه با ضریب امنیتی بالا در این مکان مشغول به کارند و ساخت سریعترین ابررایانههای جهان از وظایف آنهاست و بر روی پروژههای رمزگشایی و سایر برنامههای مخفی فعالیت میکنند؛
10) مقر آژانس امنیت ملی، فورت مید، مریلند: در اینجا تحلیلگران جهت تهیه گزارش و ارائه پیشنهادات به اطلاعات ذخیره شده در بلوفدال دسترسی دارند، که در نهایت نیز برای سیاستگذاران ارسال خواهند کرد. در راستای کنترل افزایش حجم اطلاعات، آژانس امنیت ملی در حال احداث یک مرکز ابررایانه با هزینهای بالغ بر 896 میلیون دلار است.
یکی از دلایل اصلی احداث مجتمع بلوفدال، نفوذ به درون فرمول ریاضی پیچیدهای شبیه AES و رمزگشایی آن است. این نوع کشف رمز به دو ابزار اساسی نیاز دارد: رایانههای با سرعت بسیار بالا برای انجام حملات brute-force بر روی پیغامهای رمزگشایی شده و تعداد قابلتوجهی از این نوع پیغامها برای تحلیل رایانهای.
هرچه تعداد پیغامهای یک هدف خاص بیشتر باشند، احتمال اینکه رایانهها الگوها را شناسایی کنند، بیشتر است و بلوفدال میتواند تعداد بسیار زیادی از پیغامها را ذخیره نماید. منبع دیگری، از مدیران ارشد اطلاعاتی که در بخش برنامهریزی فعالیت داشت، میگوید: " یک بار درباره چرایی ساخت این مرکز برای آژانس امنیت ملی پرسیدیم؟ اوه، پسر، آنها کلیه پرسنل قدیمی را جمع کردند– حتی مأموران مخفی". بنابر اظهارات وی، این کارشناسان به مدیر وقت اطلاعات ملی یعنی « دنیس بلر» (Dennis Blair) گفتند: " شما باید چنین مکانی را بسازید زیرا ما به تنهایی قادر به رمزگشایی نیستیم." این اعترافی صادقانه بود. در جنگ طولانی بین رمزنویسها و رمزیابها– با وجود ده ها هزار رمزنویس در صنعت امنیت رایانهای– رمزیابها به شکست خود اعتراف کردند.